Nimweegs Soap Theater

2010

't Is feurbij voor Nimweegse oudejaarsconference

Door Francine Wildenborg
NIJMEGEN - Tranen met tuiten? Nee, dat hoort niet bij het Nimweegs Soaptheater. Zelfs niet als het om het allerlaatste eindejaarsoptreden in de schouwburg gaat.
Dus lachen: ja, graag en veel.
In Eenmoal, andermoal is het niet alleen lachen, maar vooral gieren en brullen. Met een flink vleugje heimwee naar het Nijmegen van weleer, vooral in de liedjes. Naar de tijd dat deWaalstad nog bol stond van de industrie: gloeilampen van Splendor, soep van Honig, schoenen van Robinson, zeep van Dobbelman. Ze passeren allemaal de revue in het museumproject van Adelheid, gespeeld door de jonge Merel Steinman.
Ze wordt bijgestaan door 'oude rot' Sonja (Evie van den Heuvel), al sinds het eerste uur actrice in het Soaptheater. En Nimweegser dan Sonja wordt het niet. Het publiek geniet er zicht- en hoorbaar van. Maar ook als Sonja een geile bejaarde speelt die de jonge presentator van een talentenjacht aanrandt, komt de zaal niet meer bij.
Geestelijk vader van de amateurtheaterclub Leo van Stijn heeft in het historische scenario van Eenmoal, Andermoal de actualiteit niet laten liggen. "Onze show tussen kerst en Nieuwjaar is een Nijmeegse oudejaarsconferance. Zo komen het KAN-buskaartje, de diefstal van bronzen beelden en de schietpartij bij het Bastionhotel aan bod." Van Stijn is niet verdrietig deze avond. Hij is trots, zo'n 15 jaar kreeg hij met zijn Soaptheater de schouwburg vol. Zelfs nadat in 2008 zeven leden hun biezen pakten ging hij door. De 20-jarige Stijn Maresh zit er sinds drie jaar bij. "Het voelt als thuiskomen bij deze club. Jong en oud werken samen. En dan optreden in de schouwburg. Dat maakt het wel extra speciaal." Van Stijn en Van den Heuvel (Sonja) zijn het met hem eens. Ook al is het voor hen de zoveelste keer: deze entourage geeft hen een sterrengevoel.
Alleen...het is te duur. Van Stijn zegt de eindjes met geen mogelijkheid meer aan elkaar te kunnen knopen. En dus is het vaarwel schouwburg na deze donderdagavond. Ze gaan door, in kleine cafés, dat wel.
Maar zo lang ze er nu nog van kunnen genieten, doen ze dat. De acteurs leven zich in. Het extraatje ditmaal, geuren in de zaal, maakt het teruggaan in de tijd voor het publiek nog makkelijker. Hetty en Gerrit van den Braak 'echte Nijmegenaren', beleven met de chocoladegeur in de zaal en de rumbonen in de pauze weer de jaren '60 toen chocoladefabriek Van Dungen nog aan de Groenestraat zat. "Zo herkenbaar! Kei leuk." Na de pauze gaan de Nimweegse soapies er nog een laatste keer voor, maar dan valt het doek: 'feurbij is feurbij'.

Soaptheater luidt jaar niet meer uit

NIJMEGEN - Ze doen het nog één keer, de mannen en vrouwen van het Nimweegs Soaptheater. De jubileumvoorstelling Eenmaol... ...andermaol wordt de laatste eindejaarsvoorstelling van het gezelschap.
De laatste eindejaarsvoorstelling heeft het wel een primeur bedacht voor de Nederlandse theaterwereld: een geurvoorstelling.
Thema van de voorstelling is namelijk het verdwenen Nijmeegs industriële erfgoed. De spelers doen sketches, zingen liedjes die verwijzen naar bedrijven die allang niet meer zijn. En daarbij komt ook de geur van dat erfgoed de theaterzaal in waaien.

Ingezonden brief

Rob Hoozemans
Secretariaat Amateur Theater

Cabaret in Waagh met Nimweegs Soaptheater

NIJMEGEN - Het programma heet Aosem bliefe haole en wordt zaterdag 27 maart 2010 opgevoerd in De Waagh in Nijmegen. Het is een nieuwe cabaretprogramma van het Nimweegs Soaptheater.
Stond in de laatste musicalachtige show de Vrede van Nijmegen centraal, nu is gekozen voor een compilatie van een aantal aansprekende liedjes uit de laatste en voorlaatste theatershow.
De liedjes vormen de verbindende schakel tussen de nieuwe teksten die programmamaker Leo van Stijn heeft geschreven.
Het decor in De Waagh is opgebouwd uit de verkiezingsposters van de diverse Nijmeegse politieke partijen.
In dat decor gaat het Nimweegs Soaptheater in op de afgelopen gemeenteraadsverkiezingen, wordt er kritisch naar alle verbouwingen, plannen en wensen gekeken. Want volgens de 'Nimweegse Soapers' was het hart uit de stad gerukt, maar zijn er weer hersteloperaties aan de gang. Het is tijd voor nieuwe beloftes, maar wel beloftes die door het cabaretgezelschap nauwgezet worden gevolgd.
Het Soaptheater heeft bewust voor de locatie De Waagh gekozen. Want hier was één van de eerste optredens van Leo van Stijn met zijn toenmalige cabaretgezelschap Blokken in 1985.
In 1991 werden de eerste programma's van het Nimweegs Soaptheater er opgevoerd. Het voltallige combo en negen spelers is nu teruggekeerd op de plek waar het ooit 25 jaar geleden allemaal is begonnen. Zaterdagavond is de première. Op 10 en 17 april zijn er ook nog voorstellingen. De Waagh, zaterdag om 20.00 uur.

2009

Nimweegs Soap Theater laat Vrede van Nijmegen herleven

2008

Muzikale kwaliteit overvleugelt venijn

RECENSIE

Try-outs SoapTheater

NIJMEGEN - D'r Sien Grense! Zo heet de nieuwe eindejaarsvoorstelling van het Nimweegs SoapTheater (NST). Het wordt een musicalachtige voorstelling met veel cabaret en comedy.
Het NST gaat de komende weken een aantal try-outs geven in Nijmegen, Wijchen en Malden. De eerste try-out is op maandag 1 december in zaal Aldenhof van de Lindenbergdependance. Hier staat de nieuwe cast van het SoapTheater ook op 22 december. Op 8 december is het NST te vinden in het Mozaïek in Wijchen en op 17 december in theater Maldensteijn in Malden. Alle voorstellingen beginnen om 20.00 uur. Onder de bezoekers wordt iedere avond een backstage-pas verloot. De winnaars worden op 29 december als VIP's ontvangen en krijgen een kijkje achter de NST-schermen.

Leo van Stijn klaar voor nieuwe soapstory

Het Nimweegs Soaptheater verloor deze zomer enkele vertrouwde gezichten na een conflict. Sloapsoap noemden ze het. Maar Leo van Stijn, de creatieve geest, van de soapies, is klaar voor een doorstart.

Door Rob Jaspers
Leo van Stijn ( 67), al zeventien jaar de creatieve geest van het Nimweegs Soaptheater, staat te trappelen om met zijn deels vernieuwde soapgroep aan de slag te gaan. De Stadsschouwburg is alweer geboekt voor de laatste dagen van het jaar voor een bijzondere 'Nijmegensoap'. Maar toch lopen de voorbereidingen anders dan anders. Medio juni spatte het Nimweegs soaptheater uit elkaar.
Enkele vertrouwde gezichten stapten op. Moe van de gevechten met Leo van Stijn. Sloopsoap noemde ze voorbije periode. Ze hekelden niet de schrijverskwaliteiten van Leo of zijn inzet om lokale items om te zetten een in een puur Nijmeegs theaterstuk. Dat is allemaal oké. De kritiek draaide om zijn leiderschap, hij zou zijn medespelers te weinig eigen ruimte bieden, te weinig waarderen.
Het Nimweegs Soaptheater is dood, concludeerden de opgestapte leden in deze krant. Maar Leo is een andere mening toegedaan. Hij is gebruind, fris en vol enthousiasme teruggekomen van vakantie.
" Als bij NEC de spelers gaan lopen, dan verandert de clubleiding de naam van de vereniging toch ook niet. Dan gaan ze op zoek naar nieuwe spelers. Dat doen wij ook. Het soaptheater is een instituut, veel meer dan een naam."
Daarbij benadrukt hij dat er wel degelijk enkele oud-bekenden zijn gebleven zoals Henk, Evie en het combo.
Afgelopen maanden heeft hij zich uitgesloofd om een nieuw theaterstuk in een andere vorm te bedenken voor eind 2008. Het denkproces liep al langer. "Met een voorstelling ben ik vijf maanden bezig.
Het is intensiever dan een boek schrijven", zegt hij. Lachend voegt hij eraan toe: " Zo blijf ik ook van de straat."
D'r sien grense is de titel van het eindejaarstuk. Het gaat uiteraard over herkenbare problemen in Nijmegen. Over de grenzen van sloop en nieuwbouw, over gedogen en betutteling, over krakers en projectontwikkelaars, over graffitispuiters en schoonmakers, over geloven en niet- geloven. Misschien past de titel zelfs bij de afgelopen maanden, bij de interne strubbelingen.
Leo van Stijn wil eigenlijk niet terugkijken op die moeilijke periode. Hij erkent dat het een lastige tijd was. Maar boos? Nooit. "Hoe kun je theater maken, een voorstelling schrijven, als je boos bent?
Theater is plezier maken."
Na wat aandringen erkent hij uit dat hij het vertrek van de Marlies van den Ing, Rianne van Gaalen en Carmen Dorand absoluut betreurt. " Zeventien jaar hebben we lief en leed gedeeld. Dat was top.
Er was een vast patroon. Van de andere kant, zeventien jaar is lang, heel lang. Elk jaar vroegen we na de laatste voorstelling aan elkaar: 'Gaan we door?'. Dat was telkens een spannend moment. De breuk had voor mij niet gehoeven. Maar elke relatie loopt altijd gevaar. Ik ben trots dat we het zo lang hebben volgehouden. Kun je een ander gezelschap opnoemen dat zo lang in dezelfde samenstelling heeft opgetreden?"
Leo van Stijn zegt dat hij ondanks het conflict nog steeds met iedereen door een deur kan. Hij kan zich zelfs voorstellen dat hij de opstapte soapies uitnodigt voor de eindejaarsvoorstelling.
"Waarom niet? Kom op zeg. Ik heb zeventien jaar voor hen teksten en liedjes geschreven. Denk je nou echt dat ik mooie teksten voor deze spelers zou kunnen maken als ik ze niet mag? Tot het laatst heb ik ze gevraagd om toch weer mee te doen. Het is anders gelopen."
Van Stijn zegt dat de nieuwe voorstelling anders dan vroeger zal zijn. " Al zullen de mensen mijn boosheid, mijn liedjes en mijn grapjes over de stad wel degelijk direct herkennen. Ik schrijf al dertig jaar, je werkt volgens een patroon.
Maar de vorm van de voorstelling zal ditmaal anders zijn dan in de afgelopen jaren. Er ligt voor mij een nieuwe uitdaging. Ik zoek geen vervangers voor de opgestapte spelers. Ik zoek andere types. Ik ga ze niet vergelijken met de mensen die zeventien jaar met ons gespeeld hebben. Iedereen moet de kans krijgen om te groeien. " Deze week wil hij zijn nieuwe ploeg rond hebben. Voor de zomer zijn er al enkele audities geweest. Die hebben al een enkele bijzondere kandidaten opgeleverd.
Maar er zijn nog enkele rollen te verdelen. Wie mee wil doen, moet snel zijn, begin volgende week wil Leo van Stijn starten met de voorbereidingen voor de nieuwe show.
"Ik ben er klaar voor."

LEZERSBRIEVEN

Stadsredactie De Gelderlander
Soaptheater 1 Als trouwe soapfan volg ik het NST al vanaf de oprichting. Ik ken een aantal van de spelers persoonlijk en ben zodoende ook op de hoogte van de verwikkelingen en problemen binnen deze groep. Bij het lezen van het artikel over het NST c. q. Leo van Stijn, dacht ik: 'Er sien ienderdaod grense, en de mijne sien bereikt'.
In de eerste plaats: complimenten aan de opgestapte spelers: zij hebben ervoor gekozen de vuile was niet buiten te hangen. Dat siert hen, want er was veel meer aan de hand dan kritiek op Van Stijns leiderschap. Ten tweede: ik wil best meegaan met Van Stijns vergelijking met NEC - die volgens mij niet opgaat voor een amateurtheatergezelschap - en zou er dan de mijne tegenover willen stellen: Gooi de trainer eruit en hou de ploeg bij elkaar.
Soaptheater 2 Vanwege de geringschattende toon in het artikel over het Soaptheater, voel ik de behoefte om te reageren. Vooral op de opmerking van Leo van Stijn, en ik citeer: 'Kom op zeg. Ik heb zeventien jaar voor hen teksten geschreven.
Denk je nou echt dat ik mooie teksten voor deze spelers zou kunnen schrijven als ik ze niet mag? 'Meneer Van Stijn, misschien hebben deze 'naamloze' spelers uw pennenvruchten wel getransformeerd tot die mooie, succesvolle teksten, maar dat komt blijkbaar niet in u op. Geen woord van dank, eerder een trap na. Succes bereik je met z'n allen. Maar kennelijk bent u zo van uw talenten overtuigd (leuke fotokeuze, trouwens) dat u het succes op eigen buik schrijft. U denkt met een nieuwe ploeg, die nu nog niet compleet is, de planken te zetten die beter en grootser is dan tevoren (tekst op uw eigen website). In dat licht moeten kennelijk de laatste woorden van het artikel begrepen worden: 'Ík ben er klaar voor'. De spelers zijn slechts instrumenten en doen er niet toe. Mijn weerwoord? Ik ben er klaar méé! Mij zult u als voormalige fan in december niet meer zien!
Soap Ik heb het artikel over Leo van Stijn van het Nimweegs Soaptheater gelezen en ben er flink van geschrokken.
Er staan pure kletspraatjes in!
Ik ken de beide opgestapte dames van het soaptheater persoonlijk en ik kan alleen maar zeggen: mensen laat je door deze praatjesmaker niet bedotten!
De waarheid ligt héél anders en wie dat niet gelooft, raad ik aan om Rianne van Gaalen of Marlies van den Ing te bellen.

'Soapies' maken ruzie

NIJMEGEN - Het Nimweegs Soaptheater, al zeventien jaar dé lokale cabaretgroep, is uit elkaar gevallen. Enkele gezichtsbepalende spelers, onder anderen Rianne van Gaalen en Marlies van den Ing, hebben de cabaretgroep de rug toegekeerd. Toch gaat de cabaretgroep onder dezelfde naam en onder leiding van Leo van Stijn door. Dat begrijpen de opgestapte soapsterren niet. Ze vinden dat Van Stijn ten onrechte het merk Nimweegs Soaptheater als 'zijn bezit' claimt. "Het soaptheater was van ons allen", zegt Marlies van den Ing.
Van Stijn werkt intussen al aan een nieuwe voorstelling. Hij wil voortaan vooral met spelers op tijdelijke basis gaan werken.

'Sloopsoap' bij het Nimweegs Soaptheater

Zeven leden van het Nimweegs Soaptheater hebben er de brui aan gegeven. Grote interne problemen bij de cabaretgroep liggen er aan ten grondslag. Sloopsoap noemen de opstappers het zelf.
Een drama met alleen verliezers.

Ze voelen zich plots zelf onderdeel van een soap over lief en leed. Zeven leden van het Nimweegs Soaptheater hebben het bijltje erbij neergegooid. Onder hen Marlies van den Ing ( het intellectuele typetje Alie Mulder), Rianne van Gaalen ( het semi-blondje Cor Pruim) en Carmen Dorand (Gerrie Tuinhek). Zeker niet de minste soapies. Marlies en Rianne waren jarenlang met oprichter Leo van Stijn dé gezichten van het Soaptheater, de Nijmeegse cabaretgroep die bobo's en bestuurders op de hak neemt en actuele gebeurtenissen op een geheel eigen wijze van commentaar voorziet. Hun liedjes, vaak in plat-Nimweegs, zorgden vaak voor lachtranen, maar raakten tevens diep in het hart. Echter, de werkelijkheid heeft nu ook het Nimweegs Soaptheater ingehaald. Het gezelschap ligt in duigen. Ook de vaste pianist en arrangeur Raymond Janssen twijfelt over doorgaan. Veel opstappers zijn al zeventien jaar betrokken bij het Soaptheater.
Twee jaar geleden was er voor het eerst een sprake van een forse interne crisis. Destijds werden de problemen nog opgelost na een goed gesprek. Maar uiteindelijk is gebleken, aldus Marlies van den Ing, dat praten toch niet tot echte verbeteringen heeft geleid. Daarbij draait alles om de relatie van de grote man achter het Nimweegs Soaptheater, Leo van Stijn, met zijn medespelers.
Over zijn creativiteit, zijn schrijverskwaliteiten en zijn inzet om lokale items om te zetten in een puur Nijmeegs theaterstuk, daarover zul je de opstappers niet horen klagen. Ze roemen Leo op die punten nog steeds. "Een unieke en creatieve geest. Zijn neus voor leuke dingen is geweldig", zegt Marlies van den Ing. Volgens haar en andere opgestapte soapleden is het gezelschap ten onder is gegaan aan het gebrek aan leiderschap. " Je spreekt iets af met Leo en met elkaar. Maar volgens gebeurt het niet. Leo gaat toch altijd op zijn eigen wijze door. Dat is ons opgebroken."
Ze verwijten Leo van Stijn dat hij wel zeer betrokken is bij het Soaptheater en de voorstellingen, maar te weinig bij de mensen die meespelen. "Leo is koning in zijn eigen koninkrijk en maakt onder het mom van democratie zijn eigen wetten. Hij gaf ons soms bijna het idee: ' jullie zijn maar ingehuurd'", vertelt Rianne van Gaalen die al met Van Stijn optrok in het oude stadscabaret Blokken. Volgens haar heeft Leo de persoonlijke groei van de spelers te weinig gewaardeerd. "Hij levert inderdaad de teksten, maar wij maken vaak zelf de act of vullen zijn act aan.
We improviseren enorm. Het is nooit voor honderd procent zijn tekst die we uitspreken."
Waarmee ze maar willen zeggen dat het Soaptheater veel méér is dan Leo van Stijn. Die waardering ontbrak te vaak. "Hij durfde zichzelf ook niet kwetsbaar op te stellen", aldus Marlies van den Ing.
Waarom het dan nu pas, na zeventien jaar, is geklapt? " Omdat het cabaret verslavend is. Het is enig. Er wordt over je gesproken. Je merkt dat de zalen als vanzelf vollopen."
Maar het succes heeft ook een keerzijde, weten ze nu. "In de eerste jaren ging het om enkele voorstellingen per jaar, nu is het Soaptheater tientallen keren per jaar te zien."
De eindejaarsvoorstelling in de Stadsschouwburg ( vier dagen achtereen een uitverkocht huis) is al jaren het hoogtepunt van het soapseizoen. Waar het Soaptheater vroeger de eerste voorstelling als een try-out deed, houdt het nu al jaren een reeks proefvoorstellingen. "We accepteerden alles, we speelden veel te graag. Leo heeft ook ongelooflijk veel overtuigingskracht. Hij is enthousiast en weet mensen aan zich te binden. Jammer genoeg heeft hij ons te weinig eigen ruimte geboden. Het Soaptheater was van ons allemaal, niet exclusief van Leo."
De opstappers beseffen dat er in deze kwestie alleen verliezers zijn.
Een sloopsoap noemen ze het. Dat Leo van Stijn doorgaat met theatermaken snappen ze, gunnen ze hem ook. Maar het doet de oud-spelers pijn dat op de website van het Soaptheater net gedaan wordt alsof de groep uit elkaar gevallen is door problemen in de privésfeer. "Dat is helemaal niet aan de orde. Het publiek heeft er recht op om te weten dat het anders ligt", vinden Marlies van den Ing en Rianne van Gaalen.
" Onze club is uit elkaar gevallen.
Bestaat niet meer. Het Nimweegs Soaptheater is na zeventien jaar dood en begraven. Spreken over een herstart kan niet. Leo zal hij toch echt voor een nieuwe opzet, vorm en naam moeten kiezen."

'Publiek proberen terug te winnen'

NIJMEGEN - "We moeten gewoon een verschrikkelijk goede nieuwe voorstelling neerzetten. Dat is de enige manier waarop we ons publiek kunnen behouden en eventueel terugwinnen." Zo reageert Janny van Kempen, woordvoerder van het Nimweegs Soaptheater, op het vertrek van de speelsters Rianne van Gaalen en Marlies van den Ing. Ze vertelt dat Leo van Stijn, momenteel op vakantie, al hard werkt aan een nieuwe voorstelling voor het najaar. "Want we gaan wel door."
Ze vertelt dat de groep stevig baalt van het vertrek van enkele speelsters. "Marlies en Rianne waren mede het gezicht van het Soaptheater. Voor velen zetten zij het Soaptheater neer. Zij zorgden voor de interactie met het publiek. We hebben er ook alles aan gedaan hen binnenboord te houden, maar dat is jammer genoeg niet gelukt."
Opheffing van het Soaptheater is nooit aan de orde geweest. "Onze cabaretgroep is groter dan Rianne en Marlies: Henk Kleisterlee, Aaltje Wessel en Eefje van de Heuvel blijven bijvoorbeeld gewoon spelen. Die voelen zich nog steeds echte soapies."
Voor de nieuwe theatershow D'r sien grense zoekt het soaptheater wel nieuwe spelers. Op 1 en 2 juli worden hiervoor 's avonds audities gehouden.

2007

Guusjes Alzheimer en Thoms zachtgekookt ei

RECENSIE

Door Hans Walraven
NIJMEGEN - Arnhem zit 'm tot hier. Nimwegenaar Willie van Achteren (Henk Kleisterlee) heeft een bloedhekel aan de buren in het noorden. Alles is daar beter, roept hij uit en somt op. "Daar komt het Historisch Museum. Arnhem is uitgeroepen tot beste binnenstad - Nijmegen werd tweede. Het stadion is overdekt. En ze hebben drie bruggen." " Over dat zeikstroompje?", vraagt een van de andere 'soapies'. 'Nuilen' kan de Nijmegenaar als geen ander, misschien juist omdat hij trots is op zijn stad. Dat gegeven buit het Nimweegs Soaptheater in Ien de glorie Ja Ja! tot in detail uit. Het is een eindejaarshow -de vijftiende in successie alweer- en dus wordt traditiegetrouw de ( lokale) politiek op de korrel genomen. En 2007 was natuurlijk ook een jaar waar heel wat over gezegd kon worden. Guusje ging, Thom kwam. En wat Nijmegen ook van beiden verwachtte, kwam niet uit.
Guusje bleek volgens 'de bladen' een rijk Nijmeegs liefdesleven gehad te hebben, maar toen ze in Den Haag zat kreeg ze een relatie met Alzheimer - "Nijmegen?
Nooit van gehoord." Haar opvolger is weer veel te zachtaardig. Volgens het Soaptheater is Thom "een zachtgekookt ei".
De recente fietsenkelderaffaire kwam maar zijdelings voorbij - misschien was het programma toen min of meer klaar. Minder geluk hadden de SP met zijn verbod op terrasverwarming en raadslid Jo Jansen, die nergens aan twijfelde en geen kapsones had. " Zie je zo aan zijn Mercedes 900 automaat." Wie een jaar het nieuws niet heeft gevolgd kan zich hier in een avond laten bijspijkeren.
Maar bij het Soaptheater worden niet alleen de politici -altijd vrij mild- op de hak genomen, de gewone Nimwegenaar moet zichzelf of misschien juist zijn buurman ook herkennen in de scènes en teksten die Leo van Stijn schrijft. Zijn liedjes zijn of reflectieve rustpunten in de show of nemen het publiek bij de hand om uitbundig mee te zingen.
Op het toneel worden prima prestaties geleverd, maar soms lijkt het achterliggende verhaal over de voorbereiding van een bruiloft en een mysterieuze brand de spelers wat in de weg te zitten. Het haalt de vaart uit het programma, dat met zo'n tweeënhalf uur toch al aan de lange kant is. Toch is Ien de glorie Ja Ja! een prima show met een aantal prachtmomenten. Zoals de sketch over de Duitsland, die met een werkelijke uitstekende timing werd gespeeld door Marlies van den Ing en Rianne van Galen.

Lekker nuilen met het Soaptheater

Nimweegs Soaptheater repeteert voor de oudejaarsvoorstelling.

Door Jaap Bak
NIJMEGEN - 'Ik ben wel chagrijnig hoor', zegt één van de leden van het Nimweegs Soaptheater direct bij binnenkomst in het Theatercafé. 'Oh, het die swerte weer wat te nuilen', zegt een ander in plat Nijmeegs.
De repetitie voor de oudejaarsvoorstelling van het Nimweegs Soaptheater (NST) is nog niet eens begonnen. Leo van Stijn, zakelijk en artistiek leider van het NST kust de dames vriendelijk. Ze grijnzen. 'Hé, doet'ie anders ook nooit hoor. Veel te bang dat ik afgeef.' Het Theatercafé aan de Lange Hezelstraat is een perfecte locatie voor het Soaptheater. Nijmeegser kan het bijna niet. Klein, intiem, rood interieur met grote foto's van Nijmeegse stadstaferelen uit de oude doos.
Hier wordt gerepeteerd, maar ook opgetreden. De voorstelling Thommy is er diverse keren met groot succes opgevoerd.
Vanavond wordt gerepeteerd met het volledige combo van vijf musici. Twee hebben zich voor het podium geïnstalleerd. Het duurt nog even voordat ze voltallig zijn.
Ondertussen worden de teksten van de liedjes tevoorschijn gehaald. Leo van Stijn: " De tekst moeten jullie toch zo langzamerhand wel uit het hoofd kennen." "Nou ja, bijna dan", klinkt het.
Een lied wordt aarzelend ingezet, terwijl het combo inmiddels uitgegroeid is naar drie man. Uit de luidsprekers achter de bar is Dear Mrs. Applebee van David Garrick te horen. Eén van de gitaristen stommelt gehaast binnen. "Voorzichtig met die dure gitaar Jan", roept iemand van de techniek. Het Theatercafé ziet er uit als een opnamestudio. Er staat een mengtafel, overal liggen kabels, er is een versterker en er worden hoofdmicrofoons uitgedeeld aan de zangers. David Garrick wordt weggedraaid, de begeleidende muziek van het combo zwelt aan en een vrolijk carnavalesk nummer vult de ruimte. Het platte Nijmeegs is nauwelijks te verstaan. De leden zijn nog niet helemaal bij stem. Bij een tweede rustiger lied gaat het al een stuk beter.
Het grootste deel van de liedjes is geschreven en gecomponeerd door Leo van Stijn. Ook de sketches zijn van zijn hand. "We bespreken ze allemaal en suggesties en aanvullingen worden gebruikt. We nemen alle repetities op en die worden naderhand ook nog eens geëvalueerd."
Het is voor de vijftiende maal dat het Soaptheater een oudejaarsvoorstelling houdt. " Aan het begin van ieder jaar vraag ik de leden: 'Doen we het dit jaar weer?' En het antwoord is dan steevast 'ja'. Maar het vergt wel steeds meer energie. We hebben geen opvolgers. Wij worden een dagje ouder, we zijn amateurs en het kost ontzettend veel tijd, naast je baan en je sociale leven. Wat dat betreft hebben professionals het veel gemakkelijker."

Stadsschouwburg, Ien de Glorie? Ja ja!, 27, 28, 29 en 30 december 2007 om 20.00 uur.

Soap Theater speelt 'Ien de Glorie? Ja ja!'

NIJMEGEN - Het is het 30ste theaterprogramma uit het bestaan van het gezelschap. De mensen van het Nimweegs Soap Theater lopen al warm langs de zijlijn voor hun jaarlijkse tour de force, de eindejaarsvoorstelling. Maar ze raden burgemeester Thom de Graaf bij voorbaat af om te komen kijken. Waarom? Omdat Nijmeegs eerste burger ook niet aanwezig was bij de voorstelling Thommy, 't Schaop met de fier pote. Een programma waarin het studentenleven van De Graaf vriendelijk op de hak werd genomen.
Hun nieuwste programma heet Ien de Glorie? Ja ja! en is op 27, 28 29 en 30 december te zien in de Stadsschouwburg. De groep onder leiding van Leo van Stijn heeft zich de afgelopen maanden suf gewerkt voor het theaterstuk met één thema: de stad Nijmegen. Het Nimweegs Soap Theater is namelijk de trouwste fan van Nêerlands oudste stad. En daarvan getuigt het Soap Theater iedere keer op de drempel naar het nieuwe jaar.
Er zijn voldoende elementen voor een verrassend avondje waarin Nijmegen zich spiegelt aan Errenum, ten strijde trekt, er een probleem is met een antieke kast en de relatie tussen Sonja en Willie een hoogtepunt bereikt.

Thommy, 'n onschuldig stiefkindje

Door Jaap Bak
Door Harm Graat
NIJMEGEN - Burgemeester Thom de Graaf heeft een stille bewonderaar.
Nou ja, stil. Het hoofdpersonage uit Thommy, 't schaop met de fier pote, maakt bepaald geen geheim van haar onbeantwoorde liefde voor die mooie krullenjongen die 30 jaar geleden als student de Nijmeegse kroegen onveilig maakte voor het vrouwvolk. Het publiek in het broeierig Theatercafé aan de Hezelstraat zingt mee: Wuirum trok jij weg uut huir lefe, sij was muir een barmeid feur jou.
Negentig stoeltjes bezet. Uitverkocht huis, tiende avond alweer. Meezingen. Meedeinen. Thom scoort. Maar zelf wil hij het liefst zo min mogelijk met ' Thommy' te maken hebben. Onbegrijpelijk en jammer, zegt Leo van Stijn, artistiek leider van het Nimweegs Soaptheater en geestelijk vader van het stiefkindje. "Ik wilde iets kluchtachtigs maken, een beetje zoals Het schaap met de vijf poten, die tv-serie van vroeger. Toen Thom de Graaf hier burgemeester werd, zei hij in zijn welkomstspeech dat Nijmegen eigenlijk had gevraagd om een schaap met vijf poten, een alleskunner dus. En dat hij slechts een schaap met vier poten was. Met krullen. Nou, een betere voorzet had ik niet nodig. Ik bedoel: die man heeft hier gewoond, is hier opgegroeid. Daar moest iets van te maken zijn."
Tijdens carnaval, op het bordes, legde Van Stijn zijn snode plannen aan het lijdend voorwerp voor. "Ik wilde hem interviewen, om zijn levensverhaal te horen. Hij leek er wel voor in. Maar via zijn secretaresse kreeg ik later te horen dat het niet door ging."
Koudwatervrees, vermoedt Van Stijn. "En een gemiste kans. Hij had nergens bang voor hoeven te zijn. We halen hem niet door het slijk. Natuurlijk, dit is Nijmegen, we nuilen. Maar met een warme stem. Het is iets positiefs, we willen alleen maar trots zijn op onze burgemeester en op Nijmegen." Na de avondvullende voorstelling is het duidelijk: Thommy is een volkomen onschuldig mannetje. Hij zit vol volks vermaak, Nimweegse typetjes en liedjes waar de weemoed uit sijpelt. Soms raak, soms half ernaast. Heel af en toe een steekje (De barvrouw zegt: "Thom heeft zes bijbaantjes en nog geen geld genoeg om zijn vrouw en kinderen in Nijmegen te laten slapen"), maar nergens onder de gordel.
De levensloop van Thom de Graaf vormt de rode draad, 'maar eigenlijk gaat het over Nijmegen', vindt Van Stijn. En over gevoelens van nostalgie. Eén geluk voor de grote afwezige: het Nimweegs Soaptheater staat van 27 tot en met 30 december op de planken van de Stadsschouwburg. Om het jaar door te nemen, het eerste jaar van Thom. Naam van die voorstelling: Thommy, ien de glorie? Jaja! Herkansing voor de burgemeester.

Thommy, 't schaop met de fier pote wordt nog gespeeld op vrijdag 31 augustus (uitverkocht) en donderdag 13, maandag 17, vrijdag 21 en maandag 24 september.

De Graaf: ' Ik ben een beetje verlegen'

NIJMEGEN - Burgemeester De Graaf, het is toch juist hartstikke leuk dat het Nimweegs Soaptheater een voorstelling over u heeft gemaakt?
"Nou ja, eh, ja. Zeker, het is best leuk. Maar weet je, ik ben er een beetje verlegen mee, met dat soort dingen. Toen ik nog in Den Haag zat, vroegen ze me ook wel voor tv- programma's, en dan moest ik dan over mijn verleden vertellen, en over mijn privéleven. Dat hoeft voor mij niet. Het gaat mij om mijn wérk."
Dus besloot u om geen medewerking te verlenen aan het theaterstuk ' Thommy'.
"Ja. Ik hoef niet zo nodig mee te schrijven aan mijn eigen biografie. Later, als ik dood ben, mogen ze zoveel biografieën over me schrijven als ze willen. Bedenk eens: stel dat er een theaterstuk over jóú gemaakt zou worden. Hoe zou jíj je dan voelen? Waarschijnlijk toch ook een beetje ongemakkelijk."
Vrienden van u hebben wél meegewerkt. Zij vinden het een hele aardige productie.
"Ik heb van één vriend begrepen dat het wel aardig was. Ik heb ook niemand verboden om eraan mee te werken. Van een boycot mijnerzijds is geen enkele sprake. Het klopt wel dat ik nog niet ben gaan kijken. Ik ben een keer uitgenodigd, maar toen was ik echt verhinderd."
Gaat u alsnog een keertje kijken?
"Wie weet. Als ik een keer toevallig een avond niks te doen heb, misschien."
Het is toch goed om om jezelf te kunnen lachen?
" O, jazeker. Ik ben al zovaak te grazen genomen, in columns, in cartoons. Als ik niet om mezelf zou kunnen lachen, had ik een ander vak moeten kiezen."

Volksklucht over 'Thommy'

Soaptheater begint met cafévoorstellingen in Nijmeegs Theatercafé.

Door Jaap Bak
NIJMEGEN - Nimweegs cabaret in een intiem theatercafé waar de eigen sfeer van de stad warm wordt gehouden. Dat is wat Leo van Stijn van het Nimweegs Soaptheater voor ogen staat.
Het Soaptheater wordt de vaste bespeler van het Gewoon Nijmeegs Theatercafé (voorheen Buddy Holly) aan de Lange Hezelstraat. Een café dat slechts een aantal dagen in de week geopend is en waar je niet zo naar binnen kunt lopen. "Eigenlijk alleen als wij er spelen", grijnst Van Stijn. Het Soaptheater gaat de komende weken zeven voorstellingen verzorgen waarin de volksklucht Thommy wordt opgevoerd.
"Een voorstelling die we tussen het publiek en achter de bar opvoeren. Het gaat over het leven van onze burgemeester toen hij nog als student in Nijmegen vertoefde. Daarop heb ik een klucht geschreven.
Sketches en liedjes."
Aanvankelijk zou Nijmegens eerste burger medewerking verlenen door iets over zijn studentenleven in de stad te vertellen. " Ik had hem dat gevraagd toen ik hem tijdens het carnaval had gesproken", vertelt de voorman het Soaptheater. "Enkele weken later kreeg ik een heel formeel briefje van het stadhuis, dat Thom de Graaf er toch maar van afzag. Vond ik toch wel jammer."
"We beginnen op 15 mei met onze eerste voorstelling van Thommy.
De overige zijn op 21, 23, 25 en 31 mei en op 1 en 4 juni. De repetities deden we tussen de potten verf en de open vloer om het café alvast een beetje te leren 'kennen'. We maken nu heel anders theater, meer kleinere shows met echt theater. Het is leuk om te laten horen wat je kunt, omdat je vaker optreedt. De voorstellingen moeten een echt feestje zijn voor het Nijmeegse publiek."
Het Theatercafé is tevens de thuisbasis van de lokale politieke partij Gewoon Nijmegen van Jo Janssen. Het Soaptheater wil in de nabije toekomst een vaste avond op maandag en donderdag hebben.
De première van Thommy is op 25 mei. Ook burgemeester De Graaf is uitgenodigd. Aanvang 20.00 uur.

2006

Door MAARTEN- JAN DONGELMANS
Het Nimweegs Soaptheater staat weer in de Stadsschouwburg en trekt volle zalen met het nieuwste eindejaarsprogramma Ienfalle! Een avondje lachen, pruilen en nuilen met het eigenaardige Nimweegse wereldje als insteek.
Voor het Nimweegs Soaptheater is het niet het makkelijkste seizoen. Leo van Stijn en zijn groep moeten het dit keer zonder de altijd weer sprankelende inbreng van Marlies van den Ing stellen en dat valt deze vrijdagavond vooral in het begin van de voorstelling Ienfalle! op. Je mist niet alleen de chemie tussen Rianne van Galen en Marlies van den Ing maar vooral de interactie tussen laatstgenoemde speelster en de zaal.
Toch beleeft de volle Stadsschouwburg weer een memorabel, bij vlagen knotsgek Nimweegs avondje en uiteindelijk vindt ook ienvalster Wilke Beset prima haar draai. De nostalgie mag dan minder prominent aanwezig zijn, de vele aandacht voor de actualiteit biedt meer dan genoeg stof tot lachen, pruilen en nuilen. Zo constateert het Soaptheater met een pruillipje dat alles tegenwoordig 'schuun' is in de stad. De nieuwe Godenpijler, maar ook 52 Degrees. Bij die torenflat kwamen ze er volgens de soapies pas na acht verdiepingen achter dat het gebouw scheef stond. Wethouder Van Hoof krijgt een sneer met zijn 'opblaasbare' hondenpoepbakken. Zijn SP wordt al nuilend prompt in Stront Partij omgedoopt.
Het duurt even voordat het vertrouwde huiskamersfeertje opduikt, maar vanaf dat moment is het goed raak. Letterlijk en figuurlijk. Het publiek mag ballonnen in NEC-kleuren gooien en later gecoördineerd meeklappen. Dat laatste leidt heel onverwacht tot de beginmaten van de Blauwe Donauwals. Prachtig moment. De 'Duitse' clown Rianne van Galen constateert na afloop terecht in gebroken Nederlands: es hat geklappt!
Kolderiek is ook het optreden van Ali Wesel als invalster voor Victor Vroomkoning. De 'nieuwe stadsdichteres' declameert poëzie die heel vrij door Evie van den Heuvel wordt omgezet in het Nimweegs. Niemand heeft in de gaten dat het over de nieuwe parkeergarage bij het NS-station gaat. Maar bij Nimweegse Evie 'spuut' de humor ook zo de zaal wel in.

Cabaret: Nimweegs Soaptheater
Gezien: 29/12, Stadsschouwburg, Nijmegen

SOAPTHEATER

'Ienfalle!': een Nimweegs feest

Door onze verslaggever

Foto: Soaptheater

NIJMEGEN - 'St.Stefes-selaode en Waterkwartierse vis-fariejetee um je fingers bij op te frete'. Iedereen weet het, voor 'n Nijmeegs feestje moet je naar het Soaptheater. "Eventjes alle bruggen weg en eentje op de goeie plek aanleggen."
Vier dagen lang is de Stadsschouwburg bezet door het Nimweegs Soaptheater. Het maakt een show in een show, vertelt Leo van Stijn van de soapers. "Het is een show waarin we spelen dat we moeten invallen bij een circusvoorstelling.
Vandaar ook de titel Ienfalle!"
Want het thema van deze oudejaarsshow is het gegeven dat iedereen wel eens droomt om 'eventjes ergens in te vallen, invallen om de zaak op scherp te zetten'.
"Bijvoorbeeld bij NEC om de wedstrijd weer even te kantelen. Eventjes snel scoren. Je denkt bij jezelf: 'Geef mij dat shirtje nu maar, ik loop zo die verdediging omver'. Maar dat gevoel kun je ook met de stadsbrug hebben. Alle bruggen weg en opnieuw eentje aanleggen op de goede plek. Dat bedoelen we ook met Ienfalle!", zegt Leo. "Misschien is Thom de Graaf voor de stad wel 'n goede invaller".
De show van het Soaptheater staat vier dagen in de schouwburg. Van 27 tot en met 30 december kunnen de liefhebbers er terecht en vooraf kunnen ze ook nog van een Nijmeegse buffet profiteren. 'Je hoef nie te kiese, di steet d'r allemaol en 't mag op'.
"Dat doen we nu al een paar jaar. De bezoekers moeten in een echte Nijmeegse sfeer komen. Vandaar het Nijmeegse buffet."
Hoewel het de veertiende editie is, denkt Leo van Stijn nog niet aan ophouden. "De vijftiende zal er ook nog wel komen, maar hoelang ik nog doorga, weet ik zelf ook niet."
"We denken erover een Soaptheatercafé te beginnen. Kleine sketches in een echt Nijmeegs bruin café op vaste tijden. Maar daar zijn we nog niet helemaal uit. Hoe vaak doe je het dan?
Hoe vaak kunnen de spelers komen?
Eén keer in de maand, twee keer of één keer in de week. En het vergt erg veel organisatie. De zakelijke en creatieve kant moeten een beetje uit elkaar getrokken worden, want anders gaat het een ten koste van het andere."
Het Soaptheatercafé komt er wat Leo betreft zeker
Maar eerst Ienfalle! Vier keer in de schouwburg van 27 t/m 30 december om 20.00 uur.

IENFALLE!

Soapies proberen show uit

Door onze verslaggever
NIJMEGEN - Ienfalle! is de naam van het nieuwe programma van het Nimweegs Soaptheater. Dat gaat er vrijdagavond voor het eerst mee de planken op.
Het gaat om een zogeheten try-outvoorstelling die wordt gegeven in buurthuis 't Oude Weeshuis in de Benedenstad. De voorstelling begint om 20.00 uur. Toegangskaarten zijn voor tien euro verkrijgbaar bij het Weeshuis, tel. 024-3233523.
'Invallen' is het thema van het programma. Dat slaat enerzijds op spitse, komische en muzikale invallen, anderzijds op voor een ander invallen. Dat laatste is de kapstok voor 'gedroomde invalbeurten'.
Zo willen de theatermakers eventjes de stad besturen, de baas van 'het Radboud' spelen, van de politie of NEC, het fileprobleem wegwerken en korte metten maken met onveiligheid.
Het Soaptheater wil ermee inhaken op wat menigeen overkomt, als die erover droomt schoonheidskoningin of circusdirecteur te zijn of in de kroeg alle oplossingen paraat heeft.

Gerommel in het Soaptheater: 'Maar optredens gaan door'

Door onze verslaggever
NIJMEGEN - De stadsschouwburg belde al bezorgd: of de oudejaarsvoorstellingen nog wel doorgaan? Dat zit er dik in. Maar eerst moet wel nog een lijmpoging slagen.
Het rommelt binnen het Nimweegs Soaptheater. Het amusementsgezelschap, zestien jaar oud, is vermaard om de drukbezochte oudejaarsprogramma's. Geruchten gonzen als zou de 7-koppige cabaretgroep op springen staan.
Creatief brein Leo van Stijn probeert de onrust wat weg te nemen: "Ik heb alle vertrouwen dat het goed komt. Mensen hoeven echt niet hun kaartjes voor de oudejaarsshows weer in te ruilen." Maar dat plooien gladgestreken moeten worden alvorens repetities hervat worden, ontkent hij niet. Een verzoeningsgesprek is dit weekeinde gepland.
Tal van wilde geruchten doen de ronde. "Allemaal niets van waar", aldus Marlies Peters. Wat wel waar is: "We hebben inhoudelijke meningsverschillen op het creatieve vlak." Van Stijn verkeert daardoor momenteel in een geïsoleerde positie tegenover de rest van de groep. Aan zijn creatieve leiderschap wordt overigens niet getornd.
Van Stijn vindt alle ophef echter overdreven: "Wat nu gebeurt, is niets meer dan de jaarlijkse evaluatie van onze oudejaarsshow. Aan de hand daarvan bespreken we de rode draden voor ons nieuwe programma. Dat levert altijd wel wat meningsverschillen op."
Die zijn nu alleen heftiger dan anders. Vervelend, vindt ook Peters, maar: "Het hoort erbij in een theatergroep die zichzelf serieus neemt. Het is beter om meningsverschillen uit te praten dan de groep te laten knallen."
Peters: "Eén ding hebben we gemeen: we houden met zijn allen van het Soaptheater en willen dat dit blijft bestaan. We hebben alleen tijd en rust nodig om de problemen op te lossen."

Nimweegs Soap Café start proefuitzending

Door onze verslaggever
NIJMEGEN - Het Nimweegs Soaptheater begint met een nieuw initiatief: het Nimweegs Soap Café. Een soapserie met diverse afleveringen die worden opgenomen. Met dit nieuwe concept stapt het Soaptheater even af van het maken van grote theatershows die de afgelopen jaren op de planken zijn gezet.
Eigenlijk is het concept van het Soap Café niet nieuw, want aanvankelijk was dat ooit de bedoeling van het Soaptheater van Leo van Stijn. De bekende Nijmeegse groep is ooit opgericht met de idee om een heuse Nijmeegse Soap-serie voor tv te ontwikkelen.
Nu wordt dat idee voor een deel verwezenlijkt met het Soap Café. Het is de bedoeling dat deze afleveringen worden opgenomen en via het internet of lokale en regionale televisie te zien zijn.
Woensdagavond 31 mei is er een proefvoorstelling en uitzending in het Kolpinghuis. Deze voorstelling is voor publiek bij te wonen. Het is een try- out waarbij gekeken wordt of het Soap Theater de goede formule te pakken heeft.
Het afgelopen jaar heeft de Nijmeegse cabaretgroep zich vooral bezig gehouden met het Nijmeegse jubileumjaar. Daarbij zijn er shows op de planken gebracht zoals De Aonloop en Mariken van NUmegen.
Door deze jubileumprogramma's was het niet mogelijk om een geheel nieuwe voorjaarsshow op de planken te zetten. Daarom is voor een nieuw concept gekozen. Woensdag 20.00 uur is het resultaat te zien.

2005

OUDEJAARSSHOW

Soaptheater hoeft niet zo scherp

Door LEO KLAASSEN
NIJMEGEN - Voor honderden Nijmegenaren hoort een avondje Nimweegs Soaptheater bij oudjaar als oliebollen en vuurwerk. Gisteravond zat de Stadsschouwburg weer afgeladen vol voor milde humor en weemoedige liedjes.
Bekende Nijmegenaren hoeven niet bang te zijn voor het Nimweegs Soaptheater. Zit menig BN'er bij Van ' t Hek of een andere cabaretier nog met zweetplekken onder de oksels in de zaal of voor de buis, bij Leo van Stijn en zijn kornuiten kunnen ze gerust achterover leunen: ze krijgen hoogstens een knipoog en een aai over de bol.
Het hoeft allemaal niet zo scherp in de oudejaarsshows die de Nijmeegse soapies al voor het elfde jaar achtereen met groot succes brengen. Het publiek van alle rangen en standen komt niet voor hoogstandjes en doordenkers: het wil een feest der herkenning en dat kreeg het gisteravond ook. Oude en nieuwe liedjes en oude en nieuwe moppen ( vaste bezoekers herinneren zich de grap met de scheet) wisselen elkaar in de nieuwe show af en de toeschouwers zelf worden ouderwets bij de pret betrokken. En dan niet ten koste van zichzelf: de ' gelukkigen' worden na het optreden zelfs met een bloemetje bedankt voor hun onvoorziene bijdrage.
Met het mirakelspel van Mariken als rode draad, drentelt het Soaptheater gemoedelijk door het afgelopen Nijmeegse jaar.
Daar is Guusje ter Horst die van de donjon abseilt, met haar wethouders kwiek door de wijken fietst en voor elk wissewasje enthousiast voor de camera verschijnt ( behalve die in haar eigen stad dan, want die werken niet). En daar is Mariken zelf, die niet in de daklozenopvang terecht kan en dus maar naar Antwerpen vertrekt.
Nijmegen 2000, de Lentse verkeersproblematiek, het instortende balkon en de nepvondsten in de Nijmeegse bodem: het zijn nieuwsitems die voor iedereen herkenbaar worden aangestipt. De acteurs wagen zich zelfs aan de moord op Louis Sevèke, maar durven ( of kunnen) er niet écht grappig over te worden.
Dan kun je beter een serieuze noot inbouwen, zoals het Soaptheater dat met vele weemoedige liedjes over de stad en zijn mensen zo goed kan. En dan gewoon weer met zijn allen meedeinen en lachen om de Vierdaagse- act die eindigt in volstrekte chaos.
Nog drie avonden lang, en dan volgend jaar gezellig weer.

Mariken en nog wat van die dingen

Door WIM VAN DE LOUW
NIJMEGEN- Het tolde weer eens in het hoofd van Leo van Stijn. De ideeën buitelden over elkaar. Maar hij wist ze te ordenen. Zoals gewoonlijk. Voor het Soaptheater componeerde hij Mariken van NUmegen. Vanaf dinsdag in het theater.
Nee, hier zit geen man die zonodig een middeleeuws toneelstuk moet bewerken. "Dat verwijt werp ik verre van me. Ik heb deze voorstelling gemaakt omdat ik vind dat iedereen hem moet zien. Waarom? Omdat iedereen wel ooit van Mariken van Nieumeghen heeft gehoord; maar heel weinig mensen weten het hoe het werkelijk met het verhaal zit."
Leo van Stijn, voorman, tekst- en liedjesschrijver van Het Nimweegs SoapTheater, waagt zich voor de traditionele eindejaarsvoorstelling aan de middeleeuwse vertelling van Mariken. Maar het soaptheater zou het soaptheater niet zijn als daaromheen niet van alles werd getoond. "Natuurlijk, dat doen we. Uiteraard cabaret, liedjes, smartlappen, zelfs film. Daarbij worden allerlei actuele zaken in Nijmegen onder de loep genomen." De voorstelling heet dan ook Mariken van NUmegen.
Van Stijn is nochtans dicht bij de oorspronkelijke opzet van Mariken gebleven. Het stuk bestaat uit twee parallel lopende genres: een vertelling en een toneelspel die elkaar grotendeels overlappen. Van Stijn handhaafde de vertelling. "Die draag ik zelf voor, in het middeleeuws. Van tijd tot tijd stop ik en dan komt de rest op de proppen."
Mét de flauwe en spitse en schuine grappen waar het soaptheater zo sterk in is. Dan is er nog een derde lijn, waarbij de interactie met het publiek centraal staat. Zo ontstaat een bont geheel van in elkaar grijpende gebeurtenissen. Van Stijn kwam bij de bestudering van het stuk tot de conclusie dat Mariken nog steeds actueel is. "Zij wordt verleid door Moenen, mijn Mariken ontmoet, op het moment dat haar vrienden niks van haar moeten weten, een knappe man in een mooie BMW. Je zou hem een loverboy kunnen noemen. In mijn stuk gebeurt dat dus op de Waalkade. Zo zijn er telkens parallellen te trekken van de middeleeuwse tekst naar het heden. "Was erg leuk om te doen", zegt Van Stijn.

Soapies maken oversteek naar Oosterhout

Ook het Nimweegs Soaptheater maakt de oversteek naar Nijmegen - Noord. Donderdag treden de soapies voor het eerst op in de theaterzaal van wijkcentrum De Klif in woonpark Oosterhout. Ze zingen over hun liefde voor stad en spreken bezoekers er ook op aan. Een avond soaptheater is een avond 'Nijmegen - gevoel'. De voorstelling begint om acht uur. Gratis kaarten zijn af te halen in het Informatiecentrum Waalsprong bij het station Lent.

Soaptheater kan ook op een kluitje spelen

Dat was even wennen voor de dames en heren van het Nimweegs Soaptheater. Geen volgepakte Stadsschouwburg, of een afgeladen vol Kolpinghuis. Nee, gisteravond was het gewoon wijkcentrum Villanova in de Wolfskuil, met een publiek van hooguit zeventig zielen. Die toeschouwers waren verbaasd dat er niet meer naar het gratis optreden voor het wijkenfestival van Nijmegen West waren gekomen, maar hadden verklaring al snel klaar: "Ze hebben het gewoon niet goed aangekondigd.".
Het succes van het optreden was er niet minder om. Een gierende lach ging al door de zaal toen de artiesten nog aan het inspelen waren, want de eerste liefhebbers meldden zich al ver voor het begin van de show. En het lachen, zingen en als het gaat over het Nijmegen van voor het bombardement ingehouden snikken, waren de rest van de avond niet van de lucht.
Het Soaptheater geeft de komende maanden bij elk wijkenfestival van het Nijmeegse jubileumjaar een gratis show weg.
Dat is hard werken voor de zestien vrijwilligers, want steeds moet er op kleine tonelen flink worden geïmproviseerd. Waar de artiesten een groot podium en een goede akoestiek gewend zijn, werken ze hun programma nu op een kluitje af.
Maar het publiek Villanova maalde er gisteren niet om. Een mooie mop heeft geen ruimte nodig.

2004

Dubbel en dwars geslaagde Aonloop

Door MAARTEN-JAN DONGELMANS
NIJMEGEN - Geen jaarwisseling zonder Nimweegs Soaptheater. Gisteravond was de eerste voorstelling van De Aonloop, waarin de soapies zich warmlopen voor Nijmegen 2000. De aftrap voor het aanstaande feestjaar was inspirerend en vol interactie met de zaal.
Voor het Nimweegs Soaptheater is het aanstaande feestjaar een constante bron van inspiratie. Zoveel wordt deze maandagavond duidelijk na de dubbel en dwars geslaagde première van De Aonloop in de Nijmeegse Stadsschouwburg. De eindejaarsshow van dit jaar, waarin Leo van Stijn en zijn collega's heftig aan de slag gaan met het thema Nijmegen 2000, staat als een huis. Timing en tempo zijn optimaal.
Natuurlijk straalt ook deze voorstelling volop liefde voor de stad uit. Die koestering wordt op een ontwapenende wijze uitgedragen door de volle zaal veelvuldig rechtstreeks bij de voorstelling te betrekken. Wie op de eerste rij zit, weet zich regelmatig aangesproken. De heer Van den Heuvel kan er na de première over meepraten. Zijn naam wordt zoiets als de rode draad door de avond.
Nijmegen in 2004 passeert als eerste de revue en dat levert een prachtig moment op bij de herdenking van de Bevrijding. Achter de muzikanten dalen parachutes neer, terwijl treffende beelden van Nijmegen 'blieft' in Beeld worden vertoond. De ontroering gaat onmiddellijk over in kolder op het ogenblik dat Rianne van Gaalen een willekeurige bezoeker tot Canadese veteraan bombardeert.
Het publiek krijgt in de tweede helft allereerst een relativering van het slechte rapportcijfer, dat Nijmegen onlangs bij een landelijk onderzoek scoorde, voorgeschoteld. Volgens de soapies valt het in de Waalstad allemaal best mee. Zolang er maar niet te veel 'genuild' wordt.
Er is in Nijmegen genoeg groen weet het Soaptheater. Alleen zit het allemaal Links.
Daarna barst de hilariteit los in een scène met allochtone Nijmegenaren in het ziekenhuis, die via de 'Kamer verkoophandel' (Kamer van Koophandel) een bedservice Toko Radboud van de grond tillen. De trotskaartjes van burgemeester Ter Horst verandert het Soaptheater en passant in kotskaartjes. Trots of kots: Van Stijn en de zijnen zien het jubileumjaar wel zitten. Tenminste: wanneer er op tijd een geschikte Moenen gevonden kan worden. Evie 'Mariken' van den Heuvel, de recalcitrantste soapie, stroopt de zaal af maar wijst alle kandidaten af.
Geen nood: volgens het Soaptheater zit 'het' er aan te komen. Nijmegen stijgt 'uut 't maoifeld nuir omhoog'. Op het podium wordt gejuicht: "We durfe nou de kop wir ien de lucht te steken." Hèhè, eindelijk, zie je de zaal denken.

De Aonloop van het Nimweegs Soaptheater in de Stadsschouwburg, is nog te zien op 28, 29 en 30 december.

Goede tijden, slechte tijden?

Door onze redactie
NIJMEGEN- Theater dat terugblikt op een heel jaar lief en leed in Nijmegen en alvast vooruit kijkt naar een nieuw jaar waarin de stad haar 2000ste verjaardag viert. Dit is de eindejaarsshow van het Nimweegs Soaptheater, die op 27, 28, 29 en 30 december plaatsvindt in de Stadsschouwburg. Onderwerpen als de fietsbrug, het Nijmeegse aandeel in de Olympische Spelen de herdenking van de bevrijding spelen daarin een belangrijke rol.
Nog een maand en dan wordt De Aonloop, de eindejaarsvoorstelling van het Nimweegs Soaptheater vier dagen achter elkaar opgevoerd. Daarom wordt er nu al hard gerepeteerd. Ook de kaartverkoop is al begonnen en loopt zoals ieder jaar weer als een trein. "Het Nimweegs Soaptheater is een vorm van cabaretesk totaaltheater ", vertelt de enthousiaste Leo van Stijn, onder andere schrijver van de voorstellingen en liedjes.
Van Stijn begon ongeveer dertien jaar geleden met het schrijven van een televisiesoap voor de Nijmeegse televisie. Wegens geldgebrek kon de soap net verder uitgewerkt worden en zo ontstond de soap in de vorm van theater. "Nog steeds hebben de voorstellingen iets van een soap weg. De spelers zijn vaste types die af en toe uit hun rol stappen." Dat het Soaptheater typisch Nijmeegs is, komt al naar voren in haar naam. De helft van de voorstelling wordt in het Nijmeegs gesproken, "als je het niet verstaat, kun je dat gewoon tegen ons zeggen", aldus Van Stijn. "Het is theater waarbij het voornamelijk draait om gezelligheid. Het is het ideale verjaardagsfeestje." De nummers worden zo geschreven, dat het publiek mee kan zingen. "De onderwerpen komen uit de actualiteit en gaan over het leven, verdriet en plezier".
Het eerste deel van de voorstelling bestaat uit een terugblik op het afgelopen jaar en het tweede deel uit een vooruitblik op het komende jaar. Daarin staat de verjaardag van de stad centraal.
Over de toekomst van Nijmegen maakt Van Stijn zich nog wel een beetje zorgen en dat komt ook naar voren in de show, zij het op een vriendelijke en luchtige manier. "Na de voorstelling praat men ook vaak nog met elkaar door over de onderwerpen die in de show zaten."

Het Nimweegs Soaptheater, Stadsschouwburg Nijmegen, Keizer Karelplein 32, 27, 28, 29, 30 december 2004, voor informatie 024-3228344 of www.soap-theater.nl.

2003

Door onze verslaggever
NIJMEGEN - Tekst - en liedjesschrijver en regisseur Leo van Stijn mag zich sinds zaterdagavond Ridder in de Orde van Oranje Nassau noemen.
De bijbehorende versierselen kreeg de 63-jarige Nijmegenaar die avond uitgereikt door burgemeester G. ter Horst. Dat gebeurde tijdens de première van de nieuwste eindejaarsshow van het Nimweegs Soap Theater in de Nijmeegse schouwburg. Van Stijn is de drijvende kracht daarachter.
De koninklijke onderscheiding is bedoeld als erkenning voor een decennialange 'belangeloze inzet' voor cultureel Nijmegen.
Van Stijn, onderwijzer van origine, begon daarmee in 1963 als dirigent van de Anthony Singers. Rond 1970 begon hij zelf teksten te schrijven, waaronder 200 koorliedjes en de passiemusical 'Het is volbracht'.
Die werd eerst door de Leonard Stijnsingers opgevoerd en later door de groep Exempel, waarvan Van Stijn regisseur en mentor was.
Vanuit Exempel ontstond cabaret Blokken, waarvoor Van Stijn niet alleen de teksten en de muziek schreef maar ook de regie voerde.
In 1994 stond voor het eerst de eindejaarsshow van het Nimweegs Soap Theater op de planken voor een volle zaal. De laatste jaren trekt dit gezelschap aan het eind van ieder jaar vier avonden op rij volle zalen met een cabaret waarin typisch Nijmeegse ontwikkelingen worden bezongen en gehekeld.
Van Stijn treedt daarbij op als tekst- en muziekschrijver, regisseur, decorbouwer, producent, financieel directeur en public-relationsman. Met de toekenning van de onderscheiding wordt Van Stijn erom geprezen dat hij met het Soap Theater ieder jaar voor enkele weken een compleet nieuwe show over het voetlicht brengt en zelf niet op de voorgrond treedt.

Weer een nuiljaar levert volop gezelligheid op

Door JEROEN SCHWAKTZ
Je zou haast denken dat Nijmegen een rampjaar heeft doorstaan, want wat wordt er gemopperd bij de première van de Oudejaarssvoorstelling Dus Toch van het Nimweegs SoapTheater. 2003 moet een Nuiljaar zijn geweest, net als die jaren ervoor. Tegelijk is Dus Toch een lofzang op de stad, want 'zo lelijk ben je niet.' Niks deugt, maar wat is het hier heerlijk wonen. 'Komt u dat bekend voor?', wordt er meermaals vanaf de bühne geroepen. Nuilen brengt gezelligheid. De Nijmeegse soaptheatermakers zwelgen in de ellende, de 'stiefkinderen van de stad' (de Hessenberg en Plein '44) en uitvergrote huis-, tuin- en keukenongemakken. Gezellig! Doet u mee? Als je nuilt, ben je tenminste betrokken.
En het publiek doet inderdaad graag mee, want de eindejaarshow van Nijmeegse bodem is een feest der herkenning in woord en beeld voor de inwoner Van de stad. De Snelbinder, de nog onbereikbare fietsbrug in de Waal, kan altijd nog een mega-terras worden. De stenen Traianus, die het auto- en fietsverkeer voorbij de andere brug begroet, wordt een parkeerwachter met bon. Alles en iedereen moet het ontgelden, niet in de laatste plaats de spelers zelf. Dit is geen plagen meer, dit is snauwen. Vooral Marlies Peters, de onbetwiste ster, en Evie van den Heuvel, het ongeleid projectiel, blazen stoom af. Wat bekt het lekker, dat platte Nimweegs van ze. Logisch dat sommige liedjes het moeten afleggen tegen de temperamentvolle sketches. Maar voor het grootste deel is de voorstelling, die ruim tweeënhalf uur duurt, er één vol vaart.
Grootste mikpunt van de milde spot is het bestuur van de stad, 'die slome intelligentsia van het stadhuis', in het bijzonder. Het levert burgemeester Guusje ter Horst een papieren kroon op. Natuurlijk laat ze zich er niet door uit het veld slaan. De burgemeester voert zelfs het pauzenummer op, als ze Leo van Stijn van het SoapTheater tussen de bedrijven door een koninklijke onderscheiding opspeldt.
In veel opzichten lijkt Dus Toch op een traditionele, in zang en dans verpakte samenvatting van het afgelopen jaar. Een kunstige, of zoals de spelers zelf zeggen 'ertistieke', terugblik. Maar wat veel theatermakers en cabaretiers niet aandurven, probeert het SoapTheater wel. Het doet een poging de vinger op de zere plek te leggen. Wat daarvoor nodig is? Alleen een spiegel. Kijk naar jezelf. Zoek de verschillen en zie hoeveel we op elkaar lijken. Dat klinkt klef, maar werkt juist verbroederend na het genuil en gemekker.
Dus Toch is ook meer dan een terugblik, want de theatermakers nemen alvast een voorschot op het stadsfeest van 2005, bij de viering van het 2000-jarig bestaan van Nijmegen. Omdat ze de feestcommissie voor willen zijn, stellen de spelers alvast hun vrolijke verlanglijstje samen. Rampspoed of niet, gefeest moet er worden.

Gezien: Dus Toch van het Nimweegs Soaptheater, zaterdagavond in de Stadsschouwburg. Aldaar nog te zien: vanavond en morgenavond.

Publiek mag voor eindejaarsshow ideeën leveren

Door onze verslaggever
NIJMEGEN - Het Nijmeegse publiek mag voor de komende eindejaarsshow van het Nijmeegs Soaptheater ideeën aanleveren. De makers van het Soaptheater willen het publiek oproepen om suggesties te doen over het jubileum van Nijmegen in 2005.
"Want daar gaat de eindejaarsshow van ons Soaptheater over", zegt Leo van Stijn. Hij is de oprichter van het theater en al jarenlang de drijvende kracht van het gezelschap.
"Wij willen van de Nijmegena-ren weten wat ze nu eigenlijk vinden van de viering van 1900 jaar stad en 2000 jaar bestaan. Er worden van officiële zijde allerlei ideeën geopperd, maar ontbreekt daar niet iets aan? Zijn er wellicht nog andere mogelijkheden om dit jubileum te vieren? Hoe moeten we het eigenlijk vieren en moeten we het eigenlijk wel vieren?", vraagt Van Stijn zich af.
Leo van Stijn wil op deze manier de inspraak introduceren in de show. "Want overal worden inspraakprocedures gehouden. Het wordt eens tijd dat het Soaptheater daar ook aan begint", zegt hij lachend.
"Dit jaar vieren we als Soaptheater ook een jubileum. We staan namelijk tien jaar met onze show in de Stadsschouwburg."
Met zijn nieuwe show wil het Nijmeegs Soaptheater de stad een spiegel voorhouden. "Die hebben we dan ook levensgroot op het toneel staan". "We willen met de ideeën die we zelf hebben en die we nog van de Nijmegenaren krijgen, een 'ereboog' maken voor de viering van 1900 jaar stad. Een soort alternatieve 'stadsboog'."
De ideeënmakers van de vier beste inzendingen die het Soaptheater overneemt en in de show verwerkt, krijgen vrijkaarten aangeboden.

Mensen kunnen hun suggesties kwijt via de website van het Soaptheater. Dat is www.soap-theater.nl. Daarop staat een e-mailadres waar de suggesties heen kunnen.

Opoe Toos waart nog na haar dood rond in Nijmegen

Door PETER DEURLOO
NIJMEGEN - Na twaalf jaar Nimweegs Soaptheater samen met haar dochter is Opoe Toos definitief vertrokken. Maar van boven uit de hemel kijkt ze toe. En ze ziet goedkeurend dat de show doorgaat. As de burste goan verwelke, kump de tied van aronskelke. Het is de laatste zin uit het gedenkschrift gewijd aan Opoe Toos die op 25 februari overleed. Haar dochter leest het voor aan het begin van de nieuwe show van het Nimweegs Soaptheater.
Opoe Toos was nummer acht van het team van het Soaptheater dat nu tot zeven personen is gereduceerd. Allen van een generatie jonger dan Toos. Toos had gewild dat ze hun programma zouden blijven spelen. Dus doen ze dat. En ook over de dode opoe worden grappen gemaakt. Dat is rouwverwerking op z'n soaps.
Het programma zou eigenlijk helemaal gaan over de stadsenquête. Nu ging het half over Toos en half over de Nijmeegse rondvraag. Met veel oude liedjes waar Toos van hield. Maar ook vol nieuwe kolder en sketches. Over Duitse gasten in Nijmegen die niets begrijpen van pasparkeren, over afluisterpraktijken via schroefjes. Ook in de kamer van burgemeester Guusje ter Horst. Over skaters waar je de nek over breekt.
Onvermijdelijk is dat de stukken over Toos nog niet echt af zijn. Rode draad is dat opoe een dubbelleven leidde en met geheime activiteiten bezig was. Het thema komt niet echt uit de verf. De oude liedjes komen dat des te meer. En hetzelfde geldt voor de stukken over de stadsenquête. Dat deel van het programma is duidelijk rijper voor het podium. Met als hoogtepunt soapster Ali als enquêtrice. Dat is lachen, gieren, brullen.
Opvallend is dat er minder harde tikken richting stadspolitiek worden uitgedeeld. Omdat het niet past bij het heengaan van Toos, zegt tekstschrijver Leo van Stijn. Maar ook omdat het nieuwe college nog maar weinig geblunderd heeft. Dan is het lastig grappen maken. Dat er na Toos toekomst blijft voor het Soaptheater blijkt ook uit de evenwichtiger rolverdeling op het podium. Naast de twee vrouwelijke gangmakers in het midden, mogen ook de andere vijf soapers vaker een duit in het zakje doen. Voorheen was voor hen niet veel meer dan een bijrol weggelegd.
Opoe Toos kijkt mee van boven en ziet dat het goed is. Want de zaal staat op zijn kop, zingt mee, schunkelt mee en lacht onbekommerd. Dat Van Stijn in zijn teksten af en toe flauw uit de hoek komt of makkelijk scoort met grapjes over buitenlanders, deert hen niet. En, toegegeven, er staan genoeg prachtige liedjes en hilarische sketches tegenover.

De voorstelling De Achteruit is nog te zien in het Kolpinghuis op 21 april en op 8, 14, 18 en 22 mei 2003.

Try-outs over 'Opoe Toos'

NIJMEGEN - Het Nimweegs Soaptheater komt met twee ty-out voorstellingen naar buurthuis 't Oude Weeshuis in de Benedenstad.
De try-outs van de voorstelling De Achteruit, waarin wordt teruggeblikt op het overlijden van 'Opoe Toos', het oudste lid van het Soaptheater. Centraal staat haar 'geheime dubbelleven. Want bij het overlijden van een persoon komen er tijdens het opruimen van spullen soms dingen tevoorschijn die niemand wist. De voorstelling gaat zoals altijd over de Nijmeegse discussiepunten, maar Opoe Toos loopt als rode draad door het verhaal heen. Een eerbetoon aan Nettie van Oss - Van den Heuvel.
De voorstellingen vinden plaats op maandag 7 en donderdag 10 april om 20.00 uur. Kaarten zijn voor vijf euro verkrijgbaar bij bet buurthuis. De opbrengst na aftrek van de kosten is bestemd voor het kinder- vakantiewerk.

MIJN MENING

Nimweegs Theater Soap

Uit de Gelderlander Online van 13 januari 2003

In de Gelderlander van maandag 30 december stond een recensie van de oudejaarsvoorstelling van het Nimweegs Soaptheater, geschreven door 'onze verslaggeefster'. (Waarom geen naam?) Mede namens mijn zus, Thea van Loosbroek, wil ik graag reageren op genoemde recensie. Zelf zouden we 's avonds naar de laatste voorstelling gaan en gedeelten uit de recensie deden ons denken dat de voorstelling dit keer tegen zou vallen. Gelukkig konden we na afloop van de avond vaststellen dat het weer - zoals gebruiker lijk - een heerlijke avond was. De voorstelling duurde géén drie uur en was echt niet te lang. De liedjes houden de boel niet op, integendeel, die horen bij het Nimweegs Soap Theater. Wij zijn al 'fans' vanaf het begin, toen opgetreden werd in het Waaggebouw. Later speelden ze in het Kolpinghuis en nu al weer jaren in de Stadsschouwburg. Ga zo door Nimweegs Soap Theater! Wij en vele anderen genieten er enorm van en wij kijken alweer uit naar de volgende voorstelling.
E. Huijding-van Loosbroek, Nijmegen

Soaptheater waagt eisprong en krijgt baby

Uit de Gelderlander Online van 30 december 2002

Door onze verslaggeefster
NIJMEGEN - Tradities. Daar zijn het Nijmeegs publiek en het Soaptheater niet vies van. Daarom was afgelopen weekeinde de Nijmeegse schouwburg weer afgeladen vol voor de traditionele oudejaarsvoorstelling, 10+.
Een paar keer per jaar is de Nijmeegse schouwburg tot aan de nok toe gevuld. En dat is niet alleen bij grote musicals of pesterige cabaretiers het geval. Ook een buiten de stadgrenzen volstrekt onbekende groep als het Nimweegs Soaptheater weet de zaal zo vol als een legbatterij te krijgen. Dat alleen al is een grote verdienste waar menig professioneel artiest zijn gehele carrière handenwringend naar uit kijkt.
Maar als je de zaal vol hebt, moet je er ook nog wat mee doen. Er bijvoorbeeld voor zorgen dat mensen niet van verveling door hun stoel zakken of van razernij een fluitoffensief beginnen. Deze opdracht is aan het Soaptheater wel besteed. Al vanaf het begin worden jan en alleman opgeroepen om mee te zingen. En het lukt: jan en alleman zingen gretig mee. "Ik heb een potje, potje vet..."
Dat krijg je nou als je een jarenlange traditie nauwgezet opbouwt. En zo wordt ook de voorstelling zorgvuldig langs een rode draad van een persoonlijk dagboek uitgesponnen. Hierin wordt de beslissing om een kind te nemen van eisprong tot en met geboorte gevolgd. Af en toe buldert daar een van de Tien Geboden tussendoor. Ook die worden een voor een afgewerkt.
Dit alles dient natuurlijk louter als kader voor de grappen en grollen die over het publiek worden uitgestort. Soms is het publiek zelf lijdend voorwerp van een genadeloze grap ('Heb jij er een gelaten?') maar meestal gaat het toch over de stad en zijn bestuurders.
Het op zijn zachtst gezegd verwarrende parkeerbeleid in Nijmegen is een dankbaar thema dat steeds terugkeert. De leukste sketch speelt zich dan ook af bij een weigerachtige parkeerautomaat. Hierin wordt een Duitse toerist in onvervalst Nimweegs Duits wegwijs gemaakt in het duistere labyrinth van het betaald parkeren.
Herkenning, daar krijg je een publiek tevreden mee. Daar wordt dus ook het hardst voor geklapt.
En als na het praatje weer een liedje volgt, luistert eenieder dit braaf uit.
Maar elke keer zo'n liedje houdt de boel wel op. En dat is een stevig nadeel als je al zo'n lang programma hebt. Maar liefst drie uur duurt de voorstelling. Veel te lang. De helft kan eraf. Het stuk voor de pauze zit geheid in elkaar, behandelt alle leuke onderwerpen voldoende en is precies lang genoeg om het leuk te houden. Op z'n Nimweegs Duits gezegd: 'In de beschrenking zeugt sich de Meester'.
Maar net wanneer je denkt 'zo is het wel genoeg, ik zak eens door mijn stoel', komt toch nog het klapstuk uit onverwachte hoek.
Als het dagboek aan z'n einde loopt en het kind geboren is, klinkt opeens het gehuil van een baby.
Ach en wee, roept de zaal. En dan maakt de hoofdrolspeler van de avond zijn entree: een levensechte, paar weken oude baby die op de arm van zijn moeder een theatraal gehuil laat horen. Een nieuwe soapster is geboren, nog op de valreep.

Nijmegen tegen het licht met de Tien Geboden

Uit de Gelderlander Online van 24 december 2002

Door onze verslaggever
NIJMEGEN - Het is inmiddels een traditie geworden, de eindejaarsvoorstelling van het Nimweegs Soaptheater. Een soort oudejaarsavond-conference, maar dan op lokaal niveau. 'Nijmegen' wordt met milde spot voor het voetlicht gebracht.
Ieder jaar denken ze weer dat het nu echt de laatste keer is. En ieder jaar blijkt dat weer niet te kloppen. Een ruim twee uur durende theatershow met liedjes en sketches waarin er één hoofdrolspeler is: Nijmegen.
Ook dit jaar speelt de Karelstad weer de belangrijkste rol in de negende editie van de eindejaarsvoorstelling van het Nimweegs Soaptheater (NST). De show heet Tien Plus en als rode draad fungeert de Tien Geboden. "Want Nijmegen is tenslotte een katholieke stad", zegt Leo van Stijn van het Soaptheater.
Vier avonden staan de professionele amateurs van het Soaptheater in de Stadsschouwburg. Vier avonden die volle zalen trekken. "We kunnen, zeg maar publiektechnisch, ook zes avonden vol krijgen, maar dat doen we niet", zegt Van Stijn.
"We zijn tenslotte amateurs en na vier avonden ben je goed afgepeigerd. Dan moet je niet meer willen."
De hechte ploeg van het Soaptheater is zo verknocht aan 'zijn' NST dat er zelfs rekening wordt gehouden met belangrijke gebeurtenissen in de privé-sfeer.
"Zo is één van onze leden bevallen van een baby. Maar de datum van de bevalling werd wel gepland. Een ander lid is voor een half jaar naar Curaçao geweest om er te werken en te wonen. Ook zij hield rekening met de tijd waarin ze vertrok", vertelt Leo van Stijn.
Daarom heeft het Soaptheater dit jaar ook geen voorstellingen in het voorjaar gegeven. Daar is bewust rekening meegehouden.
De succesformule van het Soaptheater is volgens Van Stijn het feit dat men altijd rekening met elkaar houdt. "We zijn dertien man sterk. Acht spelers/zangers en vijf musici. We zijn onze eigen regisseurs. We kijken kritisch naar elkaar, naar onze teksten en de muziek. Iedereen heeft daarover evenveel te zeggen. Daardoor ontstaat ook het gevoel dat ze daadwerkelijk verantwoordelijk zijn voor het eindproduct."
Voor het eerst in de geschiedenis van het Soaptheater wordt er een try-out gegeven. "Een generale repetitie met publiek erbij. Dat gebeurt in het Oud Burgergasthuis. Een voorstelling voor personeel en vrijwilligers", legt Van Stijn uit.
"Vroeger waren onze premières altijd de try-outs."
Ooit zijn ze begonnen met één avond in het Kolpinghuis. Maar dat is allang niet meer aan de orde. Vier avonden in de Stadsschouwburg voor uitverkochte zalen.
"In het nieuwe programma zitten veertien liedjes en een aantal sketches waarin Nijmegen een 'tussenrapport' krijgt. Zeg maar een soort kerstrapport."
Het is een wat mild en licht politiek getint cabaret. "Maar niet te veel en te zwaar, want dat heeft geen zin. Er moet veel gelachen worden."
Het Soaptheater legt de nadruk op Nijmegen dat zich steeds meer in de positie van een enclave begeeft. "Aan alle kanten wordt het ingeklemd. Aan de westzijde door het Maas-Waalkanaal, in het noorden de Waal. Maar we komen nog niet eens aan de overkant, omdat er te weinig bruggen zijn. En in het oosten ligt de Ooijpolder die ze bij hoog water willen laten onderlopen. Bij Groesbeek worden de Nijmegenaren met messen opgewacht door de inwoners", licht Leo van Stijn alvast een tip van de sluier op. Er worden high-lights gegeven waar iedereen in het afgelopen jaar wel eens kennis van genomen heeft.
Na afloop van de voorstelling is er het Soapcafé, want het is de bedoeling dat er een 'nazit' is waaraan alle bezoekers kunnen deelnemen.

De voorstelling Tien Plus van Nimweegs Soaptheater is op 27, 28, 29 en 30 december in de Stadsschouwburg om 20.00 uur.

Tien plus voor het Nimweegs Soaptheater

Met het Soaptheater het jaar door

Uit de Zondagkrant van 22 december 2002

Door Patrick Arink
"Die Paul Depla is de grootste vogel van het huidige college van B&W. Ik vind het echt de Adelaar van Nijmegen. Hij heeft alleen wel een Grote Broek aan", aldus Leo van Stijn van het Nimweegs Soaptheater. Gewapend met de Tien Geboden blikt het Soaptheater komende week terug op de successen, miskleunen en plannen uit het afgelopen jaar.
"Het wordt een feestavond met leuke sketches en mooie liedjes", vertelt Van Stijn. "Amusement met een kritische noot, waarbij het publiek niet alleen toeschouwer is, maar zelf ook kan meezingen met de liedjes."
Kritisch en komisch zijn de hoogte en dieptepunten van de stad en haar bestuurders gevolgd in sketches en liedjes. Steeds met veel liefde voor Nijmegen, voor het bekende verleden en de twijfelachtige toekomst.

Tussenbalans

Onder leiding van Guusje haalt de stad links in, valt de Waalsprong in het water en stort de politiek zich op leefbare wijken. Tijd dus voor de tussenbalans. Van Stijn: "Eindelijk maken we ons weer druk over normen en waarden."
De voorstelling is losjes gebaseerd op de Tien Geboden en kreeg dan ook de titel 'Tien Plus' mee. De voorstelling is van vrijdag 27 tot en met maandag 30 december te zien in de Stadsschouwburg.
"Naast Joop van de Ende zijn wij de grootste productie die zolang achter elkaar optreedt in de schouwburg", aldus Van Stijn trots.

Stevenskerk vol muziek, beeld en beweging

Uit de Gelderlander Online van 18 maart 2002

Door PETER DEURLOO
NIJMEGEN - De Sint-Stevenskerk was vol. Vol met toeschouwers, maar vooral propvol muziek, beeld en beweging. Als een middeleeuws spektakelspel in een modern jasje. Daders: Nimweegs Soaptheater en Michael Shalton.
Wat de Stichting Openbaar Carnaval niet is gelukt, heeft het Nimweegse Soaptheater voor elkaar gekregen: carnaval in de Sint-Stevenskerk onder het motto De Sint-Stevens op stelten.
Want dat is nog de beste omschrijving voor wat er deze zaterdagavond in het eerbiedwaardige kerkgebouw plaatsvindt. Kerkorgel, carillon, orkest en zang klinken in allerlei combinaties. Lichteffecten kleuren muren en plafond, een film draait, reusachtige spinnen en wespen bewegen zich door de kerk, aan het eind zijn het zelfs menselijke vliegtuigen met vuurwerk. Het is een mengelmoes van cultuuruitingen die op de toeschouwers wordt afgevuurd. Vaak weten die toeschouwers niet waar te kijken.
Noem het een middeleeuws spektakel in een modern jasje.
In ieder geval is het vol. Niet alleen zit de kerk propvol bezoekers. Zij zien ook een propvol programma van bijna drie uur. Terwijl organist Joost Langeveld improviseert op het Soaptheaternummer Effe folhouwe (en Nimwegen wurt zo!) loopt één van Shaltons acteurs uitgedost als een goudkleurige robot voor het podium langs. Hij maant de bezoekers wat in te schikken vanwege de overweldigende belangstelling.
Bij het eerste liedje, Ontwaken, verschijnt een imposante fee op stelten ten tonele, voorzien van een oogverblindend rood-oranje gewaad en enorme vleugels in de vorm van een waaier. Sierlijk scheert ze maar net onder de kroonluchters door. Ondertussen worden op het filmscherm beelden van het optredende Soaptheater afgewisseld met een filmpje waarin de kleinzoon van Soaptheaterleider Leo van Stijn een tocht rondom en binnen de muren van de Sint-Stevenskerk maakt. De soms nostalgische en soms dijenkletsende liedjes worden aan elkaar gepraat met stukjes conference waarin voor de gelegenheid flink wat verwijzingen naar stugge protestanten de Stevenskerk is een protestantse kerk en duchtig doordrinkende katholieken. Een lesje Nimweegs dialect, wordt afgewisseld met wat politieke steken onder water.
Het lied Waalboulevard wordt begeleid door het kerkorgel, bespeeld alsof het een hoempapa-draaiorgel is. Op het filmscherm is het beeld van een ondergelopen Waalkade te zien.
Een van de hoogtepunten is het gedeelte waarin de geschiedenis van de Stevenskerk en van Mariken van Nieumeghen wordt verteld en deels gezongen. Een vogelverschrikker op stelten bakent symbolisch de bouwplaats van de kerk af. Shalton speelt op zijn saxofoon een gloedvolle improvisatie, samen met Langeveld op kerkorgel.
Het is een van de weinige momenten waarop alle vormen van theater met succes zijn samengebald. Want dat is het manco van De Sint-Stevens op stelten: het Soaptheater en Shaltons groep doen zo'n uiteenlopende dingen dat deze eigenlijk niet te combineren zijn. Daardoor blijven de spectaculaire performances van de surrealistisch uitgedoste steltlopers intermezzo's tussen de gezellige kneuterigheid van Van Stijn en co. Het ene moment sta je in een tot leven gekomen schilderij van Salvador Dalí begeleid door dramatische muziek. Het volgende moment luister je naar een lied over afvalscheiding of een weemoedige bespiegeling over het verdwijnen van het Betuwse land door de Waalsprong.
Die twee theatervormen schuren en botsen. Soms is dat spannend, maar te vaak werken de twee volstrekt langs elkaar heen. Maar het is zonder meer een gedurfd experiment en het publiek blijft achter met een tollend hoofd. Net als met carnaval.

Stevenskerk decor voor spektakel met stelten

Uit de Gelderlander Online van 9 maart 2002

Door JAAP BAK
NIJMEGEN - De kerk fungeerde in de Middeleeuwen naast centrum voor religie ook als ontmoetingsruimte voor de bevolking. Die oude functie moet in ere worden hersteld, vinden de Vrienden van de St.-Stevenskerk. Vandaar dat er een theaterspektakel wordt gehouden.
Muziek, zang en dans, video en lichteffecten. En zelfs een echte collecte vormen de ingrediënten voor een waar spektakelstuk in de St.-Stevenskerk.
Zaterdag 16 maart en mogelijk ook zondag de 17de vormt het historische kerkgebouw het decor voor voor beeldend muziektheater.
Het spektakelstuk heet De St.-Stevens op stelten en wordt verzorgd door het Nijmeegs Soaptheater in samenwerking met Michael Shalton Exeperience.
De laatste zorgt voor de theatrale effecten door middel van steltlopers die metershoge creaties levert.
"De Vrienden van de St.-Stevenskerk vroegen ons om eens op te treden in het kerkgebouw", vertelt Leo van Stijn van het Soaptheater.
"Dat willen we wel, want dat is weer eens een ander decor dan de schouwburg of het Kolpinghuis. Maar we wilden er ook een heel andere show van maken. Niet een compilatie van een aantal liedjes uit onze vorige shows. Daarom zijn we met Michael in zee gegaan".
Leo van Stijn en Michael Shaulton kennen elkaar al jaren uit het onderwijs.
"We wilden een groots spektakelstuk maken waarbij heden, verleden en toekomst op een muzikale wijze met elkaar verbonden zijn", leggen ze uit.
Shalton zorgt voor de showeffecten. Er wordt gewerkt met futuristische figuren op hoge stelten, vliegende objecten, muzikale effecten, videobeelden en rookmachines. De geschiedenis van Nijmegen en de kerk wordt op een spektaculaire wijze verbeeld. Een spin weeft een web waarin een vlieg en een wesp strijd leveren.
Dat gebeurt in het centrale middendeel van de kerk.
Voor de muziek zorgt het combo van het Soaptheater, maar ook het kerkorgel en zelfs het carillon in de toren.
"En de mensen moeten meezingen. Want dat gebeurt normaal ook in de kerk. Het moet een feestelijke happening met de nodige dosis humor", vinden Van Stijn en Shalton.
Zo komt er bijvoorbeeld een liedje voor over dromen. Er verschijnt dan een prinses die omhooggetakeld wordt terwijl haar jurk met een diameter van 36 meter verschijnt.
"Op die jurk worden dia's geprojecteerd over de Waalsprong. Maar bij binnenkomst van het publiek zien de mensen een film die in 1982 is gemaakt vanuit een auto die door Nijmegen rijdt."
"Ik heb diezelfde route gefilmd, maar nu in 2002 en dan is te zien hoe Nijmegen in twintig jaar kan veranderen."
Op drie grote schermen wordt een video vertoond van het jongetje Steven dat een droom heeft om te vliegen. Net als Harry Potter. Die jongen gaat op zoek naar sleutels van de St.-Stevenstoren. Die vindt hij uiteindelijk. Een clown speelt hierin ook een belangrijke rol die aan een parachute vanaf het plafond wordt neer gelaten.
Al deze effecten worden verzorgd door Michael Shalton. Hij heeft zich met zijn gezelschap gespecialiseerd in dit soort theatrale effecten.
"Het zijn een soort Leonardo da Vinci-achtige machines waarmee we werken. We lopen op hoge stelten, vliegen door de lucht en verzinnen allerlei effecten om het publiek te verrassen. "
Beiden vinden het jammer dat het slechts een éénmalige voorstelling is. "Maar als er nu veel animo is, kunnen we ook zondag 17 maart een voorstelling geven. De spullen blijven dat weekeinde nog even in de kerk staan".

Sint-Stevens op Stelten, zaterdagavond 16 maart om 20.15 uur. Kaarten 12,50 euro. Info via www.soaptheater.nl.

Soap Theater 3

2001

Onderbroekenlol en katterige burgemeesters

Uit de Gelderlander Online van 28 december 2001

Door MAARTEN-JAN DONGELMANS
NIJMEGEN - Bij het Nimweegs Soap Theater maken ze van hun hart geen moordkuil. In Nijmegen valt nog steeds genoeg te nuilen en Leo van Stijn en zijn cast haken daar grif op in. Al tien jaar. De volle zaal van de Stadsschouwburg smult donderdag tijdens de première.
Of het programma 10 jaar in Sp(r)ookjesstad echt leuk is? Voor de vaste aanhang een overbodige vraag, maar toch. Wordt in het verhaal voornamelijk teruggeblikt op de stadsgebeurtenissen van het afgelopen decennium, na de pauze kijkt het Nimweegs Soap Theater vijfentwintig jaar vooruit. We belanden dan ineens in een bejaardensoos met scheten latende dametjes en oudjes waarvan de onderbroek op de enkels hangt. Sorry hoor, maar dat is toch wel een beetje over de schreef. Het constant herhalen van dezelfde teksten werkt eventjes (de dementie van de aanwezige bejaarden moet blijkbaar onderstreept worden) maar maskeert in feite de onbeholpenheid van de hele scène. Onderbroekenlol: ik dacht dat het Soap Theater daar wel van buiten kon.
Beter gaat het met de confrontatie tussen de burgemeesters van Arnhem en Nijmegen, de dames Pauline Krikke en Guusje ter Horst, gespeeld door Rianne van Gaalen en Marlies Peters-van den Ing. Die twee nuilen er flink op los en vertalen de onderhuidse spanning tussen beide riviersteden in katterige sneren over en weer. Ook hier zijn de teksten niet altijd even fijnbesnaard.
De echte Ter Horst is ook nog even in beeld. Zij leidt via de video de universitaire inburgeringscursus voor allochtonen in Nijmegen. Aardig, vooral op het moment dat de bloopers worden getoond. Het correct uitspreken van het Nimweegs levert de burgermoeder de nodige hoofdbrekens op.
Opmerkelijk is het gegeven dat het programma voor de pauze een hoogtepunt vindt in de herhaling van Los Limos: een speelse schets van een groep 'asielige zoekers' uit de Limoskazerne. Die act was in vrijwel dezelfde vorm vorig jaar ook al te zien.
Wat ook vertrouwd overkomt, is de intertactie met de zaal. De aanwezigen mogen zich bijvoorbeeld uitspreken over de stedelijke kunst van de afgelopen tien jaar. Het oordeel is vrijwel unaniem: 'de drollen (kunstobjecten) voor het station' en 'de stijve van Quack zonder condoom (het Quack-monument)': ze oogsten allemaal een besmuikt mwah. De Nimwegenuir is niet gauw tevreden maar loopt wel weg met deze soapvoorstelling die tot en met zondag herhaald wordt.

Tien jaar sp(r)ookjes met Ter Horst en D'Hondt

Uit de Gelderlander Online van 27 december 2001

Door onze verslaggeefster
NIJMEGEN - Het Nimweegs Soaptheater geeft voor de zevende keer op rij een serie eindejaarsoptredens. Het thema van dit jaar: Tien jaar Sp(r)ookjesstad. Zowel burgemeester Ter Horst als burgemeester D'Hondt werken aan de voorstellingen mee. Vierden afgelopen kerstweekend de Sjonnies hun tienjarig jubileum, de komende dagen is het Nimweegs Soaptheater aan de beurt. Ook het Soaptheater bestaat tien jaar. Di wordt gevierd met vier eindejaarsvoorstellingen in de Stadsschouwburg waarin wordt teruggeblikt op tien jaar Nijmegen. Vandaar de titel Tien jaar sp(r)ookjesstad.
Want het Nimweegs Soaptheater zou het Nimweegs Soaptheater niet zijn, als het alleen maar positief zou zijn over de stad en haar bestuurders. Tien jaar soaptheater staat zo ongeveer synoniem aan tien jaar nuilen over Nijmegen.
Maar wel met een knipoog.
"Natuurlijk zijn we dol op de stad", vertelt Leo van Stijn, artistiek leider van het Nimweegs Soaptheater.
"Jammer is alleen dat ons al jarenlang sprookjes beloofd worden, terwijl het uiteindelijk spookjes blijken te zijn. Zo is ons tien jaar geleden ooit eens een fietsbrug beloofd, het resultaat zie je: hij is er nog steeds niet. Al tien jaar zijn ze bezig met de Waalsprong, nou kijk eens wat daar al allemaal mee mis is gegaan. En over spookjes gesproken: wat dacht je van de kabeltram?"
Dit is slechts een aantal van de onderwerpen die tijdens de voorstellingen aan bod zullen komen.
"We houden een evaluatie. Zo van: waar stond Nijmegen tien jaar geleden en waar staat Nijmegen nu. Dit vertellen we dan aan de hand van een sprookje."
Centraal in het verhaal staat een koning die te horen krijgt dat het slecht gaat met zijn rijk. Hij brengt het daarom tijdelijk onder bij zijn vijf dochters (Van Stijn: "vrouwen krijgen doorgaans meer voor elkaar dan mannen"), die vervolgens de verschillende onderdelen (kunst en cultuur, gebouwen, financiën, mensen en verkeer) van de Nijmeegse politiek op de hak zullen nemen.
Een belangrijk onderdeel tijdens de komende jubileumvoorstelling vormen volgens Van Stijn de allochtonen.
"Zij hebben inmiddels een heel eigen plaats gekregen in Nijmegen en bepalen voor een deel ook het stadsbeeld."
Tien jaar soaptheater betekent ook tien jaar schimpen op de burgemeester. Vooral oud-burgemeester Ed d'Hondt moest het bij het gezelschap vaak ontgelden. Desondanks heeft hij, net als de huidige burgemeester Guusje Ter Horst, zijn medewerking aan de show verleend.
"Daar stonden wij eerlijk gezegd ook even van te kijken. We zijn toch niet altijd even vriendelijk voor hem geweest. Maar we vinden het erg sportief van Ed d'Hondt dat hij meedoet", aldus van Stijn.
De eindejaarsvoorstellingen van het Nimweegs Spoaptheater vinden plaats van 27 tot en met 30 december in de Nijmeegse Stadsschouwburg. De aanvang is 20.00 uur. Er is nog een beperk t aantal kaarten verkrijgbaar aan de kassa van de Stadsschouwburg.

Nuilen met hart voor de stad

Uit De Brug van 05-12-2001

Door Jacqueline Tiemens
NIJMEGEN - "We maken er een feestavond van met na afloop gezellige muziek in de hal. Zo'n ouderwetse verjaardag waarbij ome Sjaak opstaat en zegt: Doe me nog eens die act van vroeger. Dat is de sfeer die me voor ogen staat," zegt Leo van Stijn, geestelijk vader van het Nimweegs Soap Theater.
Het Nimweegs Soap Theater viert een klein feestje. Het theater bestaat tien jaar. Dit wordt gevierd met het eindejaarsprogramma '10 jaar in sp(r)ookjesstad'. In het programma, dat wordt opgevoerd in de Nijmeegse Stadsschouwburg, wordt teruggeblikt op afgelopen tien jaar in Nijmegen. In een mix tussen soap en cabaret wordt vooral de gemeenteraad op de hak genomen. "Ze beloven ons van alles, echte sprookjes, maar als het puntje bij paaltje komt, komt er vaak niet veel van terecht. De sprookjes blijken dan spookjes te zijn," licht Van Stijn. de naam van de voorstelling toe.
Van Stijn bedacht in 1991 een lokale variant op de toenmalige soaprage op de televisie. Een serie die zich afspeelt in Nijmegen, met Nijmeegse acteurs en over Nijmeegse onderwerpen. Hij schreef dertien afleveringen die door de toenmalige Nijmeegse televisie uitgezonden zouden worden. Maar de televisiezender ging failliet en Van Stijn bleef achter met een script en talloze acteurs. Hij herschreef een aflevering van de serie tot een theaterversie. De uitvoering hiervan werd een succes en binnen een jaar volgde een nieuw programma: het Nimweegs Soap Theater was geboren.
Sindsdien vloeien er twee programma's per jaar 'uit de pen en de piano van Van Stijn. programma's vol humor, die iedere keer het reilen en zeilen van Nijmegenaren en hun bestuurders aan de kaak stellen. In talloze sketches en liedjes gezongen in Nimweegs dialect tonen de acteurs hun betrokkenheid met de oudste stad van ons land. "Tja, het echte dialect hoor je bijna niet meer. Het heeft een beeije een cultstatus gekregen en wij houden dat op deze manier in stand," zegt Van Stijn.
Acht stereotype typeijes spelen de hoofdrol in de soaps. Ze zijn afgelopen tien jaar nauwelijks veranderd. Zo is er Cor Pruim, oftewel 'Prum', een echte Nimweegse zo van inhaken en je mot er met z'n allen om lachen, een chique dame van de Kwakkenberg en een bejaarde oma van in de zeventig. Om de ontwikkelingen in de maatschappij Ie volgen, heeft zich sinds kort heeft een allochtoon bij het gezelschap gevoegd.
De typetjes laten zich mopperend uit over miskleunen van (bestuurlijk) Nijmegen. "Het is typisch Nimweegs om een beetje mopperend te klagen oftewel te nuilen, zoals wij Nijmegenaren dat noemen. Maar dat moet je niet zo negatief zien. Dat mopperen geeft aan dat je er toch om geeft en ermee begaan bent," relativeert Van Stijn. "Er is genoeg te nuilen want we willen heel graag maar vaak blijkt het dan net niet te lukken."

Het eindejaars programma '10 jaar in sp(r)ookjesstad' is in de Stadsschouwburg te zien op 27, 28, 29 en 30 december. De kaarten kosten variërend van 17,50 tot 27,50 gulden. De kassa van de Stadsschouwburg is open van maandag tot en met zaterdag van 12.00 tot 17.00 uur. Voor telefonische reserveringen: 024-3221100

Nimweegs welkom voor 'Guusje'

Uit de Gelderlander Online van 4 april 2001

Door JAAP BAK
NIJMEGEN - Het Nimweegs Soap Theater is inmiddels een begrip in de stad. Het nieuwste programma Het Welkom gaat 16 april in première en is een welkomsgeschenk aan Nijmegens nieuwe burgemeester. 'Ze komt wel, maar niet op de première', zegt Leo van Stijn van het Nimweegs Soap Theater. 'Want dan is ze nog geen burgemeester. Het programma is een welkomstgeschenk voor Guusje ter Horst, de nieuwe burgermoeder van de stad. We laten haar de andere kant van Nijmegen zien.'
Leo van Stijn van het Nimweegs Soap Theater zorgt al sinds de oprichting van het amateurgezelschap voor de ideeën, de liedjes, de teksten en de muziek. De komst van een nieuwe burgemeester voor Nijmegen biedt voldoende aanknopingspunten voor een avondvullend programma. 'De première is op 16 april in het Kolpinghuis. Op 17 april wordt Guusje geïnstalleerd en pas daarna zal ze een avond bijwonen, heeft ze beloofd', vertelt Van Stijn enthousiast.
'We zullen het met haar over het referendum hebben, de bereikbaarheid van de stad, het schoonmaken van de stad, de grote opruiming, want er wordt wat opgeruimd in Nijmegen de laatste tijd.'
Leo van Stijn wijst op het 'opruimen' van oude bomen, van de Grote Markt, de Marikenstraat, van de wethouders in Nijmegen. Allemaal aspecten die de revue passeren en op aanstekelijke wijze aan het publiek wordt voorgeschoteld.
'In de afgelopen drie maanden is het programma tot stand gekomen. Eerst wilden we in ons voorjaarsprogramma een aantal oude liedjes ten gehore brengen, maar uiteindelijk is er een hele nieuwe voorstelling ontstaan.'
Het Nimweegs Soap Theater treedt vanaf 16 april zeven keer op in het Kolpinghuis in Nijmegen. Op 18 april, 20, 24 en 25 april en op 12 en 13 mei. De laatste voorstelling is er eentje met een dinerarrangement.
'Aanvankelijk hadden we onze eindejaarsvoorstelling met een diner willen doen. Op tweede kerstdag in De Vereeniging en dan naar de Stadsschouwburg. Maar die voorstelling is door de schouwburg geschrapt.' In de Stadsschouwburg worden nu slechts vier eindejaarsvoorstellingen gegeven.
'In de schouwburg optreden is heel anders dan in het Kolpinghuis. In de schouwburg doe je het voor het publiek. Je staat hoog op een podium. In het Kolpinghuis doe je het mét het publiek en sta je midden tussen de mensen.'
Bij de Kolping wordt het publiek uitdrukkelijk gevraagd mee te doen met het Soap Theater. 'Zij maken de voorstelling ook', zegt Leo van Stijn nadrukkelijk. 'De mensen moeten het idee hebben dat het theater maken vanzelf gaat, dat iedereen het kan doen. Dan heb je een goeie avond.'

Welkom Guusje

Uit de Brug Online van 21 maart 2001

NIJMEGEN - Het Nimweegs Soaptheater heeft speciaal voor de nieuwe burgemeester Guusje ter Horst een voorstelling in elkaar gezet met de titel `Welkom`. Een hartelijk welkom, maar ook een voorbereiding op wat haar te wachten staat. Het theatergezelschap plaatst graag een kritische noot bij de gebeurtenissen in de stad.
Het Nimweegs Soaptheater is een amateurgezelschap dat zijn voorstellingen opbouwt rondom de Nijmeegse politiek en frappante gebeurtenissen in de stad. Bijna alles is in het dialect. In eerste instantie kwam het idee van regisseur Leo van Stijn, die in 1991 toen de soap zijn intrede deed op de televisie, een Nijmeegse variant bedacht. Elke week is het soaptheater te horen op Radio Keizerstad tussen 8.00 uur en 8.30 uur, waar zij contact opnemen met Guusje ter Horst.
Première
De voorstelling `Het Welkom` beleeft haar première op maandag 16 april in het Kolpinghuis. Daarna zijn er nog vijf opvoeringen in april en mei.

Leo van Stijn en zijn Nimweegs SoapTheater

Tien jaar lang ondernemer in liefdewerk, oud papier

Uit Ondernemer van januari 2001

Nijmegenaar Leo van Stijn (60) is het hele jaar door zo druk als een klein baasje.
Toch is hij niet, ook niet met de beste wil ter wereld, als ondernemer te beschouwen. Zijn 'corebusiness' momenteel is leraar Nederlands in ruste en met enig gevoel voor decorum zou hij 'artistiek diredeur' op zijn visitekaartje kunnen laten zetten. Met héél veel nadruk op artistiek. Van Stijn is dus geen ondernemer, maar wel ondernemend! Hij bestiert namelijk het Nimweegs SoapTheater en gaat dat nu voor het tiende jaar doen. Cultureel ondernemerschap, waarin het woordje winst niet voorkomt in de doelstellingen. Tekst en uitleg bij het 'bednjfsprofiel' van het Nimweegs SoapTheater.

Een vijftiental voorstellingen per jaar in vaak uitverkochte zalen van de stadsschouwburg of het Kolpinghuis, cd's met redelijke verkoopcijfers, een rits sponsors met niet de minste namen en een flink uit de kluiten gewassen fanclub. Is dat zakken vullen, dat Nimweegs SoapTheater?
Leo van Stijn -tegelijkertijd tekst-schrijver, componist, regisseur, producent en acteur- schudt meewarig zijn hoofd bij zo'n suggestie. "Het enige dat er tegenover staat is applaus. En een schamele kilometervergoeding. Verder spelen we quitte", zegt hij. Conclusie: hij is al tien jaar lang ondernemer in liefdewerk, oud papier.
'De oprechte amateur'
Zonder uitzondering kunnen de medewerkers aan het Nimweegs SoapTheater geschaard worden onder de noemer 'de oprechte amateur'. "De schouwburg incasseert de kaartverkoop, haalt daar de kosten vanaf en wat overblijft wordt verdeeld in een verhouding veertig-zestig procent. Andere inkomsten die we hebben, gaan ook op aan kosten die behoorlijk hoog zijn. Als ik wil dat het publiek feestmuziek, werme wurst of kiepepeutjes tijdens de voorstellingen moet krijgen, zorg ik er ook voor dat deze grappen betaald worden. Drukwerk, de productie van cd, kostuums, decor, licht en geluid, ontvangst van gasten, het kost allemaal klauwenvol met geld. Trouwens, vraag me niet precies hoeveel, want ik weet het niet. En eigenlijk wil ik dat ook zo houden. Laat mij maar bezig zijn met mijn programma's:"
Bij de zakelijke kanten van het Nimweegs SoapTheater wordt Van Stijn gesteund door het bestuur van de stichting, de rechtsvorm die het stadscabaret heeft gekozen. Voorzitter daarvan is Jo Janssen, die terzijde wordt gestaan door Jos Kersten (belastingadviesbureau Kersten) en door Leo van Stijns echtgenote Trudy, die een leeuwen-aandeel in het bestuurswerk heeft.
Bedrijfsmatiger?
Gezien het nu al jarenlang voortdurende succes van het SoapTheater -de voorstellingen zijn immers keer op keer uitverkocht- zou een bedrijfsmatiger aanpak in de rede liggen. Van Stijn knikt, maar blijft nuchter: "Misschien wel, maar onze amateur-status staat zoiets gewoon in de weg. Ga maar na, voor iedere voorstelling, en dan praat ik nog niet over repetities en zo, moeten zo'n vijftien personen zich vrij maken. Dat zijn mensen die hun werk en hun gezin hebben. Ga je uit van beroepsmedewerkers, dan kom je voor astronomische bedragen te staan, ook al hou je dat alleen beperkt voor bijvoorbeeld de spelers. Een professioneel cabaret zou natuurlijk heel mooi zijn, maar dat is voor ons niet op te brengen. En al helemaal niet als je lokaal of regionaal blijft."
Actueel
Het Nimweegs SoapTheater brengt tweemaal per jaar een nieuw programma. Dat betekent dat de oprichter en drijvende kracht achter het cabaret het hele jaar door zijn handen vol heeft aan het schrijven, componeren en ensceneren van zijn creatie.
"Ja", bevestigt hij, "alles bij elkaar opgeteld produceer ik twee toneelstukken of twee musicals per jaar Zo'n voorstelling groeit. Ik kan ook niet aangeven wanneer ik er mee begin en eigenlijk is een programma ook nooit af. Want iedere voorstelling levert nieuwe inzichten, wendingen en ideeën op. Ons soaptheater ontleent z'n populariteil voor een groot deel aan de actualiteit, die we er in leggen. Maar dal houdt dus wel in dat we er aan blijven schaven."
Opnieuw maken
Zijn spelers en musici zijn en blijven zijn grootste steun en klankbord. "Het moeilijkst is het bedenken van een thema voor een nieuw programma en de te volgen verhaallijn. Als dat er eenmaal is getoetst aan de typetjes die we al sinds jaar en dag in het SoapTheater hebben en aan wat we in het verleden al gedaan heb ben, komt het programma vrij vlot tot stand. Zeker als we beginnen met de leesrepetities. Wat niet loopt, bekt of klinkt, gaat er zo uit. Dat maak ik dan opnieuw. Heb ik ook geen moeite mee, want de spelers en muzikanten moeten het per slot van rekening doen."
Jaarcaroussel
Nauwelijks een maand na de laatste voorstelling van het winterprogramma 2000 'De Ophangplek', is het Nimweegs SoapTheater al aan het evalueren en beginnen ze alweer aan het nieuwe voorjaarsprogramma. Zo ontstaat er een jaarcaroussel van creëren, repeteren en presenteren.
Is het aantal voorstellingen dan echt niet op te voeren? "Nee", weet Van Stijn, "het is nu iedere keer al een agendastrijd. Uitzonderingen daargelaten, maar meer voorstellingen zitten er gewoon niet in. En met een beperkte club optreden, doen we ook liever niet, hoewel ook daar uitzonderingen op de regel zijn. Die regel luidt: samen uit, samen thuis, een jaar lang."

'Bedrijfsprofiel'
Onderneming: Nimweegs SoapTheater
Sinds: 1990
Rechtsvorm: stichting
Doelgroep: iedereen die geïnteresseerd is in Nijmegen
Omzet: 15 grote voorstellingen per jaar
Resultaat: applaus
Management: Leo van Stijn, artistiek directeur
Personeel: 8 spelers, 5 muzikanten, 2 technici + enkele vrijwilligers

Soap

Uit de Zondagkrant van 14 januari 2001

Door Nijs van Megen
Vele duizenden Nijmegenaren kennen hem zoals ik hem ken: Leo van Stijn. Gemoedelijke, bebaarde vijftiger, die behalve met zijn pen geen vlieg kwaad zal doen. Leo is het opperhoofd van het Nimweegs Soaptheater, dat onlangs wat extra voorstellingen gaf in de Wintercircustent op de Hessenberg. Maar voor daar mensen naartoe komen, moet iedereen wel even weten dat die voorstellingen er zijn. Dus besloot Leo over de affiches van het Wintercircus de affiches van het Soaptheater heen te plakken. Maar dat mag niet zomaar! Terwijl onze stedelijke dienders vandalen die stroken met 'afgelast wegens dierenleed' over de Wintercircusaffiches plakten, rustig hun gang hebben laten gaan werd Leo van Stijn bijna opgebracht wegens illegaal plakken. Ook op het gemeentehuis vonden ze het desgevraagd "niet netjes" wat Leo van Stijn deed. Een staaltje van selectieve verontwaardiging waar ik even niet goed van word. Waar waren ze toen die posters van het Wintercircus werden vernield door vandalen die medeverantwoordelijk zijn voor het debacle van het wintercircus? Maar achteraf kan Leo er wel om lachen. "Ik heb in elk geval weer inspiratie opgedaan voor een nieuwe Soap-act" zei hij.

'Wildplakken' levert stof voor nieuwe soapact

Uit de Gelderlander Online van 5 januari 2001

Door onze verslaggever
NIJMEGEN - Het Nimweegs Soaptheater heeft er een nieuwe act bij voor in hun show van morgen in de circustent op de Hessenberg. Met dank aan de gemeentelijke milieupolitie.
Voorman van het Soaptheater Leo van Stijn stond gistermiddag met enkele andere Nimweegse grapjassen aan de Graafseweg posters te plakken om reclame te maken voor de voorstelling. De agente van de milieupolitie stond naast hem voor hij er erg in had. 'Dan bent u nu aangehouden wegens illegaal plakken', zo introduceerde zij zichzelf. 'Dat ging niet erg vriendelijk', zegt Van Stijn.
In overleg met de organisator van het Winterfestival op de Hessenberg Lex Volmeyer had het Soaptheater besloten diens borden te gebruiken voor de plakactie. Volmeyer maakte op deze driehoeksborden rond lantaarnpalen reclame voor het inmiddels afgelopen kerstcircus in dezelfde circustent.
Eerder werden deze borden door dierenactivisten voorzien van een strook die meldde dat het circus was afgelast 'wegens dierenleed'. 'Die hebben wij eraf gehaald en vervangen door een strook waarop ons optreden werd aangekondigd', schetst Van Stijn.
Maar het mocht niet zo zijn. Midden in zijn plakactie werd hem te verstaan gegeven dat alle geplakte stroken weer moesten worden verwijderd. 'Dat doen we dan ook. We willen niet provoceren.'
Had de gemeente de Soap-plakactie niet door de vingers kunnen zien? Nee, meent een woordvoerster. 'Het is niet netjes wat er is gebeurd.' Op verschillende fronten zijn Van Stijn en de zijnen volgens haar in de fout gegaan. Allereerst is er een plakvergunning gegeven voor posters van het kerstcircus op de driehoeksborden. 'Voor een ander evenement is ook een andere vergunning noodzakelijk.' Die heeft het Soaptheater niet. Bovendien was de vergunning van Volmeyer volgens haar verlopen. Die liep maar tot 3 januari.
Het is volgens de woordvoerster onwenselijk om het Soaptheater een voorkeursbehandeling te geven. 'Dat schept een ongewenst precedent.' Want er komen bij de gemeente vele verzoeken binnen om dit soort reclame te mogen maken.
Van Stijn stelt zichzelf te zien als een 'argeloze Nijmegenaar' die wil dat er nog iets in de circustent geboden wordt. De belangstelling voor het kerstcircus viel erg tegen. Het Soaptheater wil dat nog een beetje proberen goed te maken. Wat rest na de actie van de ambtenaren is het materiaal voor een nieuwe sketch. Van Stijn: 'Hier zit een act in.'

Soaptheater de piste in

Uit de Brug Online van 3 januari 2001

NIJMEGEN - Het Nimweegs SoapTheater kan er geen genoeg van krijgen. De vier avonden in een uitverkochte Stadsschouwburg zijn nog maar net achter de rug of de volgende voorstelling staat alweer op het programma.
Op zaterdag 6 januari presenteert het Soaptheater een unieke uitvoering van het eindejaarsprogramma. De voorstelling vindt plaats in de piste van de circustent van het WinterCityFestival op de Hessenberg, het voormalige terrein van De Gelderlander. Op deze speciale winterlokatie laten de soapacteurs en het uitstekende combo nog eenmaal horen hoe zij over Groot-Nijmegen denken.
Hun kritiek is gehuld in een voorstelling waarin veel te lachen valt. Op niet mis te verstane wijze vertolken zij de gevoelens en kritieken van gewone burgers op het plaatselijke beleid. En er is veel gebeurd, waar scherpe kanttekeningen bij gemaakt kunnen worden.
In het programma dat als titel `De Ophangplek` meekreeg, wachten de spelers op de terugkeer van een echtpaar, dat in overspannen toestand het huis heeft verlaten. De geplande ophangplek voor jongeren naast hun ruime tuin, was de druppel die de emmer van acceptatie deed overlopen.
Tijdens dat wachten komen talrijke Nijmeegse problemen aan de orde. Naast de kolder kan er in dit programma ook genoten worden van prachtige liedjes over Nijmegen, bijvoorbeeld over de oorlog en de Marikenstraat; de Waalsprong en de terugblik op het eerste jaar van het nieuwe millennium. Maar ook voor stevige meedeiners is een ruime plaats ingeruimd. Voor deze laatste uitvoering die zaterdag 6 januari om 20.00 uur begint, zijn nog kaarten te koop.
Informatienummer: 06-10408701. Kaartverkoop bij de Circuswinkel, Hatertseweg 175; Puck`s Partyshop, Van Welderenstraat 89. Reserveringen: 06-15611644. Entree: 25 gulden, 22,50 gulden en 20 gulden.

2000

Soaptheater: gewoon mit zien allen stief bliefe deurdouwen

Uit de Gelderlander Online van 28 december 2000

Door MARIEKE VENBRUX NIJMEGEN - Over afwerkplekken in plaats van hangplekken voor jongeren, over D'n Uyl die D'n Hondt vervangt als huisdier. De eindejaarsvoorstellingen van het Nimweegs Soaptheater staan ook dit jaar weer bol van de zinspelingen en woordgrappen.
'Het onkruut rukt op in Nimwegen. De artistieke grond is uutgeput. Da krieg je als de gemeente Lux gaat doen. Het publiek lupt alleen nog warm veur urdinair volksvermaak. Da sie je vanavond wel.'
Het Nimweegs Soaptheater hield gisteravond in de Nijmeegse Stadsschouwburg de eerste van een reeks van vier eindejaarsvoorstellingen. De eindejaarsvoorstellingen, die dit jaar voor de achtste keer worden gehouden, hebben deze keer als titel 'De ophangplek... da kumt d'r nou fan.'
Het Soaptheater staat erom bekend de stad Nijmegen en haar bestuurders flink op de hak te nemen. En dat was ook gisteravond weer het geval. Onderwerpen als de verbouwingen in de stad, het cultuurbeleid en natuurlijk de burgemeesterskwestie liepen als een rode draad door het verhaal heen.
Werd de Nijmeegse politiek op geen enkele wijze door de soapacteurs gespaard, de inwoners van Lent konden op hun steun rekenen. 'Ik heb gereageerd op die advertentie veur onderwaotervilla's die binnenkort te koop zien ien Lent', legt een van de actrices uit, wanneer ze in een duikpak ten tonele verschijnt. 'Die villa's zien van alle gemakken veurzien. Ze hebben zelfs un snurkelsuite.'
Het publiek werd ook gisteravond weer actief in het spel betrokken. Zo mochten de bezoekers in de pauze een stem uitbrengen op een volgens hen geschikte burgemeesterskandidaat. Een voorwaarde: de uitverkorene moest vanavond wel in de zaal zitten, want hij of zij moest gehuldigd kunnen worden.
Brandweercommandant Peter Leenders werd de 'gelukkige'. Wat hij zou doen als hij burgemeester van Nijmegen zou worden? Ervoor zorgen dat de automobilisten niet meer stil hoeven te staan op de Oranjesingel en verder van de binnenstad 'iets heel moois maken'.
Zoals elk jaar werd ook gisteravond weer de Nimweegse Soapaward uitgereikt. Deze ging naar Ernst Merks, voorzitter van de Stichting Novio Millennium. 'Omdat hij zich zo enorm heeft ingezet voor de verschillende goede doelen in en rondom Nijmegen', aldus het soapgezelschap.
Werd er door de bank genomen de hele avond over Nimwegen genuild, aan het slot van de avond wilden de soapacteurs het publiek toch een hart onder de riem steken en ze op het hart drukken ondanks alles de stad van Keizer Karel niet af te vallen. 'Gewoon mit zien allen stief deurdouwen. Ge zult zien, Nimwegen wurt hertstikke moi!'
En met die woorden kan elke Nimwegeneur met een gerust hart het jaar (jeur) 2001 in.

Het Nimweegs Soaptheater is er klaar voor

Uit de Gelderlander Online van 23 december 2000

Door onze verslaggever
NIJMEGEN - De acht spelers en vijf muzikanten van het Nimweegs Soaptheater (NST) staan in de startblokken voor het zesde eindejaarsoptreden op rij. Ook heeft het gezelschap zijn vijfde cd uitgebracht. Het schijfje is een verzamel-cd van oude nummers en zes nieuwe.
Het programma voor het eindejaarsoptreden is nog niet helemaal klaar. 'Maar dat kan ook niet', legt artistiek leider Leo van Stijn uit.
'Tot het laatste moment kan er van alles in de stad gebeuren. En we moeten zo actueel mogelijk zijn. Tot het laatste moment wordt er aan het programma gesleuteld en geschaafd. En stel dat er binnen een paar dagen een nieuwe burgemeester wordt benoemd. Daar kun je natuurlijk niet omheen. Maar de grote lijn ligt vast.'
De eindejaarsvoorstellingen van het Nimweegs Soaptheater zijn in zes jaar tijd een traditie geworden met een stijgende belangstelling van het publiek. In de voorstellingen neemt het gezelschap op een cabareteske manier allerlei Nimweegse zaken op de korrel.
De Ophangplek is de titel van het programma van dit jaar. 'Het Nijmeegse cultuurbeleid voor jongeren wordt opgehangen aan hangplekken. Iemand die zoiets verzint, zouden ze moeten ophangen', grijnst Van Stijn. 'De nieuwe voorstelling wordt gelardeerd met zelfgemaakte filmpjes over randgroepjongeren. Maar verder verklap ik niets. Alleen nog dat internet een belangrijke rol speelt in het nieuwe programma.'
Uitverkochte zaal
Het Nimweegs Soaptheater gaf zijn eerste voorstelling zes jaar geleden in het Kolpinghuis voor een publiek van 150 mensen. Maar sinds enkele jaren staat NST op de planken van de Stadsschouwburg waar het elk optreden voor een uitverkochte zaal speelt.
Dit jaar zal dat neerkomen op een totaal aantal toeschouwers van circa 3500. En dan komt daar nog een extra voorstelling bij die op 6 januari wordt gegeven in de circustent op de Hessenberg. Ook goed voor 1200 toeschouwers. Menig cabaretier in spe zou voor zo'n snelle carrière een moord doen.
Waardoor heeft het Nimweegs Soaptheater in een relatief korte tijd zoveel succes kunnen oogsten? Van Stijn: 'Dat kan alleen maar komen door de onderwerpen die we aansnijden en de manier waarop we dat presenteren. Het slaat aan bij alle lagen van de bevolking.'
'Maar het betekent ook dat de Nijmegenaren betrokken zijn bij het wel en wee van hun stad. Het Soaptheater nuilt. En dat herkennen Nijmegenaren. Als je betrokken bent bij je stad, dan nuil je op z'n tijd. In de hoop dat het beter wordt.'
Soap Awards
Tijdens elk van de komende voorstellingen zal ook een Soap Award worden uitgereikt aan mensen die zich op vrijwillige basis op een of andere manier uitsloven voor de stad. Zo werd de Soap Award al eens gewonnen door de wijkbladen, de Thuiszorg en de begeleiders van NEC-supporters.
Wie dit jaar de gelukkigen zijn, wordt tijdens de voorstellingen bekend gemaakt.

De eindejaarsvoorstellingen van het NST worden gegeven van 27 tot en met 30 december in de Nijmeegse Stadsschouwburg, steeds om acht uur. Op 6 januari volgt nog de extra voorstelling in de circustent op de Hessenberg. Kaarten zijn in de voorverkoop verkrijgbaar aan de kassa van de Stadsschouwburg.
De nieuwe cd van het Nimweegs Soaptheater heet Bij Mekuir en kost f. 12,50. Hij is verkrijgbaar bij de Nijmeegse vestigingen van de SNS-bank, bij Leenders Kantoorvakhandel in de Hertogstraat en bij het NST-kantoor aan de Batavierenweg 342.

Nostalgie, feest en sketches op nieuwe cd Soaptheater

Uit de Brug Online van 18 december 2000

Door Wim Mulder
NIJMEGEN - De feestdagen naderen en daarmee ook de inmiddels traditionele eindejaarsvoorstellingen van het Nimweegs Soapthater in de Stadsschouwburg. Als voorproefje is onlangs de cd `Bij Mekuir` verschenen.
Het is de vijfde cd op rij van het Nijmeegse cabaretgezelschap. "Bij Mekuir is eigenlijk een verzamel-cd. Van elke vorige cd zijn twee nummers gehaald. Daar zijn zes nieuwe liedjes, afkomstig uit onze nieuwe eindejaarsshow bijgekomen", vertelt zakelijk én artistiek leider Leo van Stijn.
Voor het eerst zijn ook twee conferences aan het zilveren schijfje toevertrouwd. Het zijn live-opnames van respectievelijk `Opoe Toos` en `Ik werkte bij de Dobbelman`. "We zijn er altijd voorzichting mee geweest", legt Van Stijn uit. "Liedjes draai je eerder. Voor een conference moet je bewust gaan zitten. Daarom hebben we ze letterlijk toegevoegd, aan het eind van de cd. Afhankelijk van de reacties gaan we dat vaker doen."
Het Soaptheater heeft in zijn bijna tienjarige bestaan een bestand van meer dan tweehonderd liedjes opgebouwd. De selectie van liedjes voor `Bij Mekuir` is door de leden van het Soaptheater zelf gemaakt. Er is gekozen voor een mix tussen nostalgie en meezingers.
Potpourri
Met die meezingers heeft Van Stijn trouwens grote plannen voor het nieuwe seizoen. In de eindejaarshow is al een potpourri van feestnummers opgenomen. "Dat is mogelijk aanleiding voor een mooie meezing-cd voor carnaval en Nimweegse feesten en partijen. Op het feest ter gelegenheid van de 125-jarige brandweer speelden we samen met het Nijmeegs Amusements Orkest. Dat was erg leuk en biedt mogelijkheden voor een samenwerking bij de opname van een dergelijke cd".
Enige probleem is de financiering. Wie moet dat betalen? De cd `Bij Mekuir` bijvoorbeeld is mogelijk gemaakt door de SNS bank, ter gelegenheid van de opening van het nieuwe kantoor aan het Keizer Karelplein. Van Stijn: "Elk idee is welkom. Wij zorgen wel voor het werk. De liedjes en de muziek zijn er. Dus wie weet lukt het volgend jaar".
De verzamel-cd `Bij Mekuir` is voor 12,50 gulden te koop bij de vier SNS-kantoren in Nijmegen (Keizer Karelplein, Groenestraat, Hatertseweg, Zwanenveld), Leenders Kantoorvakhandel aan de Hertogstraat en het NST-kantoor aan de Batavierenweg 342.
De eindejaarsshow van het Nimweegs Soaptheater, die van 27 tot en met 30 december in de Stadsschouwubrg te zien is, heeft als titel De Ophangplek meegekregen. Entreekaarten zijn in de voorverkoop verkrijgbaar bij de kassa van de schouwburg. Op 6 januari is er een reprisie in de circustent op de Hessenberg. Meer informatie op www.soaptheater.

Liefer een hasjroker dan sponsor van Vitess'

Uit De Gelderlander van 12 december 2000

Door Thed Maas
Als geen ander weet het Nimweegs Soaptheater het gevoel van de Nijmegen in liedjes te vangen. Dat blijkt maar weer eens op de recent verschenen cd Bij Mekuir waarin het Soaptheater het kamerbrede Nijmeegse ongenoegen over de Nuon vertolkt in het liedje Nu on never.

Mien geld sturt ik al juiren nie meer op de ABN
ik koop gin grij van Philips, omdat ik duir frij ien ben
Fersekeren iem Rotterdam of Utrecht, niks gedaon
ik staoi d'r op um eiges sonder Nuon deur te gaon

De reden van de Nuon afkeer? Die kent u wel: de Nuon staat op de shirtjes van Vitesse, de aartsrivaal van Enniessee.

Oek al liek ik dan besope, oek al bin aon de fles
liefer nog een hasjiesroker, dan een sponsor van Vitess'
Maar de underdog weet zich met humor te handhaven:
Muir ondanks die ellende profiteren wij het meest
het bracht een nieuwe Goffert en wa loater oek de Nees

Overigens is het Soaptheater in z'n algemeenheid niet vies van sponsoring. Het verschijnen van het nieuwe cd'tje, dat opgenomen werd in de studio New Road Music in Wijchen, werd namelijk mede mogelijk gemaakt door een bank. Bij mekuir bevat een mix van oud en nieuw werk van het Soaptheater. Liedjes als Waalsprong (over de Betuwe), Hezelstraat en het aanstekelijke Rio de Casino werden al eerder uitgebracht, evenals de onvergetelijke sketches Opoe Toos ('ik soek een pertner fuir halve daogen) en Ik werkte bij de Dobbelman. Het bijgesloten tekstboekje ziet er verzorgd uit en bevat ook fraaie tekeningen van de Leo van Stijn, de motor achter het Soaptheater.
Nieuw zijn de liedjes Effe Volhouwe, het met een dixiesausje overgoten Nimweegse Les, Nu on Never en Ken het asjeblief een bietje minder snel? waarin het Soaptheater het vervliegen van de tijd bezingt: 'Hoelang is het geleje dat we alles nog geleufden fan een paoter'.
Het Soaptheater grossiert in dit soort teksten die in onvervalst Nimweegs in één zin de sfeer uit een hele periode meer weten te geven. En in het lied Nimweegse les betreurt het Soaptheater de teloorgang van het Nimweegs.
Muir 'k heur hoas gin minsen meer Nimweegs praoten
da stuitert mien nou feur de burst
het ABN, da is een kurst
die wij onder mekuir graog fallen laoten
Het is onder meer de liefde voor de stad en haar taal die het Soaptheater deelt met zijn trouwe publiek. Een liefde die in sterke teksten gegoten wordt, die op pakkende melodie is gezongen worden. Een vuist vol muzikanten zorgt voor bekwame begeleiding.
Jammer is wel - er moet toch wat te nuilen zijn, zo weet het Soaptheater als geen ander - dat de muzikanten zo nadrukkelijk op de achtergrond blijven. Als tussendoortje steekt soms een trombone, fluit of accordeon de kop op. Dat smaakt naar meer. "Gif se een keer een solootje", dat brengt nog meer afwisseling.
De cd Bij Mekuir is te koop voor NLG 12,50 bij de SNS-Kantoren.

CD Soaptheater

uuit de Zondagskrant van 10 december 2000

Het Nimweegse Soaptheater heeft een verzamel-cd op de markt gebracht met de verzameld werk uit de verschillende theaterprogramma's van de laatste zes jaar. Het muziekschijfje geeft een overzicht van tien jaar Nijmeegs(-talig)e kleinkunst van de jaren 90.
De cd 'Bij mekuir' van het cabaret het gezelschap onder leiding van Leo van Stijn zag vorige week het levenslicht dankzij een bijdrage van de SNS Bank en is voor NLG 12,50 te koop bij alle Nijmeegse vestigingen van de SNS-bank. De eindejaarsshow van het Nimweegs Soaptheater (27 tot 30 december in de Stadsschouwburg) nul had enkele nummers die op de cd te beluisteren zijn.

De Toekomst van Leo van Stijn

Uit de Blik van december 2000

Tekst: Gert van der Straaten

Naam: Leo van Stijn
Beroep: Voormalig leraar Nederlands op het Kandinsky College, inmiddels in de vut
Leeftijd: 60 Jaar
Burgerlijke staat: Gehuwd, twee kinderen, vijf kleinkinderen
Woonplaats: Nijmegen
Hobby's: Tekenen, onder meer Nijmeegse straten en gebouwen voor De Gelderlander

Waar komt de naam Soaptheater eigenlijk vandaan?
'Tien jaar geleden heb ik een soap geschreven voor de Nijmeegse tv. Ik heb toen geprobeerd een aflevering te realiseren, maar voor dat lukte was Omroep Nijmegen failliet. Later hebben we daar een theaterversie van gemaakt. In een soap heb je vaste types die een doorsnee van de bevolking vormen, bij ons ook.'
Heeft u last van plankenkoorts?
'Nee hoor.'
Wanneer is het volgende optreden?
'Tussen Kerst en Nieuwjaar in de Stadsschouwburg hebben we onze oudejaarsterugblik.'
U bent componist en tekstschrijver, speelt u zelf ook mee?
'Ik doe mee aan de zang-gedeeltes en ik doe de regie, het spel laat ik aan anderen over.
Vinden politici het leuk als ze genoemd worden?
'Dat kun je ze het beste zelf vragen. De meesten wel, ze komen graag kijken.'
Wie is het leukst of het makkelijkst om te hekelen?
'D'Hondt. Iedereen die opvalt, fouten maakt of spectaculaire beslissingen verkeerd neemt is een makkelijk onderwerp. D'Hondt vindt het niet altijd leuk. Hij waardeert andere vormen van kunst meer, zegt hij. Maar ja, het ergste wat ons kan overkomen is een burgemeester die ons leuk vindt.'
Naar wat voor theater-voorstelling gaat u zelf binnenkort?
'Ik ga weinig naar theater. Als ik moet kiezen wordt het een cabaretier met kwaliteit. Die zijn er veel tegenwoordig.'.
Wat gaat u vanavond eten?
'Ik weet het nog niet. Ik maak meestal het voorgerecht en mijn vrouw de rest, dat is dan een verrassing.'

Nieuwe Nijmeegse serie: De Bak

Uit de Gelderlander van maandag 1 mei 2000

Door onze verslaggever
NIJMEGEN - Het Nimweegs Soaptheater geeft deze maand in het Kolpinghuis weer zijn beste cabaret ten beste, met gisteren de primeur. Over wethouders die gewicht in de schaal leggen.
Het Nimweegs Soaptheater heeft een reputatie hoog te houden. Wie in Nijmegen zijn nek boven het maaiveld uitsteekt, wordt door het cabaretgezelschap genadeloos afgestraft. 'Verdijk, de wethouder van verkeerd, die kennen jullie toch wel? Dat is de wethouder die het meeste politiek gewicht in de schaal kan leggen.'
Het is de humor waar het soaptheaterpubliek voor komt en waar zelfs ook wethouder Verdijk, niet bepaald de dunste, zelf ook om kan lachen. Want het soaptheater is geen soaptheater zonder Nijmeegse prominenten tussen het publiek. Zoals Verdijk, zoals oud-wethouder Migo, en zoals wethouder Bruls. De laatste waagt het zelfs om zich op het podium te laten ondervragen. En laat de opmerkingen over ook zijn postuur - Bruls is eveneens niet het toonbeeld van slankheid - met een glimlach over zich heen gaan.
Het soaptheater is het gelukt om zeven avonden lang steeds een andere Nijmeegse prominent bereid te vinden om zich aan vragen van de cabaretmakers en het tweehonderdkoppig publiek te onderwerpen. Het zegt wat over de reputatie van het amateurgezelschap, dat er keer op keer in slaagt een afgewogen mix te vinden tussen serieus en grappig.
Zo is er deze keer een bijna ontroerende lofzang op het stukje Nijmegen tussen Tooropstraat en Berg en Dalseweg. 'Kinderen spelen tussen bomen die tot aan de hemel gaan.' En daar tegenover staat de door het soaptheater bedachte nieuwe televisieserie: De Bak. Het concept: stop de gemeenteraad inclusief burgemeester en wethouders in de kabeltram en laat deze boven de Waal stil hangen. 'En dan mogen wij opbellen wie we er om de beurt uitgeduwd willen hebben.'
Het is de humor van een club die Nijmegen een warm hart toedraagt. Ik hou fan jou, stad wuir ik fan droom.

Soaptheater klaar voor nieuwe show

Uit de Brug van 26 april 2000

Van onze redactie
Nijmegen biedt volop stof voor cabaretiers. Vandaar dat het Nimweegs Soaptheater er wederom in is geslaagd een nieuw programma te maken met deze keer als titel 'Hier blieve'. Een groot deel van de voorstelling wordt gebracht in verstaanbaar sappig Nimweegs.
Drie maanden geleden trad het Nimweegs Soaptheater nog vier keer op met een eindejaarsvoorstelling in de Nijmeegse Stadsschouwburg. Aangezien de zaal alle avonden uitverkocht was, kwam er zelfs een extra uitvoering. Nu, enkele maanden later, is er alweer een nieuwe voorstelling met cabaret om van te watertanden.
Aan onderwerpen was er geen gebrek: de nieuwe straat voor koopgrage Nijmegenaren; een plan als Flash Gordon dat sneuvelt; een groeizaam Nijmegen-noord met groene-long-problemen; een spoorbrug waar we over moeten gaan fietsen en een bus die de spoorkuil in duikt. Ondertussen is de synagoge in ere hersteld, zitten de wegen verstopt en voelt de oude Wolfskuil zich niet lekker. Als dan ook nog bestuurders stoeltje verwisselen op het stadhuis, waar gaan we dan met zijn allen naartoe? Naar een failliet 042, een armlastige Mensec of een veel te duur Poortgebouw? Deze en andere problemen komen aan bod in een interactief, humoristisch programma waarin een aantal sketchjes en handen vol oude en nieuwe liedjes over de stad zitten.
Duidelijk is dat het Nimweegs Soaptheater het beste voor heeft met de stad. Dat willen de dames en heren ook graag horen en merken van prominente gasten die uitgenodigd worden voor een interview over het wonen in Nijmegen. Op ludieke wijze krijgen zij vragen voorgelegd en het publiek mag reageren.
Intimiteit
Het is een tvpisch voorbeeld van het verschil in uitstraling tussen de beide jaarlijkse programma's van het Soaptheater. "In de schouwburg ligt de nadruk op het theatrale element", zegt tekstschrijver en regisseur Leo van Stijn. "Spelen met licht, beeld en geluid in een fraai decor. Het publiek is voornamelijk toeschouwer, waar de spelers na de voorstelling graag nog een uurtje meepraten in de hal bij een gezellig stukje muziek".
"Uitgangspunt bij het schrijven van een show voor het Kolpinghuis is interactie", gaat hij verder. "Hier spelen we niet voor maar vooral met het publiek. In de kleinere zaal is het veel gemakkelijker contacten te leggen, waardoor intimiteit en betrokkenheid ontstaat." De liedjes die Leo van Stijn voor de Kolpingshows schrijft vertonen dan ook vaak een hoog meezinggehalte, passend in de sfeer.
De voorstelling wordt 30 april, 6, 10, 14, 17 en 21 mei om 20.00 uur gespeeld in het Kolpinghuis, aan de Smetiusstraat 1 in Nijmegen. De entree draagt 15 gulden. Op zaterdag 21 mei kan er bovendien 18.30 uur voor 45 gulden een speciale voorstelling met warm en koud buffet worden bijgewoond.
Kaarten zijn verkrijgbaar Leenders Kantoorvakhandel in de Hertogstraat, Mooi Juwelier in Winkelcentrum Dukenburg en Stal Juwelier in Augustijnenstraat.

Nimweegs SoapTheater: milde knijpers

Uit de Gelderlander van donderdag 20 april 2000

Door onze verslaggeefster
NIJMEGEN - Het Nimweegs SoapTheater heeft weer genoeg stof voor een nieuw programma. De voorjaarsvoorstelling Hier Blieve! gaat over het wonen in Nijmegen. Tekstschrijver Leo van Stijn: 'We nemen iedere keer een stukje van de Nijmeegse samenleving onder de loep.'
Van Stijn en groepslid Marlies Peters noemen hun opvoeringen stadscabaret. 'We zijn een amateuristisch gezelschap en zijn de enige groep die zich bezighoudt met Nijmegen en haar lokale politiek. Onze voorstellingen zijn altijd gekoppeld aan de actualiteit. We hebben het over de belevenissen in de stad en de politieke flaters die er gemaakt worden. Maar dat doen we niet op een gemene manier hoor. Wij doen geen kwaad maar zijn milde knijpers.' In het programma Hier Blieve! komt onder meer de woningbouw in Nijmegen aan de orde. De mening van de bezoekers is meer dan welkom. Van Stijn: 'Er zijn zoveel uitbreidingsplannen. Denk maar aan de Waalsprong. Wij willen van onze bezoekers weten hoe zíj daar nou over denken. En over hun buren of de gemeente. We willen horen waarom mensen in Nijmegen willen wonen. Of waarom ze weg willen, misschien.'
Een interactieve cabaretvoorstelling, dus. Marlies Peters: 'We lopen gewoon met de microfoon de zaal in en vragen de mensen naar hun mening. Het is heel grappig om te zien dat de bezoekers om die reden nooit op de eerste vier rijen willen zitten. Maar we lopen gewoon verder hoor, en spreken mensen uit de hele zaal aan. Sommigen grijpen juist hun kans en luchten hun hart over het onderwerp.'
De voorstellingen worden voor 80 procent in Nijmeegs dialect opgevoerd. Er wordt in gezongen, muziek gemaakt en er zijn skètches. Behalve over wonen gaat Hier Blieve! ook over NEC, Nuon en de Ooijpolder. Van Stijn: 'Het verschil met onze eindejaarsvoorstelling is dat de voorjaarsvoorstelling veel intiemer is. Het zijn twee totaal verschillende benaderingen van cabaret.'

1999

Soap Award Voor Thé Wiellersen

Cd Soaptheater als hartenbreker

Data: 15, 16, 22 en 23 mei 1999 in het Kolpinghuis.

---

'Vieze boekjes' mogen op het Boekenbal

uit De Gelderlander van 15 maart 1999

Boekenbal. Klinkt saai. Luisteren naar literaire hoogstandjes van schrijvers die net zo moeilijk praten als ze schrijven. Nee, dan de benadering van het Nimweegs Soaptheater. Die stelde zaterdag tijdens het Nijmeegse Boekenbal in de Stadsschouwburg de lezer centraal. En reikte een stel awards uit.

"Ik verheug me op het jaar 2000. Als alle liften blijven steken en je zit er in, heb je mooi de tijd om te lezen. Wat voor soort boeken lees jij het liefst? Vieze boekjes zeker?"
Het Nijmeegs theatergezelschap lijkt een vreemde eend in de bijt bij het boekenbal ter gelegenheid van de boekenweek. Altijd begaan met de stad Nijmegen, dat wel. Maar of er sprake is van enige liefde voor het boek?
Voor de politieroman in ieder geval wel. Die willen de soapsterren allemaal lezen. "Over Nijmeegse skinheads: Moord onder de minder jarigen".
Spannend.
Maar of de artiesten een boek per jaar lezen, blijft de vraag. Ze vinden het in ieder geval een prestatie als een ander het wel doet. Wie dat in 1998 voor elkaar kreeg, kon zaterdag in de prijzen vallen. Het Soaptheater had er een speciale award voor klaar staan.
In de categorie 'wie heeft er vorig jaar één boek geleend' wordt een vrouw uit het publiek gepikt. Die een lovend juryrapport over haar heen moet laten gaan:'...geheel op eigen kracht een boek gehaald, eiges uitgelezen en binnen de gestelde termijn weer teruggebracht'.
Maar er staan ook serieuze trofeeën klaar. In de categorie 'trouwe leners' voor W.Pas die vorig jaar bij de bibliotheek goed was voor 712 uitleningen. "Niet getrouwd zeker?"
Ook N.Kersten, goede tweede met 504 uitleningen, krijgt een prijs. Niet omdat ze zo veel literair werk geleend heeft. "Het ging vooral om tijdschriften", geeft ze toe. "Oh, stripverhalen".
Ook bij Pas ging het trouwens voornamelijk om tijdschriften. Maar wat geeft dat. Lezen is lezen. "Gewoon lekker deurlenen, hè", krijgen ze ter aanmoediging mee.
In de categorie 'boek aan huis' krijgen drie vrijwilligers een bokaal mee. Ze hebben hem door loting verdiend. "Veel lezers zijn zelf niet in staat een boek op te halen, dat doen wij dan voor ze", legt een vrouw uit.
Drie voorlezers aan jonge kinderen krijgen eveneens een trofee. Maar niet voordat ze voor een volle schouwburg hebben bewezen het ook echt te kunnen. In het Nijmeegs dialect. Want dat is bij het Soaptheater verplicht.

Terug naar het Jaarboek menu

---

Deze pagina is onderdeel van:
www.sat-nijmegen.nl