Recensie - Uit de Gelderlander


2 oktober 2003 Grasmaaieroorlog in Steigertheater Voorstelling: Voorselectie Holland Casinopodiumprijs. Gezien: gisteravond (1 oktober) in Steigertheater Nijmegen
Door JEROEN SCHWARTZ Op z'n wenken bediend is het publiek van het Nijmeegse Steigertheater de afgelopen maand. Met proefoptredens van landelijk beroemde cabaretkopstukken die hun nieuwste vondsten kwamen uitproberen in het theater. Steigertheaters eigen experiment, een voorronde van een voorronde van de Holland Casino Podiumprijs, is niet alleen een doeltreffend idee maar ook een voorzet op een even onvoorspelbare als vermakelijke cabaretavond. De toeschouwers zagen gisteravond zeven mini-voorstellingen voor een knaak: van flitsende stand-up comedy, hilarische slapstick, Achterhoekse klankkunst en cabaretmuziek over geboortegrond en geld. Het was niet een avond van egotripperij, maar een enkeling (Tilburger Jochen Otten) wist de pretenties van de avond in zijn eentje waar te maken. Een ware krachtpatser die, slingerend aan het plafond, het stof deed opwaaien. Hij speelde een langgerekte honderdmetersprint, was verbaal en lichamelijk imponerend. De stemmen in het hoofd van collega-cabaretier en Amsterdammer Martijn van Hese kwamen dankzij Ottens woorden en capriolen echt tot leven, tot angstaanjagende schepsels. Streekgenoten Koen Arts (uit Wijchen) en Nijmegenaar Lambert-Jan Koops blonken uit in herkenbaarheid, alleen deed die laatste het pittiger en doeltreffender. Koops balt frustratie en apathie prachtig samen in van die waargebeurde ongeloofgrappen en achteloos opgedreunde gedichten. Zo putte iedereen, op Otten na misschien, uit zijn eigen verleden en heden. De enige tiener in het gezelschap schetste in een kwartier zijn opkomst en ondergang: de grasmaaieroorlog die de wijk van Waddinxvener Raymond Rodenburg teisterde. De Slagmoals uit Lichtenvoorde deden het met minder woorden af. Zij schraapten hun kelen, tikten en trommelden op hun eigen en verzonnen lichamen. Swingin' cabaret! En dat alles omdat Helga Verheugd en Sandra van de Ven, die het organisatieduo vormen, de selectie voor de voorronde van de Podiumprijs openbaar hebben gemaakt. "Deze kandidaten zijn uitgenodigd omdat we ze in het echt willen zien. Niet meteen in de zaal, maar in de foyer. Op deze manier willen we beginnende artiesten ondersteunen en onszelf als theater onderscheiden." Veertien van de 22 aanmeldingen (vijf meer dan vorig jaar) krijgen deze week dankzij de live-voorselectie een kans op de voorronde. Vanavond volgt vanaf 20.30 uur in hetzelfde theater deel twee van de extra voorronde.


De Gelderlander 7 november 2003 Surprise-act doet zijn naam eer aan bij cabaretstrijd Voorstelling: eerste voorronde Holland Casiono Podiumprijs met De Dames Voor Na Vieren, Lambert-Jan Koops, IIse Warringa Gezien: Steigertheater 6 november 2003. Volgende voorronde op 20 november.
Door PETER DEURLOO De mystery guest was gisteravond het schot in de roos bij de eerste voorronde voor de Holland Casino Podiumprijs, het Nijmeegse cabaret-festival. De Dames Voor Na Vieren wonnen het Open Podium van Diogenes en veroverden daarmee een plaats in de voorrondes. De cabaretopleiding aan het Koningstheater in Den Bosch is aan de twee Utrechtse dames welbesteed. Zij waren de enige act van de avond die van het begin tot eind de spanning vast wist te houden met een wervelend optreden vol liedjes, typetjes en sketches. Daarmee kregen ze de zaal plat. Overacteren, dat is vooral waarmee ze de lach oogsten. Een over-the-top Amerikaanse popzangeres van het gevoelige janklied a la Celine Dion. Een logerend meisje dat helemaal doordraait maar een ijzige moeder tegenover zich treft. Een prachtige in mineur gezongen smartlap over een mislukte huwelijksdag. Het vormde een enorm contrast met de gespeelde slungeligheid en onbeholpenheid van Nijmegenaar Lambert-Jan Koops. Zijn optreden kent zeker sterke momenten, met name als hij zich kwaad maakt over vrachtwagenchauffeurs en zijn buurman de vrachtwagenchauffeur in het bijzonder. Ook de gedichten waar hij af en toe in uitbarst of uitblaast zijn vaak raak. Maar het begin van zijn optreden is ronduit zwak en sterke momenten wisselt hij af met lange stukken waarin de spanning helemaal wegvalt. En waar hebben we dat poseren als loser eerder gezien...? De derde dame van de avond, IIse Warringa, komt sterker uit de bus dan Koops. Zij is actrice bij Stella Den Haag en Golden Palace en dat is te merken. Ze is een sterke theaterpersoonlijkheid en duikt met een grote soepelheid van het ene typetje in het andere. Het begin van haar programma is overrompelend: een sprookje over een dorp waar alles draait om borsten en waarin ze wisselt tussen een overdreven kinderlijke vertelster, een goede hoofdpersoon en een kwade. Erg grappig. Maar ook haar optreden verliest halverwege de spanning omdat sommige van haar typetjes niet sterk genoeg zijn voor een lange sketch. Het einde, een actrice die terugblikt op haar carrière waarin het hoogtepunt het spelen van een drol is, is weer hilarisch. Meer van dat spul graag.

De Gelderlander 21 november 2003

Levende bezemstelen en spokende vuurvonken van cabaretslagwerkers

Gezien: Tweede voorronde Holland Casino Podiumprijs in het Steigertheater te Nijmegen. Derde en laatste voorronde: 27 november 2003 om 20.30 uur.

Door JEROEN SCHWARTZ
Cabaratier Jeroen Pater is trots op zijn grappen. Was u van plan een van zijn anekdotes of grappen na te vertellen? "Dat dacht ik dus niet!", stampvoet hij aan het begin van zijn show. Zo schiet Pater, een van de drie deelnemers aan deze bijzonder muzikale voorronde van de Holland Casino Podium-prijs, bij voorbaat raak. Even daarvoor lijkt het er nog op alsof hij zijn optreden in het Nijmeegse Steigertheater wil afblazen. De hoofdpersoon uit zijn optreden is er vandoor. Wat nu? Gelukkig gaat de Hagenees gewoon van start, zodat zijn verdwenen alter-ego alsnog schittert. Op die manier vlecht hij een programma in een programma. Wel maakt maakt hij het zichzelf hierdoor met name aan het slot lastig. Pater kijkt niet alleen naar zichzelf, maar ook naar het publiek. Hij gaat in de zaal op zoek naar look-a-likes van beroemdheden en roept daarvoor de hulp in van de toeschouwers. Die neemt hij vervolgens weer op de korrel. Pater speelt bijvoorbeeld gezelschapsspelletjes met ze: 'Wie is het?' met vooroordelen ('wijs de bandiet aan') en Bananasplit Extreem. Maar Pater wil geen extremiteiten, hij wil meer tederheid en passie. On-Nederlandse passie.
Hij heeft Boskoe in ieder geval aan zijde, want het kleinkunst-duo uit Oegstgeest wil schitteren op het Eurovisiesongfestival. Dat lukt Serge Bosman en Maria Couprie uiteindelijk met een prachtige Zweedse schlager, maar in de minuten daarvoor hebben ze te veel zendtijd verknoeid met saaie vertellingen over vaderhooligans en ontploffende puisten. Pas wanneer Boskoe zingt en danst, komt hun stijlvolle voorstelling tot leven. Dat Bosman zich achter Couprie verstopt om zeepbellen te blazen is een prachtige vondst. Nog mooier en spannender is het wanneer Couprie zich achter Bosman verschanst en de macht over zijn lijf lijkt over te nemen.
De drie slungels van het Lichtenvoordse Slagmoals proberen de zaak juist onder controle te houden. Maar de machines op de levensechte werkplaats slaan op hol: koffie-automaten gaan spreken, bezemstelen veranderen in stofzuigers en 's nachts spoken de vuurvonken. Het theater is veranderd in een ijzergieterij en het publiek kijkt verwonderd naar drie doorgedraaide en dolgetikte arbeiders die werkelijk overal geluid uit toveren. Het piept en het kraakt, het gromt en het bromt. Dit is trommelcabaret pur sang. Dat Slagmoals het publiek wil inspireren tot gestamp en geklap is begrijpelijk, maar zoiets moetje aan de noeste en kundige slagwerkers uit de Achterhoek overlaten.

Zie ook: Dames verrast over winnen cabaretprijs - De Gelderlander 19012004

Deze pagina is onderdeel van:
www.sat-nijmegen.nl

Grasmaaieroorlog in Steigertheater

Surprise-act doet zijn naam eer aan bij cabaretstrijd

Levende bezemstelen en spokende vuurvonken van cabaretslagwerkers