PapagenoNB De gegevens van deze groep worden wegens opheffing of vertrek naar elders niet meer bijgehouden. De hier vermelde adresgegevens etc. kunnen sterk verouderd zijnInformatie: Marco van Asten tel. 024 6411095Email: cotijne.vanasten@kpnmail.nl
Operakoor barst van de nieuwe ideeën - De Gelderlander 10-03-2006
2006' Deze concerten zijn cruciaal voor de toekomst'Operakoor barst van de nieuwe ideeënUit de Gelderlander Online van 10 maart 2006
Het Nijmeegs Operagezelschap Papageno presenteert in samenwerking met Viva la Musica uit Uden op 11 en 12 maart twee uitvoeringen met operafragmenten van Verdi. "Deze concerten zijn cruciaal voor de toekomst."Afgelopen zomer keek het Nijmeegs Operagezelschap Papageno met stomme verbazing naar de opkomst van het publiek tijdens de Nabucco-uitvoering op de Grote Markt. " Veertienhonderd mensen, die voor veel geld een kaartje kopen voor een middelmatige voorstelling van een reizend Pools gezelschap. Dat verwacht je niet in Nijmegen, waar opera nauwelijks lijkt te leven." Aan het woord is voorzitter Patricia Assmann. Zelf hoort ze liever gedreven liefhebbers uit de regio dan die met veel poeha aangekondigde profs van elders. Assmann is bereid te knokken voor de Nijmeegse amateuroperazangers. " Het is toch te gek dat Veghel, Oss en zoveel andere plaatsen in het zuiden eigen operakoren hebben, terwijl nog niet zolang geleden het voortbestaan van Papageno aan een zijden draadje hing." In januari dit jaar sloeg Papageno echter nieuwe wegen in. Toen begon de nieuwe dirigent Lex Wiersma. Hij stelde al snel samenwerking met het operakoor Viva la Musica uit Uden voor. Op die manier werd het mogelijk een operagezelschap van zestig leden te recruteren. De revival komt volgens bestuurslid Marco van Asten net op tijd. " Je merkt dat opera toch weer in de lift zit. Mensen denken dat het om zware muziek gaat, maar dat valt mee. Het operakoor zelf barst weer van de nieuwe ideeën." Beide koren maken zich nu op voor concertante Verdi- uitvoeringen met pianobegeleiding in Groesbeek, Overasselt én Nijmegen. Op het programma staan twee grote selecties uit de relatief onbekende opera’s Oberto, conte di San Bonifacio en I Lombardi. Als solisten zijn, onder anderen, Thea Vermeulen-Peek, Elisabeth van Daalen en Nick Jonk aangetrokken. De eerstgenoemde zingt de zware rollen van Leonora ( in Oberto)en Giselda ( in I Lombardi).Dirigent Lex Wiersma vindt de concertmatige aanpak met name voor Verdi’s eerste opera Oberto, conte di San Bonifacio een uitkomst. " Dit werk heeft destijds zwaar te lijden gehad van de oppermachtige censuur. Die stond niet toe dat de feitelijke dramatische handeling op het toneel plaatsvond. Zo sterft de hoofdrolspeler in de coulissen. Dat maakt Oberto als speelstuk nogal slap. De muziek daarentegen is sterk en bevat al volop die typische energie waarmee Verdi later beroemd zou worden." Van Asten: " Deze concerten zijn cruciaal voor de toekomst. Met de Verdiconcerten willen we de band met ons publiek nader aanhalen. Een voortzetting van de samenwerking met Uden wordt niet uitgesloten." Verdifragmenten door Nijmeegs Operagezelschap Papageno en operakoor Viva La Musica Uden o. l. v. Lex Wiersma ( tevens pianist); 11 maart in Groesbeek ( De Mallemolen, 20.00 uur) en 12 maart in Overasselt ( Verenigingsgebouw, 15.00 uur). Herhaling: 17 mei in Nijmegen ( Lutherse kerk, 20.00 uur). Entree: 10 euro.
2004Hoofs gebaar wordt een klap op de kontUit de Gelderlander Online van 29 oktober 2004
Alweer een nieuwe opera. Het Nijmeegse operagezelschap Papageno komt elk jaar met een bekende opera op de bühne. Maar deze keer brengen ze een kekke eigentijdse variatie op De bruiloft van Figaro van Mozart.
Een stille, druilerige zondag in Nijmegen. Niet bepaald een dag die je uit zou kiezen voor een feestelijke bruiloft. In dansschool Steps in Nijmegen heerst daarentegen een opgetogen, licht nerveuze stemming, want vandaag worden door Nijmegens operagezelschap Papageno de kostuumrepetities gehouden. En dat geeft een drukte van belang, vooral omdat de zangers verschillende outfits zullen dragen. Van historische achttiende eeuwse kledij tot hedendaagse maatgesneden pakken. Veel omkleden dus. En dan ook nog op het podium.Hiervoor is regisseur Paul Offermans verantwoordelijk, want hij bewerkte de opera De bruiloft van Figaro tot een uiterst modern stuk. En in moderne stukken horen openlijke verkleedpartijen nu eenmaal thuis. Maar gelukkig, bloot hoeven ze nog net niet. Offermans koos opzettelijk voor deze moderne variant. "Ik vind het belangrijk dat het publiek zich kan inleven in het verhaal. Op deze manier hoop ik bij het publiek te laten zien dat opera ook aantrekkelijk en invoelbaar kan zijn, dat de mensen er iets van zichzelf in herkennen." Aanvankelijk waren niet alle koorleden van Papageno enorm gecharmeerd van een aangepaste versie. "Een enkeling vond dat je niet aan het origineel mag komen." Uiteindelijk bleken ze toch, toen de bewerking eenmaal voltooid was en de repetities in volle gang waren, allemaal ingenomen met de tragikomische bewerking dat nu de titel Geen bruiloft voor Figaro? heeft meegekregen. De originele opera bestaat voor het overgrote deel uit solistenstukken, er zitten nauwelijks koorstukken in. Daar moesten er dus meer van komen, Papageno is immers een koor. Daarom heeft Offermans leentjebuur gespeeld bij andere opera's van Mozart, waaruit hij koorstukken heeft gehaald en geïntegreerd in Geen bruiloft voor Figaro. De hele opera wordt nu door Papageno opgevoerd alsof het een generale repetitie is. De zangers staan in achttiende eeuwse kostuums op het podium te repeteren als er onderlinge ruzie uitbreekt. Er wordt geroepen dat ze er toch iets modems en eigentijds van zouden maken. Iemand verzucht: "Was Da Ponte maar hier, die zou ons kunnen helpen." Da Ponte was de librettist van de originele opera en hij kon immers ook voor zijn eigen tijd schrijven. Dan blijkt diezelfde Da Ponte in de zaal te zitten. Hij komt het toneel op en ontfermt zich over de spelers en het stuk. Met een beamer roept hij hedendaagse filmbeelden op en vanaf dat moment speelt het stuk niet meer in de 18de maar in de 21ste eeuw. Zo wordt de graaf uit het 18de eeuwse verhaal een directeur van een modern bedrijf, de kamenierster wordt een secretaresse en een hoofs gebaar wordt gewoon een klap op de kont. De rode draad in het stuk is Da Ponte, die enthousiast is over de ongekende mogelijkheden van onze moderne tijd. Maar gaandeweg - door onder andere de rauwe beelden van televisieseries en de oorlog in Irak - komt hij tot het inzicht dat deze eeuw niet zo veel voordelen heeft. Als kind van de Verlichting had hij vooruitgang verwacht en geen perfectionering van de slechte dingen van zijn tijd. Het is de vraag of de bruiloft zo nog wel kan doorgaan. Om deze tour de force voor elkaar te krijgen en over het voetlicht te brengen, heeft operagezelschap Papageno nog maar kort en dan moet het stuk helemaal staan. De regisseur heeft er in ieder geval alle vertrouwen in en hij hoopt straks het publiek te verleiden om naar Mozart te komen luisteren. "Ik wil laten zien wat je met die oude troep kunt doen om het aantrekkelijk en invoelbaar te maken." En dan schrikt hij van zijn kwalificatie 'oude troep'; hij vindt de opera's van Mozart natuurlijk allesbehalve troep. Het tekent echter wel zijn bevlogenheid, dus laat die bruiloft maar komen. Operagezelschap Papageno met Geen bruiloft voor Figaro? zaterdag 30 oktober 2004, 20.00 uur, Maldensteijn, Malden, zondag 31 oktober, 14.15 uur, De Weijer, Boxmeer, zaterdag 6 november, 20.00 uur en zondag 7 november, 15.00 uur, De Lindenberg, Nijmegen Dirigent: Bart van den Goorbergh. Regie: Paul Offermans. 2003/2004'Geen bruiloft voor Figaro?'In de productie van Papageno voor het seizoen 2003-2004 staat de librettist Da Ponte centraal. Hij is geboren in de tijd van Vivaldi en gestorven toen Puchini leefde. Zijn grootste bekendheid kreeg hij als librettist van 3 opera's van Mozart (Le Nozze di Figaro, Don Giovanni, Cosi fan Tutte). Onder de bezielende en enthousiaste leiding van een nieuwe dirigent, Bart van den Goorbergh, en met de Nozze di Figaro van Mozart als kader schetsen wij een beeld van het leven in de tijd van Da Ponte.
2002Nijmeegs Operagroep Papageno voert Requiem van Duruflé geënsceneerd uitUit Het Gemeente Nieuws november 2002 Papageno maakt van Orphée eigentijds dramaUit de Gelderlander Online van 8 februari 2002
Een ongebruikelijke Orphée wordt neergezet door Operagroep Papageno uit Nijmegen. De hoofdrolspelers worden door vrouwen vertolkt, want een goede countertenor is tegenwoordig moeffijk te vinden.
Operagroep Papageno heeft afgelopen zaterdag voor de eerste keer haar kledingrepetitie voor Orphée gehouden. Dat gebeurde bij dansschool Steps aan de Nijmeegse Postweg. Papageno heeft dit keer zijn zinnen gezet op de uitvoering van Glucks opera van het Grieks-mythologische verhaal over Orpheus en zijn geliefde Eurydice. Papageno volgt dit romantische drama op de voet, maar dan in een tijdloze versie. Vaste regisseur Paul Offermans, schilder van professie heeft centraal in het toneelbeeld een grafmonument geplaatst.Het lijkt in het plaatje te passen: componist Gluck wilde in zijn werk ook meer schilder en dichter zijn dan alleen musicus. Of is dit een toevallige samenloop van omstandigheden? Rond dit sobere decor speelt zich de tragedie af tussen een narcistische Orpheus, man noch vrouw en de verwende, wegkwijnende Eurydice. Het koor wordt daarin bijgestaan door een projectorkest onder leiding van Jan Maas en enkele leden van een dansensemble van dansschool Steps. Dit keer heeft het koor gekozen voor een vrouwelijke hoofdrolspeelster. In de oorspronkelijk versie wordt gebruik gemaakt van een zogeheten castraatsopraan of countertenor. "Tegenwoordig", legt Paul Offermans uit, "is deze hoge mannenstem zeer moeilijk te vinden." Daardoor is, onbedoeld misschien, deze versie van Glucks opera, wel heel erg eigentijds: het liefdespaar bestaat uit twee dames. Het verhaal van Orpheus gaat over de liefde tussen twee personen. Hoofdfiguur Orpheus heeft ,van de god Apollo een lier gekregen, waarop hij zulke mooie (lyrische) muziek maakt dat hij de wildste dieren kan kalmeren. Zelfs de rotsen weet hij te ontroeren. Zijn jonge vrouw Eurydice vindt plotseling de dood door een slangenbeet. Door verdriet overmand besluit hij naar de onderwereld te gaan om zijn geliefde terug te halen. Hades, de heerser over de doden in de onderwereld, wordt door zijn prachtige spel betoverd en staat het toe dat Orpheus zijn Eurydice weer mee terug mag nemen. Echter onder een dramatische voorwaarde: Orpheus en zijn geliefde mogen niet achterom kijken voordat zij de onderwerld hebben verlaten. Het verhaal kent een hartverscheurend einde. Chr. W. Gluck (1714-1787), componist, vond het echter nodig, ook gezien de tijdgeest, om de liefde over de dood te laten triomferen en voerde op het laatst de god Amor op om het verhaal toch tot een goed einde te brengen. Daarmee zette Gluck een extreem romantische weergave neer van het smartelijke verhaal. Alle elementen van de Sturm-und-Drang romantiek zijn volop aanwezig: onvervulde liefde, verlies, afgunst, doodsverlangen, bezitsdwang en gelukzalig genot. De hoofdrollen in Orphée worden vertolkt door Cilike Angenent (zij neemt de persoon van Orpheus. voor haar rekening en zingt alt); de sopraan Thea Cremers (de geliefde van Orpheus, Eurydice) en de sopraan Tineke Rietbergen (de god Amor). Désiree de Wijze neemt de choreografie voor haar rekening en de muziek wordt verzorgd door het projectorkest dansensemble van dansschool Steps uit Nijmegen. De tryout is op 17 februari 2002 in het Verenigingsgebouw van Overasselt om 15.00 uur Op 2 maart is Papageno in 't Mozaiek in Wijchen om 20.00 uur. Zaterdag 9 maart is er een voorstelling in cultureel centrum De Lindenberg in Nijmegen eveneens om 20.00 uur. Zondag 10 maart is Papageno in Boxmeer om 15.00 uur in De Weijer en op zondag 17 maart eveneens om 15.00 uur. Reserveren kan via telefoonnummer 024 3580673 of bij De Lindenberg 024 3273911 of De Weijer in Boxmeer 0485 - 572 136.
2001Recensie Dido en Aeneas uit de Gelderlander Online van 2 maart 2001Operagroep Papageno wil natte ogen bij 'Dido'De vonk slaat over tussen de Carthaagse koningin Dido en de Trojaans held Aeneas. De Nijmeegse Operagroep Papageno stort zich in het liefdesleven van de koningin en een held.
NIJMEGEN - Na de repetitie zijn ze kapot. Zo'n opera vergt behoorlijk wat concentratie en energie, maar de inzet en het enthousiasme zijn er niet minder om. Onder veel gezucht en ge-steun constateert een van de solisten dat het nu nog een zootje is omdat ze midden in de voorbereidingen zitten. ,,Ach, ik ben niet zenuwachtig, ik heb alleen wat stress."Na bijna een jaar hard werken onder leiding van regisseur Paul Offermans en choreografe Désirë de Wijze zal de Nijmeegse Operagroep Papageno Dido en Aeneas van Henry Purcell (1659-1695) opvoeren. ,,Een prachtig verhaal, met een tijdloos thema", vindt Offermans. De tragische geschiedenis van een oorlogsheld en een koningin die niet mogen of kunnen toegeven aan een allesverterende liefde, blijft tot de verbeelding spreken. Toch heeft Offermans het stuk een andere wending gegeven. De proloog, die hij besloot toe te voegen, gunt ons een kijkje in het vroegere liefdesleven van Aeneas. Onder het pseudoniem Phoebus speelt Aeneas de hoofdrol in een spel van drank en escapades. Dit verleden van vluchtige passie zal hem later achtervolgen en zijn liefde voor Dido onmogelijk maken. Wanneer hij, brandend van verlangen, avances maakt, beantwoordt Dido zijn kussen. In het tweede bedrijf begint het drama. Zijn vroegere geliefden confronteren hem niet alleen met zijn verleden maar laten hem ook geloven dat de goden anders met hem voorhebben. Meeslepend en expressief bezingt Dido haar verdriet. verwond door de liefde voor de knappe Aeneas berooft Dido zich van het leven. Haar trots is groter dan de hartstocht. Authentiek Offermans en De Wijze hebben geprobeerd een opera neer te zetten die emotie losmaakt bij het publiek. Het spel van de acteurs moet zo authentiek mogelijk overkomen, maar de combinatie zingen en acteren is niet voor iedereen weggelegd. ,,Een koor dat opeens moet acteren, is verward. De kwaliteit van de zang neemt af omdat ze zich moeten concentreren op twee dingen. Sommigen groeien en anderen moet je blijven sturen", legt Offermans uit. ,,Ik wil dat de acteur opgaat in zijn rol, zich bewust is van zijn lijf, bewegingen en emoties. En daarnaast ook nog zingt. Dido en Aeneas moet het publiek raken, gezichtsspieren moeten vertrekken terwijl de ogen vochtig worden." De Wijze heeft niet alleen de dans van het koor en de solisten voor haar rekening genomen, maar ook dansers van haar dansschool Steps laten meespelen. Ze visualiseren en versterken de inhoud van het verhaal. ,,Er moet nog erg veel gebeuren", verzucht Offermans. Maar de leden van Papageno zijn gedreven. Ze kennen het klappen van de zweep. vorig jaar hebben ze Orfeo van Monteverdi met groot succes op de planken weten te zetten, dus ook dit jaar komt het in orde, zeggen de koorleden. Dido en Aeneas door Numeegse Operagroep Papageno wordt vier keer opgevoerd: 4 maart try-out in Maldensteijn, Malden; 10 en 11 maart in de Lindenberg, Nijmegen; 17 maart in Bronlaak, Oploo; 18 maart in De Weijer, Boxmeer. Informatie: tel. 024-3226361 (Paul Offermans). Kaarten zijn te koop aan de kassa van De Lindenberg. Opera Dido en Aeneas in MaldensteijnUit de Brug Online van 1 maart 2001
De opera wordt uitgevoerd door het Nijmeegs Operagezelschap Papageno, daarin bijgestaan door het projectorkest Aeneas en de projectballetgroep Dido. Regie en choreografie zijn in handen van Paul Offermans en Desiree de Wijze, de dirigent is Jan Maas.De opera is gebaseerd op het oude verhaal van Vergilius. De Trojaanse held Aeneas wordt aan het einde van de Trojaanse oorlog gespaard. Hij is immers door de goden voorbestemd om, na een lange reis, zich te vestigen in midden Italië. Zijn afstammelingen Romulus en Remus moeten daar Rome gaan stichten. Op zijn reis komt hij ook langs Carthago waar koningin Dido al heel jong haar echtgenoot heeft verloren en eenzaam op de troon zit. Ze heeft zichzelf namelijk het recht ontzegd nog een andere man lief te hebben. Maar dat lukt niet bij Aeneas en ze geeft toe aan zijn liefdesbetuigingen. De goden staan dat echter niet toe en via zijn reisgezelschap wordt Aeneas te verstaan gegeven dat hij verder moet naar Italië. Hij geeft toe en verlaat Carthago, daarmee zijn belofte aan Dido brekend. Voor Dido is dat onverteerbaar en ze sterft aan het einde van de opera. Data: 10 en 11 maart 2001 in De Lindenberg 2000Orfeo (Monteverdi)Aan de voorstelling wordt meegewerkt door het projektorkest Orfeo en de dans- en expressiegroep Euridice. Deze barokopera is een van de eerste echte opera's ooit geschreven. Regisseur Paul Offermans ensceneerde het verhaal tot een tragedie van alle tijden. Hij plaatst het verhaal in de 21e eeuw met een Orfeus als middelpunt van een decadente vriendengroep die het er goed van neemt. De onervaren Euridice komt in dit millieu terecht, maar redt het er niet ... Data: 18 en 19 maart 2000 in de Lindenberg Orfeus en Euricice als yup en junk in operaUit de Gelderlander van 17 maart 2000
Componist Monteverdi en tekstschrijver Striggiomaakten in 1607 de opera Orfeo naar het mythische verhaal van de geliefden Orfeus en Euridice uit de Griekse oudheid. Achteraf wordt dit stuk als de eerste moderne opera beschouwd. "Orfeo was in die tijd revolutionair omdat het de emoties van de hoofdpersoon centraal stelt", vindt regisseur Paul Offermans van Papageno. "De muziek en de teksten zijn universeel, en daarom na vier eeuwen nog altijd geliefd." Inmiddels bestaan er tientallen verschillende versies van het theaterstuk.Het afgelopen jaar heeft het 17-koppige Nijmeegse operagezelschap alles uit de kast gehaald om een geheel eigen versie te maken van het oude spektakelstuk. Dit weekeinde voert Papageno de nieuwe Orfeus op in het Nijmeegse cultureel centrum De Lindenberg. Een opera met prachtige zang, dans, decors en kostuums, maar vooral met een bijzondere verhaallijn. Offermans: "Het uiterlijk van een popster: zo iemand noemen we in deze tijd een yup. En wat gebeurt er als zo iemand een verlegen meisje in zijn vriendenwereldje binnenhaalt? Ze snuiven heel beschaafd een lijntje coke, en dan krijgt ook Euridice haar eerste snufje." Ziedaar het actuele dramatische gegeven voor Papageno's Orfeus, dat naadbos bij de oude teksten blijkt te passen. Orfeus verklaart zijn nimf net zo bezield de liefde met zijn aria Rosa del ciel en het koor zingt minstens zo gelukzalig Vieni Imeneo. "We hebben geen noot in de muziek van Monteverdi veranderd en geen letter in het Italiaanse - libretto van Striggio. Euridice sterft volgens de tekst aan de giftige beet van een slang, maar op het toneel zie je hoe ze een overdosis drugs neemt en in een psychose raakt." Een boodschapster (Thea Ariaans) brengt Orfeus dat slechte nieuws. Ahi, caso acerbo zingend, schrijdt de treurende vrouw dwars door het publiek naar het podium. En verder gaat weer die wonderlijke parallel van Papageno's Orfeus met de mythische Orfeo van Monteverdi. Euridice moet naar de 'onderwereld': een afkickcentrum voor verslaafden. Orfeuslegt zich daar niet bij neer. Hij weet de wachter van de onderwereld (de portier van de inrichting, gespeeld door Jan Bredie) te vermurwen hem binnen te laten. En de oppergod van het schimmenrijk (de directeur van het afkickcentrum) haalt hij met zijn gezang over om Euridice aan hem toe te vertrouwen. Op één voorwaarde mag Orfeus zijn lieveling meenemen. Hij mag niet omkijken: het tweetal moet de drugs vaarwel zeggen. Maar Orfeus' liefde is zo vurig dat hij geen nee kan zeggen. Euridice staat bevend op uit haar rolstoel en omarmt Orfeus. Dan pakt ze het doosje coke uit zijn borstzak. Met alle gevolgen vandien. Het koor zingt: 'Orfeus bedwong de hel en werd daarop door hartstocht overmand. Eeuwige roem is slechts hem beschoren die zichzelf overwint.' Dirigent Gijs Lenaars nodigde de Amsterdamse tenor Gerben Houba uit voor de hoofdrol. De jonge Nijmeegse sopraan Mignon Primus speelt Euridice. Een klein orkest met authentieke instrumenten zorgt voor de muzikale begeleiding. Kostuums en decorstukken zorgen voor een gestileerd toneelbeeld. Orfeus' vriendendub in zwarte kostuums vermaakt zich in een stilleven dat doet denken aan het schilderij 'Déjeuner sur l'herbe' van Manet. De onderwereld wordt bevolkt door zangers in witte verplegersuniformen. Ze scharen zich om een rond podium met trappen. Daar bovenop prijkt een soort kolossale toverlantaarn waarop beelden geprojecteerd worden. Desirée de Wijze en Marlies Weijers van de Nijmeegse dansschool Steps verzorgden de choreografie voor de leden van Papageno. Een groep jonge en oudere leerlingen van deze balletschool mengt zich op het podium tussen de zangets om het theaterbeeld nog meer te verlevendigen. Orfeus door Operagroep Papageno, zaterdag om 20.00 uur en zondag om 15.00 uur in De Lindenberg NIJMEGEN, 26 maart om 15.00 uur in De Weijer BOXMEER.Recensie uit de Gelderlander van 20 maart 2000 1999Aardgeest wordt nooit een mensUit de Gelderlander 18 februari 1999
Even buiten de stad Karlovy Vary in Bohemen staat een rots die door de plaatselijke bevolking de Heilingrots wordt genoemd. Hij herinnert aan de oeroude Boheemse legende van Hans Heiling, de koning van de onderwereld die naar de bovenwereld verhuist om daar met een mens, zijn geliefde Anna, te trouwen. De legende loopt niet goed af. Anna houdt meer van de jonge jager Konrad en trouwde met deze. De wraak van Hans Heiling bestaat hierin dat hij het pas getrouwde stel en alle bruiloftsgasten in stenen verandert.De Nijmeegse operagroep Papageno gaat zichzelf in aardkleurige trollenkleren hullen om dit volkssprookje te doen herleven in de vorm die de componist Heinrich Marschner er in 1833 aan gaf. Hans Heiling werd een opera met felle muzikale kleuren en opwindende motieven, waar de romantiek van af druipt. Het verschil met de barse legende is dat de opera een romantisch happy end heeft: de koningin van de onderwereld roept haar gefrustreerde zoon te elfder ure op liefde voor wraak te laten gelden. Hetgeen gebeurt. Hans Heiling is niet de opera die dirigent en regisseur Paul Offermans zelf gekozen zouden hebben. De koorleden, niet bang voor moeilijke stukken, kozen in democratisch overleg voor dit werk en vroegen Paul Offermans, die ook L'Elisir d'amore en De Parelvissers bij hen had geregisseerd om opnieuw de regie te voeren. Ondanks zijn bedenkingen tegen zwaar aangezette romantiek stapte Offermans erin, want hij vindt Papageno nu eenmaal een leuke club. Korte tijd later vond het koor Gijs Lenaars, die ondanks zijn jonge leeftijd (20 jaar) al een brede muzikale praktijkervaring heeft, bereid om het grote werk muzikaal gestalte te geven. Nu, een jaar later, heeft geen van beiden spijt eraan te zijn begonnen. Beiden hebben in Hans Heiling interessante mogelijkheden ontdekt. Offermans heeft zich geconcentreerd op de uitwerking van het 'prachtige dramatisch gegeven' van de aardgeest die zijn aard verloochent maar toch nooit mens zal kunnen worden. Waar het met de tekst te gortig wordt, heeft hij stukken melodrama (gesproken tekst) vervangen door stil spel. Lenaars ontdekte boeiende harmonische overgangen en een interessante verwerking van motieven. "Je hoort dat Marschner na Beethoven nieuwe paden insloeg en Wagner aankondigde." Papageno's voorstelling van Hans Heiling laat zien wat mensen met uiteenlopende opvattingen over opera er samen van kunnen maken, als ze er allemaal hun schouders onder zetten. Het koor heeft een behoorlijke ervaring opgebouwd in acterend zingen of zingend acteren, zo blijkt tijdens een van de laatste repetities. De groep kiest niet voor niets telkens een kooropera. Krom, kruipend en strompelend als aandoenlijke trollenwezens zetten ze hun beurtelings dreigende en doodsbange strofen krachtig neer. Wanneer zij later ronddansende dorpelingen zijn, profiteren ze opnieuw van hun ervaring. Moeilijk is het af en toe nog bij de solisten die tijdens de niet eenvoudige ensembles een grote concentratie moeten opbrengen. "Het probleem bij al dat bewegen op het toneel is dat de bewegingen zich niet moeten meedelen aan de muziek", zegt Gijs Lenaars. "Dat is vooral moeilijk bij het instuderen van nieuwe scènes. Wanneer de zangers eenmaal goed in hun rol zitten, gaat het ook muzikaal een stuk makkelijker." Het toneelbeeld van Hans Heiling zal worden gecomplementeerd door danseressen van 'Steps Dance Center' in Nijmegen. Op een choreografie van Désiré de Wijze en Marlies Weijers zullen zij een ballet-intermezzo verzorgen. Ook zijn ze wat Offermans noemt 'de wervelende beweging in het koor'. Recensie uit de Gelderlander 27 februari 1999
|
