Mezzo Macho

Een fanatieke drang naar vocale perfectie

Door MARTIN HERMENS
Mezzo Macho viert het vijf­tienjarig bestaan met de thea­tershow De oogst. Daarin zin­gen de vier heren hun favorie­te liedjes uit de eerdere thea­terprogramma's. Dat resul­teert in vocale acrobatiek bomvol virtuositeit.
Ach, wat vliegt de tijd! Vo­caal kwartet Mezzo Macho timmert al weer vijftien jaar aan de weg. En la­ten we eerlijk zijn: niet eens on­verdienstelijk. Acht theaterpro­gramma's, vier cd's, ontelbare optredens in binnen- en buiten­land en een paar onvergetelijke klassiekers op hun naam. Kort­om: alle reden voor een muzi­kaal feestje met de beste liedjes uit al die jaren.
Vocale acrobatiek is de meest passende omschrijving van de prestaties op de planken. Het ju­bileumprogramma De oogst fun­geert als etalage van de talen­ten. Het viertal schakelt moeite­loos over van Mozart en Drs. P naar een Zweeds volksliedje of een door groepslid Wilbert Frie­derichs geschreven nummer.
Songs als Berensonate -een hilari­sche variatie op het bekendeIk zag twee beren- en de gospel Brother in mezijn staaltjes van su­blieme zangkunst doorkneed met een portie originaliteit.
Een programma met de grootste successen op een rijtje moet dus goed gaan, zou je denken. Dat klopt ook voor een groot deel.
De mannen zijn qua stem aan el­kaar gewaagd en in staat om een mooie sound te produceren. Daarin schuilt de grootste kracht van het kwartet. De ar­rangementen zitten in de regel razendknap in elkaar, al blijven ze met al hun virtuositeit de na­druk leggen op de technische kant van het zingen. Dat ging mij halverwege de show een beetje tegenstaan. Er had wat mij betreft wel wat meer rust in het programma mo­gen zitten. Gewoon een paar nummers in een wat eenvoudi­ger, minder uitbundig jasje waar koste wat kost om gela­chen moet worden. Liedjes waar­van de melodie eens het cen­trum vormt en die op een bedje van een sfeervol, rustiek koortje neergelegd worden.
Ook aan het spel mag wat meer gesleuteld worden. Wat ze nu doen is saai, tegen het oubollige aan. Niet alle grappen en grol­len komen uit de verf. De fana­tieke drang naar vocale perfec­tie is daar debet aan.

Mezzo Macho: De oogst .Gezien: 7/ 2 Vereeniging Nijmegen. Herhalin­gen: o. a. 4/ 3 De Weijer Boxmeer, 22/ 4 Posttheater Arnhem.

Jubileum vocalisten van Mezzo Macho

Door onze kunstredactie
NIJMEGEN - Het Gelderse a capellakwartet Mezzo Macho viert binnenkort zijn vijftien­jarige jubileum. Ter gelegen­heid daarvan is er de voorstel­ling De oogst.
Eigenzinnige bewerkingen van hoogtepunten uit pop en coun­try, klassieke muziek en jazz, rap en kleinkunst. Stemmige clo­se- harmony en vermomde kin­derliedjes, parodieën en ver­klankte poëzie. Een korte sa­menvatting van de activiteiten van Mezzo Macho door de jaren heen.
Sinds de oprichting in 1990 zijn de zangers van het kwartet voortdurend op zoek naar de mogelijkheden van de menselij­ke stem. Hoog tijd dus om eens de vruchten van anderhalf de­cennium theaterarbeid te pre­senteren.
Dit doen zij met theatervoor­stelling De oogst, geregisseerd door de Arnhemse acteur Jan van Eijndthoven. Het is een bon­te verzameling van 'de grappigste, leukste en ontroe­rendste' liedjes uit de geschiede­nis van het a capellakwartet. Een geschiedenis die er overi­gens mag wezen. De heren heb­ben, naast bijdragen aan compi­latiealbums, inmiddels al vier cd's op hun naam staan. Ook hebben ze in Frankrijk, Belgie, Denemarken en Duitsland opge­treden.
In het begin zong Mezzo Macho vooral op veel bestaande muziek, maar zanger en tekst­schrijver Wilbert Friederichs is steeds meer zelf gaan compone­ren.
Naast het aankomende jubileumprogramma speelt het gezelschap nog steeds de voorstelling P Capella .Het is een theaterbewerking van de 'leuk­ste liedjes' van Nederlands be­kendste taalkunstenaar Drs. P. Dit programma is wegens succes geprolongeerd.

Dinsdag 7 februari 2006 gaat voorstelling De oogst in première in concertgebouw De Vereeniging in Nijmegen.

2004

'Knolraap met lof' voor sfeervol a capella-programma

Door ELKE JANSEN
'Mag ik een hartelijk applaus voor Drs. P?' Zanger Wilbert Friederichs wijst triomfantelijk op vier heren en een dame die hij zojuist uit het publiek heeft geplukt. Ze hebben allen een achternaam beginnend met een 'P', én een drs. - titel, en mogen daarom de eerste exemplaren van de cd Mezzo Macho zingt Drs. P in ontvangst nemen. De echte Drs. P schittert door afwezigheid.
Door weersomstandigheden verhinderd heeft de inmiddels 84-jarige taalkunstenaar de première moeten missen van het theaterprogramma P Capella, dat geheel is opgebouwd uit liedjes van zijn hand. De vier zangers van Mezzo Macho, gekleed in lekker nuffige spencers, brengen in een uitverkocht Posttheater sfeervolle a capella-arrangementen van succesnummers als Veerpont en De Dodenrit.
In de arrangementen vrijwel allemaal van Friederichs komen de teksten goed tot hun recht, waarbij de nodige muzikale grappen en een doeltreffende regie hun uitwerking niet missen. Toepasselijke citaten van Schubert en Von Gluck, een prachtige schemerlamp, een statige dans, damesschoenen met dikke sokken, en als vermakelijke rode draad een door de wolven opgehitste trojka. Bij liedjes als De zusters Karamazov gaat er een golf van herkenning door de zaal, en aan de uitnodiging 'zing mee' wordt gretig gevolg gegeven.
Drs. P's toonzettingen van zijn eigen gedichten mogen simpel en doeltreffend heten, er zitten ook snelle en listige harmonische wendingen in die a capella moeilijk te realiseren zijn. Bij sommige modulaties (verandering van toonsoort) duurt het dan ook even voordat de nieuwe toonsoort 'gearriveerd' is, en de duistere harmonieën in Juffrouw Leontien klinken wel érg duister.
Maar dan zijn het de stalen gezichten van de zangers die uitkomst bieden, bouwend op een ijzeren routine. Onverstoord en schijnbaar moeiteloos werken ze zich door de virtuoze passages heen. Op natuurlijke wijze schikken de zangers zich in een bescheiden rolverdeling: Wilbert Friederichs met gevoel voor drama, Hans Scholing aanstekelijke energiek, Jack Breikers een tikkeltje provocerend, en Ron Mesland vermakelijk droog.
Met de hilarische uitsmijter Knolraap en lof, schorseneren en prei geeft Mezzo Macho het nieuwe theaterprogramma een overtuigend startschot.

P Capella door Mezzo Macho (première), met werken van Drs. P. Gezien 28/2/04 in Posttheater, Arnhem. Nog te zien: 18/3 Nijmegen, 13/5 Arnhem, 19/9 Velp, 30/9 Zutphen, 13/11 Zevenaar. In 2005: 4/3 Doetinchem en 11/3 Boxmeer.

Mezzo Macho: vier stemmen in de trojka

Door TOM RUIJFROK

Foto: Mezzo Macho

NIJMEGEN - Met een door Drs. P uitgesproken 'welkomstrede' opent het nieuwe programma P Capella van de Nijmeegse a capella - kwartet Mezzo Macho. Klassiekers als Veerpont en Dodenrit in vocale arrangementen.
Met het idee was weinig mis: een verhaal op basis van de liedjes van de inmiddels 84-jarige Drs. P, door Mezzo Macho in stemmige arrangementen gestoken. Bedacht was een 'lezing met lichtbeelden' over het leven van vrijbuiter Frederik, 'die dikwijls vrouwen zwanger maakte en bij wie verdacht veel doden in de omgeving vielen'.
Mooi bedacht. Alleen: het werkte niet. De Arnhemse acteur Jan Eijndthoven, die als regisseur bij het project werd betrokken, bekeek de eerste try-out, schrok zich een hoedje en adviseerde de Macho's de verhaallijn zo snel mogelijk terzijde te schuiven.
Van Eijndthoven: "Dat was geen leuke boodschap, want de jongens hadden er al veel tijd ingestoken. Maar het verhaal kwam niet uit de verf, en daarmee ook de liedjes niet. Ik heb bewondering voor de wijze waarop Mezzo Macho met het advies is omgegaan. Ze hebben me gelijk gegeven, ondanks het feit dat we daardoor de laatste weken keihard moesten werken aan een andere formule. Heel dapper."
Het verhaal verdween, wat bleef waren de liedjes die razendsnel in een nieuwe presentatie werden gegoten. En zo gaat morgen in het Arnhemse Posttheater toch nog P Capella in première, een eerbetoon aan een van de opmerkelijkste tekstdichters van Nederland. "Achteraf zijn we wel blij dat we de verhaalvorm hebben losgelaten", zegt Wilbert Friederichs, schrijver, zanger en arrangeur van de groep. "We wilden te geforceerd een rode draad in het programma brengen, terwijl die er natuurlijk ook zonder dat verhaal al lag: de liedjes van Heinz Polzer/Drs. P."
Friederichs kende Polzer al langer; in 1993 nam Drs. P de debuut-cd van de Nijmeegse zangers in ontvangst, bij welke gelegenheid ze samen Polzers Zusters Karamazov ten gehore brachten. "We wilden bij die presentatie een bekende Nederlander hebben, hij was de enige BN'er die ik kende. We waren elkaar wel eens tegengekomen binnen het light verse-wereldje. Ik zou een van zijn opvolgers zijn, heeft hij toen eens gezegd."
Friederichs' bewondering voor het werk van Polzer bracht hem op het idee het achtste theaterprogramma van Mezzo Macho te vullen met diens liedjes, zoals de bekende Veerpont ('Heen en weer', en dat acht maal).
"Heinz was vereerd, en hij heeft ook alle medewerking verleend. Niet alleen begint de show met een fraaie boodschap van Polzer aan ons adres, ook heeft hij, voor zover beschikbaar, de partituren van de twintig liedjes die we wilden doen overlegd.
Sterker nog: hij werd steeds enthousiaster. Kwam er weer een pakket met bladmuziek en een briefje: 'Waarom doen jullie deze niet?'. Het was een mooie samenwerking, en ik ben blij dat hij beloofd heeft bij de première aanwezig te zijn."
Het project P Capella begon overigens niet met de theatershow, maar met de cd Mezzo Macho zingt Drs. P. "Een ideale volgorde", vindt Friederichs. "Eerst hebben we de arrangementen ingestudeerd en opgenomen. Daarna pas zijn we met de voorbereidingen van het programma begonnen, waarbij we dus verder niet overdreven veel aandacht aan de muziek hoefden te besteden. Die zat al goed. Alleen het uit het hoofd leren van de teksten heeft moeite gekost. Zo'n Dodenrit ('Trojka hier, trojka daar', tr), dat gaat maar door, daar komt geen einde aan."
Dat Mezzo Macho (behalve Friederichs bestaande uit Jack Breikers, Ron Mesland en Hans Scholing) met de keus voor materiaal van Drs. P ook in commercieel opzicht de roos heeft getroffen, blijkt uit het feit dat de groep niet eerder zoveel voorstellingen van een productie wist te verkopen: ruim dertig optredens staan al vast, en die lijst gaat naar verwachting alleen maar groeien. "Dat is nog maar de helft van onze activiteiten; voor de rest laten we ons inhuren door bedrijven, koren en feesten. Bij die gelegenheden kunnen we ook lekker ons oude materiaal blijven doen."

Mezzo Macho met P Capella: 28/2/04 (première) Posttheater Arnhem; 18/3 Vereeniging Nijmegen; 13/5 Posttheater Arnhem; 19/9 Kunsthuis 13 Velp; 30/9 Hanzehof Zutphen; 13/11 Bommersheuf Zevenaar. In 2005: 4/3 Gruitpoort Doetinchem en 11/3 De Wijer Boxmeer.

2003

'P. Capella' in Beeks theater Quispel

Het A-capellakwartet Mezzo Macho komt zaterdag 7 februari naar het Beekse theater Quispel met de try-out van zijn programma P. Capella. Dat theaterconcert is gebaseerd op het werk van Drs. P.
Zijn liedjes staan bekend om hun knap geconstrueerde en vermakelijke teksten. Het gezelschap heeft voor de liedjes nieuwe arrangementen voor vier zangstemmen gemaakt. Daarin tonen Jack Breikers, Wilbert Friederichs, Ron Mesland en Hans Scholing aan dat Drs. P. ook een begenadigd liedcomponist is.
Mezzo Macho stond eerder in grote en kleine theaters. Het kwartet was te bewonderen bij diverse gelegenheden zoals de Nacht van de Poëzie en het Boekenbal.
Ook bij festivals in binnen- en buitenland boekte Mezzo Macho al successen. Ook laat het herengezelschap zich inhuren voor evenementen van het bedrijfsleven.
Zij werkten mee aan verschillende televisieprogramma's, waaronder De Plantage, 't Klokhuis en de jubileumviering van de NCRV. Mezzo Macho heeft de afgelopen jaren drie cd's uitgebracht.
Het try-outconcert in Quispel vangt aan om 20.30 uur. Entree: 8 euro.
P. Capella gaat op 28 februari 2004 in het Arnhemse Posttheater in première.

2002

Mezzo Macho is nu meer dan alleen liedjes

Door MARTIN HERMENS

Foto: Frank Muller

NIJMEGEN - Het a capella mannenkwartet Mezzo Macho uit Nijmegen slaat nieuwe wegen in. Dat gaat gepaard met twijfels en met een strenge regisseur - Albert Hoex - die nadrukkelijk zijn stempel drukt op de prestaties van de vier heren. Een grote verandering die noodzakelijk was, vindt oprichter en kwartetlid Wilbert Friederichs.
"Alleen liedjes zingen en die aan elkaar praten is niet meer voldoende. Sommige mensen werden na tien jaar een beetje Mezzo Macho-moe. We vonden zelf ook dat het meer van hetzelfde werd. Dus is er gezocht naar mogelijkheden om onszelf verder te ontwikkelen."
Het is eng en spannend tegelijk, vindt Friederichs. "Maar als het goed gaat, ook fantastisch. Er wordt nu veel meer van ons verlangd dan alleen maar mooie liedjes. Meer dan ooit zijn we nu acteurs. We weten wat het is om op het podium te bewegen. Maar de vraag is: kunnen we dit? En ook: vindt ons publiek dit leuk? En vooral: vinden wij het leuk om te doen?"
Mezzo Macho benaderde Albert Hoex. Want het kwartet kon de nodige hulp gebruiken om er meer theater van te maken. Een avondvullende voorstelling van Mezzo Macho moest meer worden dan een concert.
Friederichs: "In veel van onze nummers zit muziek die vraagt om een theatrale aanpak. Daar hebben we met Albert aan gewerkt. Makkelijk was dat niet. Wat wij wilden, is eigenlijk onmogelijk", erkent hij.
"We hadden 25 liedjes uitgekozen die niets met elkaar te maken hebben. Probeer daar maar eens eenheid in aan te brengen. Albert is daarin geslaagd. Dat was soms knap vervelend. In ieder lied zit een bepaalde gedachte. Al spelend moesten we van hem precies de tegenovergestelde boodschap uitdragen. Serieuze nummers werden daardoor bijvoorbeeld kolderiek. Dat is schrikken."
Tijdens een van de try-outs voelt het viertal zich nog niet helemaal thuis in In the Whyland. "Het script van Albert blijkt echter steeds weer te kloppen. Voor ons alle vier zitten er momenten in waarop we ons onzeker voelen. Onzeker, maar niet ongemakkelijk. Als we deze voorstelling vaker hebben gespeeld, gaat het ongetwijfeld beter. Elk nieuw programma is eng om te maken, omdat je steeds weer je eigen plek daarin moet zien te vinden."
Scènes die bij het publiek aanslaan, roepen bij de spelers soms vraagtekens op. Bijvoorbeeld de tennis-scène waarin een lastig stuk muziek wordt gecombineerd met hilarisch spel.
"Voor ons is die nog lang niet af", legt Friederichs uit. "We willen dat de muziek overeind blijft. Dat is in die scène nog niet helemaal het geval. Het is een gecompliceerd nummer; er gebeurt van alles, zowel tekstueel als muzikaal. Dat moet nog aangescherpt worden."
In the Whyland vertelt het verhaal van vier mannen die een maand lang zonder hun partner op pad gaan. Grote levensvragen komen in die periode aan de orde. "We spelen met de fundamentele vragen van het leven. Je bent als mens altijd onderweg. De vier mannen hebben eigen antwoorden op die vragen."
Hoe de critici en het publiek straks ook mogen oordelen, voor Friederichs staat één ding als een paal boven water: "Deze manier van theater maken maakt Mezzo Macho minder oppervlakkig. Ik voel me daarbij als een vis in het water."

Mezzo Macho met In the Whyland. Te zien: 10 en 11/10 Schouwburg Arnhem, 11/1 Agoratheater Druten, 5/2 De Vereeniging Nijmegen, 29/3 Posttheater Arnhem. Première: 11 oktober.
Informatie: www.mezzomacho.nl


Recensie: De virtuoze kwajongens van MezzoMacho - De Gelderlander 14-10-2002

2001

Een cd om de afwas bij te doen

Uit de Gelderlander Online van 17- 10-2001

Door MARTIN HERMENS

Foto: Frank Muller

NIJMEGEN - A capella-groep Mezzo Macho presenteert komende vrijdag in Schouwburg Arnhem de derde cd, In the whyland. Gesprek met Wilbert Friedrichs: Individueel gezien zijn we als zangers geen wereldtoppers."
De derde cd van Mezzo Macho in elf jaar. Is dat niet een beetje weinig, zeker gezien het grote aantal optreden van de laatste jaren? Voorman Wilbert Friederichs van de Nijmeegse groep wuift de vraag weg. We hebben niet het geld om elk jaar iets nieuws te maken. Maar het is geen kwestie van geld alleen. We zingen nieuwe nummers graag een tijdje zodat ze kunnen rijpen. Het is voor ons een mijlpaal als er weer een cd ligt. Het is elke keer weer een zware bevalling. Je kunt tegenwoordig veel in een studio. Zo kun je opnames digitaal oppoetsen. Wij kiezen voor onze eigen stijl. Bij ons hoor je vier mannen met overgave zingen. Daardoor klinkt het naturel."
Het nieuwe album geeft een beeld van wat Mezzo Macho de afgelopen drie, vier jaar heeft gedaan. De shows Intiem en Helden vormden de basis. Sommige nummers zijn op het podium hartstikke leuk, maar niet interessant voor een cd-opname. De act eromheen is dan bepalend. Op een cd zet je nummers die muzikaal interessant genoeg blijven zonder dat je ons er bij hoeft te zien.
In een theatershow zingen we al gauw een kleine dertig nummers. De formule van die programma's is nooit veranderd: we spelen met muziekstijlen, met teksten en met talen. Dat klinkt conservatief, maar de uitdaging is steeds om die formule in een ander jasje te steken. De laatste jaren zijn we meer en meer met een regisseur gaan werken. Maakten we vroeger typische liedjesprogramma's, tegenwoordig neigen onze shows meer naar muziektheater. We werken nooit vanuit een concept. We kiezen nummers uit alle muziek richtingen en -stijlen die we mooi vinden. Daar zoeken we dan een soort van rode draad bij. Liedjes die intuïtief gekozen worden, zijn de beste. Als ik 's ochtends wakker word en ik hoor een leuk liedje op de radio, dan gaat er een belletje bij mij rinkelen. Soms loop ik jaren met zo'n liedje in mijn hoofd rond voordat we er daadwerkelijk iets mee doen.
In principe zingen we alles wat we leuk vinden. De enige limiet is dat het voor vier mannenstemmen te doen moet zijn. Pittige popsongs kunnen we aan, maar iets met een heftige beat wordt lastig. Mezzo Macho zingt zelden gewone covers; bij ons moet er in de regel iets mee gebeuren.
Ik ben daar het meest extreem in. De andere drie zangers blijven meer trouw aan het origineel. Ik houd er wel van om er een hoop flauwekul bij te halen. In de a capella-wereld wordt ons ook wel eens verweten dat we niet gewoon mooi zingen. Op de cd doen we dat trouwens wel: mooi zingen. Omdat je die ook rustig moet kunnen opzetten tijdens de afwas.''
Vier mannen bij elkaar krijgen en houden is lastig, stelt Friederichs. Dat vergt iets van je muzikaliteit. Je stem in een samenklank laten vallen, is een specialiteit. En van het ene muziekgenre naar het andere walsen vraagt om die flexibiliteit.
Individueel gezien zijn we als zangers geen wereldtoppers. Onze kracht ligt in het combineren van een aantal dingen. Daar in schuilt meteen het gevaar van een gezelschap als Mezzo Macho in . Iedere goede, flexibele zanger staat aan mooie verlokkingen bloot. Onze eerste tenor, Marcel Reijans, is inmiddels uitgegroeid tot een belangrijke internationale operazanger. Maar de tijd bij ons kwartet herinnert hij zich nog altijd als het mooiste dat hij heeft meegemaakt.
Het is geen vetpot bij Mezzo Macho. Snel rijk worden zit er niet in. Je moet de juiste passie hebben. Ikzelf geil op de samenklank van stemmen. Als jongetje al raakte ik wezenloos van koorzang. Zodra ik die hoorde, gebeurde er iets met mij. Sla vier tonen aan op de piano en laat vier mensen diezelfde tonen zingen, dan gaat er een wereld open. Dat opgaan in harmonie ën geeft mij een soort trance -achtig gevoel.
"Mezzo Macho bestaat uit zangers die een degelijke zangtraining hebben gehad. Ze opereren in de meest uiteenlopende stijlen: kleinkunst, jazz , musical en folk. Dat heb je ook nodig om binnen een club als Mezzo Macho te passen.
Ik zou stiekem wel op al die terreinen de beste willen zijn. Maar zo zit ik niet in elkaar. Mijn kracht ligt in de kleinkunst. En met zijn vieren zijn we heel goed in staat om op een eigen manier eigenzinnige dingen te doen.''
De cd In the whyland illustreert dat met twintig nummers. Ze maakt meteen duidelijk dat Mezzo Macho niet zo makkelijk in een hokje te plaatsen is.
Dat hoeft voor ons ook niet'', zegt Friederichs. Maar voor de mensen die ons aan theaters moeten verkopen is dat wel eens lastig. Ik noem het zelf vocale kleinkunst wat wij doen. Aan cabaretfestival s mogen we niet meedoen omdat we te weinig cabaret zijn. En aan de regels van de close harmony-wereld voldoen we ook al niet. Het is eigenlijk van alles wat. We moeten die dingen doen die we zelf leuk vinden.''

De cd In the whyland wordt gepresenteerd tijdens de voorstelling De Helden op 19/10 in Schouwburg Arnhem en 27/10 in De Lindenberg Nijmegen. Medewerking verleent de diva Miss Emily Barlaston.

2000

Uit de Brug van 23 februari 2000

Foto: Frank Muller

NIJMEGEN- 'Intiem', het succesvolle vijfde programma van a capella kwartet Mezzo Macho is op reprise. In januari 1999 trad het kwartet al op in een uitverkochte Blauwe zaal in 042 en daar treedt het viertal zondag 27 februari weer op. In het programma staat het spel met de muziekgeschiedenis centraal en gaat Mezzo Macho zich te buiten aan allerlei stijlen en genres als pop, gospel, countru', klassieke muzieken jazz, soms zelfs binnen één nummer. Stemmige close harmony, vermomde kinderliedjes, onverwachte klank-spelen, parodieën en verklankte poëzie strijden in 'Intiem' om de aandacht.
De voorstelling begint om 20.30 uur in de Blauwe zaal van 042 en de entree bedraagt 17,50 gulden.

1999

Presentatie: 17 januari 1999 in O42

Terug naar het Jaarboek menu

---

Deze pagina is onderdeel van:
www.sat-nijmegen.nl