Volvera go's cultural...Voleybalvereniging Volvera Wedstrijdboekje 8, jaargang 5 (2000)'Schat, vergeet je niet dat we volgende week zaterdag naar dat toneelstuk gaan.... Ik was met stomheid geslagen, toneelstuk??? 'Waarom, wat, hoezo', kon ik nog net stamelend uitbrengen. 'Nou dat stuk waar Karin in meespeelt, Wendela heeft kaarten geregeld'. 'Karin?'. 'Karin Jacobs, die van Ernst, de trainer van dames 1, waar Wendela in speelt'. 'En we gaan met een hele groep'. Hier was ik toch wel even stil van, de laatste keer dat ik naar een toneelstuk was geweest was zo'n 20 jaar geleden, de parochieavond bij m'n ouders in het dorp. En daar was ik nou niet erg toneel-minded van geworden. Maar goed, met een hele bende Volverianen, naar een stuk waar een bekende in meespeelt, ach, waarom niet. Vrijdag-avond, vanuit m'n werk, in de file laverend op weg naar huis, effe m'n ouders bellen; 'dag pa, alles goed, weet je wat we morgenavond gaan doen, we gaan naar een toneelstuk!' 'Da's leuk jongen, wij gaan morgenavond naar de parochieavond, een Fries toneelstuk, kunnen we zondag elkaar vertellen waar het over ging'. 'Ja, lijkt me leuk...' Maar goed, na de wedstrijden van zaterdag werd afgesproken bij de Mc Donalds bij het Gelredome, waar eerst de magen gevuld werden voordat het geestelijk vermogen op de proef gesteld ging worden. Een stuk van Annie M.G. Schmidt hakt er natuurlijk behoorlijk in, die big mac trouwens ook. Met vijf auto's togen we naar het Parktheater, ja in de Parkstraat waar Jeroen woont. Wat giebeldend en onwennig schoven we naar binnen, hier kwamen we nog meer (oud) Volverianen tegen, wat een cultuurliefhebbers! In het wat smalle gangeije moesten we even wachten voordat we het zaalije in konden, we ontfermden ons dus maar over de garderobe, zodat de overige gasten hun jassen op de aangewezen plek konden ophangen, de wc en bar routing verteld kon worden en ze welkom in het theater heten. Er werd een voorzichtige wave ingezet, de stemming zat er goed in. Na het openstellen van de zaal en de plaatsen op de 'tribune' ingenomen waren, het bleek volledig uitverkocht, begon het spektakel. Karin had een zeer aanwezige rol in het stuk (ik zal je het verhaal verder besparen, voor de kenners, het was een zwarte komedie'), en speelde zeer overtuigend, het was van het begin tot het eind genieten geblazen. Met uiteraard een staande ovatie tot slot. Wat je noemt een geslaagde avond, en een heuse aan beveler. Ze schijnen nog in een aantal theaters in de regio te spelen, dus voor de liefhebber.. bel Ernst. Aart
|
