Mannen van daarnetNB De gegevens van deze groep worden wegens opheffing of vertrek naar elders niet meer bijgehouden. De hier vermelde (adres)gegevens etc. kunnen sterk verouderd zijnDe Mannen van daarnet maakten meer dan 15 jaar vanuit/over homoseksualiteit. Onderwerpen van produkties: coming out, tederheid onder mannen, homo's en vrouwen, flikkers en ouder worden. Kenmerken: muziek + tulpen + liedjes.
2007'Lang zal ie leven'
Champagne, taart, hapjes, hoedjes, roltongen, wijn & venijn. Meer is niet nodig om de 50e verjaardag te vieren van Mees. Willen de meeste homomannen boven de dertig niet meer herinnerd worden aan hun vergankelijkheid, de vrienden van Mees laten zijn mijlpaal niet stilletjes voorbijgaan. Er meteen een logeerpartij van een heel weekend aan vastknopen met vrienden, exen en nieuwe jonge liefjes, zorgt ervoor dat niemand aan het feestje zelf toe komt.Vriendschappen gebaseerd op uitgebloeide liefdes en het niet los kunnen laten van je verleden, trekken de spanningsboog zo strak als een veer. Niek (23), Sym (33), Jean (38), Berend (39), Bram (al 6 jaar 39) en Mees (49) zorgen voor een verjaardagspartijtje waarvan je blij mag zijn dat je er getuige van bent als publiek en niet als gast.
Spel: William van Haaren Bosveld, PieterJan Schijven, Bas Dijks, Boy Rangé, Patrick Maijer en Maarten Scholten
2004Lang zal ie levenChampagne, taart, hapjes, hoedjes, roltongen, wijn & venijn. Meer is niet nodig om de 65e verjaardag te vieren van Mees. Willen de meeste homomannen boven de dertig niet meer worden herinnerd aan hun vergankelijkheid, de vrienden van Mees laten zijn mijlpaal niet stilletjes voorbijgaan. Het wordt een verjaardagspartijtje waarvan je blij bent dat je er getuige van bent als publiek, en niet als gast.
2003Subculti InterviewUit Entrez december 2003Vijf verschillende Gelderse amateurtheatergroepen behorende tot een subcultuur, beantwoordden dezelfde vragen
MANNEN VAN DAARNET Aan het woord: Patrick Maijer
Waarom zoeken jullie elkaar op? Is dat belangrijk? Zo ja, waarom?
Wat vinden jullie specifiek aan jullie groep en cultuur? Wat vind je van dat specifieke terug in de stukkeuze, het repetitieproces, de regie, de publiekswerving? Kies je daar een regisseur op?
"De stukkeuze is vaak toch gebaseerd op de keuze van de spelers. Het moet een raakpunt hebben met iets wat van onszelf is, zodat dat in het stuk versterkt kan worden. Dit levert een sterke binding op. In elk stuk zit wel een 'Bas', een 'Patrick', een 'Clem', een 'Pieter Jan', een 'William', een 'Huup'.
Zijn er voorwaarden om bij jullie groep te mogen spelen?
Blijven jullie als groep op jezelf of werken jullie ook samen met andere groepen/subculturen? In 'Marokkaan Gezocht', een door onszelf geschreven en mee geproduceerde videodocumentaire, gaan we op zoek naar een (homoseksuele) Marokkaanse acteur. De documentaire verhaalt o.a. over de zoektocht en de coming out van de spelers, acceptatie versus tolerantie. Er worden parallellen en tegenstellingen geschetst tussen de homocultuur en de allochtonencultuur. Inmiddels staat deze productie op zowel videoband als DVD en bestaat er een speciale versie voor educatieve doeleinden."
2001De Rondleiding, Kijken en bekeken worden.Jubileum SteigertheaterIn een rondleiding door Nijmeegs nieuwste museum Het Valkhof krijgt de bezoeker, onevrwacht en ongevraagd, een verfrissende kijk op de antieke en moderne kunsten. De stadswal net buiten het museum, ook wel 'De Baan' genoemd, blijkt ook een verrassend uitzicht te bieden. Hier spelen zich soms dingen af, waarvan de buitenwereld, die toekijkt vanachter de glaswand, geen weet van heeft. Voor het publiek wordt een tip van de sluier opgelicht. In 'Kijken en bekeken worden' vervloeien buiten en binnnen, Museum en Baan, spelers en publiek met elkaar. Ziet u wat u denkt te zien of blijkt later dat u toch iets anders zag? De homotheatergroep Mannen van Daarnet bestaat net als het Steigertheater twintig jaar. Zij speelden destijds hun eerste première 'Beeldruis'' in het Steigertheater. De Mannen van Daarnet hebben voor deze gelegenheid een speciale nieuwe voorstelling op locatie gemaakt, waarbij het Museum en 'de Baan' de inspiratiebronnen zijn voor deze jubileumproductie. Data: donderdag 12, vrijdag 13 en zaterdag 14 april 2001, 19.30 en 21.00 uur Locatie: Museum het Valkhof
Loeren naar kunst en naar elkaar in ValkhofUit de Gelderlander Online van 6 april 2001
Een willekeurige doordeweekse dag aan de achterkant van museum Het Valkhof. Op de oude stadswal in het Hunnerpark laat een vrouw haar hondje uit. Een jogger loopt hijgend zijn rondje, terwijl een vader zijn kinderen wijst op het uitzicht over de Waal.Een mooie locatie voor bruidsrepprtages. Maar 's avonds, als de duisternis invalt, verandert het wandelgebied in een decor voor homoseksuele mannen die in t donker op zoek gaan naar spanning en intimiteit. De 'baan' is voor vele Nijmegenaren een onbekend terrein. Maar als het aan theatergroep Mannen van Daarnet ligt, komt daar met haar theaterstuk op locatie De Rondleiding enigszins verandering in. "Niet dat ons theaterstuk een voorlichtingsprogramma voor hetero's wordt, hoor", waarschuwt acteur Glem Bongers nadrukkelijk. "Het wordt geen kijkkast, alles gebeurt tamelijk subtiel. Het hangt meer af van de toeschouwer: wat wil hij zien en wat durft hij te zien?" Glaswand Kijken en bekeken worden: van bininen naar buiten en van buiten naar binnen loeren. Kunst en werkelijkheid ontmoeten elkaar in De Rondleiding. En juist Museum Het Valkhof speelt hier een belangrijke rol. Want de enorme glaswand aan de achterkant van het museum biedt een aardig zicht op de baan. Bongers; "Het is alsof die glaswand gemaakt is voor de baan." In homokringen worden er dan ook veel grappen over gemaakt: 'We gaan omhoog in de vaart der volkeren, we zijn nu al museumstukken'. Voor de regie van het stuk heeft de theatergroep Joos van Dooremalen uitverkoren. Hoewel zij ruime ervaring heeft met het regisseren van grote theaterproducties, had ze wel even tijd nodig om na te denken over het voorstel. "Mannen van Daarnet is een heel andere theatergroep dan ik normaal gewend ben. Ze zijn eigenwijzer, denken veel mee en er is veel meer een discussiecultuur", vertelt Van Dooremalen lachend. "Bovendien wist ik niet waar de baan was en wat zich daar afspeelt." De acteurs hebben haar toen uitgebreid laten zien hoe het op de baan in z'n werk gaat. "Ik zat wel even met rode koontjes", bekent Van Dooremalen. Wat haar vooral opviel was het gebruik van allerlei codes. "En het is er ontzettend kijken, kijken en terugkijken", vertelt zij met de verbazing nog op haar gezicht. "Cruisen is loeren", verklaart Bongers. Voor De Rondleiding heeft de theatergroep toestemming gekregen om in Museum Het Valkhof een heuse rondleiding te organiseren. Publiek en spelers gaan samen kijken naar de kunst in het museum, terwijl buiten op de baan zich de kunst van het verleiden afspeelt. Het stuk begint bij de voordeur en eindigt met een climax", aldus Van Dooremalen. Daar tussenin komt een kunstminnend echtpaar niets vermoedend in een rondleiding terecht. Door de oplopende spanning tussen man en vrouw krijgt de bezoeker steeds meer zicht op wat er ondertusse nop de baan gebeurt. "Het wordt steeds meer uitgekleed."
2000De OchtendenRonnie en Anton krijgen op de ochtend van hun huwelijk een bizar geschenk: Lucas. Hij komt uit Oost-Europa en spreekt geen woord Nederlands. Lucas blijft niet alleen slapen en ontbijten, hij blijft de rest van hun leven. Ronnie en Anton weten zich geen raad met dit cadeau. De verantwoordelijkheid over deze persoon heeft een grote invloed op hun excentrieke sociale leven. Bij het licht van 'De Ochtenden' ziet de wereld er ineens heel anders uit. Spel: Bas Dijks, Nicolas Hall, Patrick Maijer, Mirte van Schaik, Pieter-Jan Schijven, Huup Verstraeten Regie: Sait Soussi, Gerard Elschot Data: 25 en 26 februari 2000 in het Steigertheater Publiek: Jongeren en volwassenen van velerlei kunne.
De Ochtenden: Uitgeëmancipeerde homo'sUit de Gelderlander Online van 7 januari 2000
Twee 'uitgeëmancipeerde' homomannen zijn het onderwerp van De Ochtenden, de nieuwe voorstelling van de Nijmeegse theatergroep Mannen Van Daarnet. Het stuk, dat op donderdag 13 januari (uitgesteld tot 25 februari RH) zijn première beleeft in het Nijmeegse Steigertheater, geeft een zwarte kijk op een uitgebluste homorelatie in Amsterdam.Op het eerste gezicht lijkt De Ochtenden een aaneenschakeling van stereotypen. "Toch willen we daar juist mee laten zien hoe uitzichtloos veel homo's zich voelen na twintig jaar emancipatie", aldus tekstschrijver Sjoerd Bunnik. Hoofdrolspelers Ronnie (gespeeld door Pieter-Jan Schijven en Anton (Bas Dijks) sluiten een huwelijk om de verveling te verdrijven. Geld, een duur horloge en een mooie auto hebben ze al. Een huwelijksfeest is het volgende speeltje voor deze twee mannen die elkaar eigenlijk weinig te vertellen hebben. De relatie wordt in stand gehouden door vluchtige contacten met jongens die ze 's nachts versieren: van hun huis in de grachtengordel is het niet ver naar de darkrooms en sauna's waar de Amsterdamse gay-scene vertoeft. Dan wordt het tweetal opgezadeld met een derde: hun vriendin Hella (Mirte van Schaik) komt opdagen met Lucas (gespeeld door Wijchenaar Nicolas Hall), een jongen uit Oost-Europa die geen woord Nederlands spreekt. Anton: 'Waar heb je dit vandaan?' Hella: 'Uit het asiel. Iets Oost-Europees geloof ik, zonder papieren.' Anton: 'Stamboek? Ontwormd? Geen nare bijverschijnselen?' De jongen wordt 's nachts verslonden als alle anderen, maar omdat ze hem niet na een nachtje kunnen dumpen wordt de verhouding meer dan seksueel. Als dat niet uitkomt tijdens het huwelijkfeest, 'parkeren' ze hem in de darkroom van een nachtclub. De Ochtenden - geregisseerd door Gerard Elschot en Sait Soussi - toont niet alleen de harde buitenkant van de gay-scene. Op het toneel - dat bestaat uit twee grote stoelen en enkele decorstukken van lege schilderijenlijsten - wordt af en toe de spot gezet op een van de personages. Dan wordt iets duidelijk over hun ontevredenheid met de eigen façade. Edwin (Ruup Verstraeten) presenteert zich bijvoorbeeld als 'interieurverzorger', maar bestempelt zichzelf in gedachten als 'poetsnicht'. Bunnik: "Het stuk is een uitvergroting van de 'verworvenheden' van homo's in deze tijd. We mogen tijdens de Gay Games en de Gay Parade de hele dag met een veer in onze blote kont rondlopen. Maar het blijft allemaal beperkt tot Amsterdam en kleine gayscenes in grote steden. En daar tel je pas mee als je voldoende provoceert. Is dat het homo-paradijs waar we zolang voor gevochten hebben?" Mannen Van Daarnet, een tiental spelers tussen de 17 en 45 jaar, is zelf in ieder geval nog niet uitgeëmancipeerd. In 1981 opgericht als dichtend 'flikkertheater' worden problemen van homo-mannen - aanvankelijk strijdbaar, de laatste jaren wat milder - onvermoeibaar aan de kaak gesteld. Naast grote voorstellingen worden af en toe sketches, liedjes en gedichten opgevoerd met een deelgezelschap de Daarnetjes. Inmiddels maken ook vrouwen en hetero's deel uit van de theatergroep vertelt produktie leider Clem Bongers die de Mannen al die jaren trouw bleef. We zijn niet meer zo streng in de leer maar ik kan me herinneren dat we ooit een stuk van Van 't Reve niet wilden spelen omdat we die niet helemaal 'politiek correct' vonden." Of ze zichzelf herkennen in De Ochtenden? Verstraeten: "Ik heb me wel eens afgevraagd of ik ook niet zo leeg bezig ben als Ronnie en Anton. Je kunt gemakkelijk afgeven op wat er in Amsterdam gebeurt, maar wat is het alternatief?"
|
