Madoc
2009Speellijst 2009 (in pdf-formaat)2008Het Levende Schilderij
NIJMEGEN - Het Levende Schilderij is een voorstelling van Beeldend Theater Madoc, die elk weekeinde vier keer te zien is in Museumpark Orientalis.Madoc, opgericht in 1989 in Nijmegen door Maartje Gruter en Rieks Verhofstad, heeft een jaar geleden onderdak gevonden in de Heilig Landstichting. Het Levende Schilderij is geïnspireerd op de schilderijen van Jeroen Bosch. Deze fantasierijke schepper van vreemde droomfiguren verwerkt in zijn kunstwerken mystiek, religie en het aardse leven, thema's die in Madocs voorstelling terugkomen.
2007Theater Madoc heeft nieuw onderkomenNijmeegs poppentheater vindt onderdak bij Orientalis.Uit de Gelderlander Online van 15 maart 2007
NIJMEGEN -Theater Madoc heeft jarenlang zonder vast onderkomen gezeten. Nu heeft het poppentheater een nieuwe stek gevonden in het voormalig Bijbels Openluchtmuseum, dat inmiddels is omgedoopt in Museumpark Orientalis.
DE ROMEINSE HELD HERCULES'Wanneer Posto de postbode de brieven rond wil gaan brengen, ziet hij tot zijn verbazing een brief liggen van de oppergod Zeus uit de oud Griekse tijd. Posto krijgt de opdracht om Hercules die op aarde terecht is gekomen, weer terug te voeren naar zijn vader Zeus. Hiervoor zal Hercules eerst moeten laten zien een held te zijn en Posto moet hem daarbij helpen. Posto denkt dat dit een grap is tot hij babygehuil uit zijn tas hoort. Vanaf dat moment is hij verwikkeld in de strijd van Hercules. Ze vechten voor rechtvaardigheid tegen monsters uit de onderwereld. Hercules leert wat pijn,liefde en verdriet is. Maar het allerbelangrijkste is dat hij uiteindelijk leert kijken in zijn hart en dan weet hij welke weg hem naar zijn vader Zeus terugvoert.Zou Posto na deze strijd nu gewoon de post weer rond kunnen brengen?
DE ROMEINSE HELD HERCULES wordt door theater Madoc gespeeld met levensgrote staaf en handpoppen. MARIKEN VAN NIEUMEGHEN
'Allen willen haar, slechts een is uitverkoren.Dat brengt niet veel goeds. Gelukkig is er de danser met de bloem van verlangen, waar zelfs de dood niet tegenop kan'. Als Mariken de wijde wereld intrekt geeft haar vader haar een roos, die ze alleen mag weggeven aan diegene waarvoor haar hart sneller gaat kloppen. Onderweg ontmoet ze een jongen die prachtig kan dansen en ze geeft hem de roos, maar overweldigd door haar emoties rent ze weg. Vanaf dat moment wil de danser nog maar één ding: haar vinden. Mariken komt op haar reis allerlei aanbidders tegen. Het zijn er zoveel dat ze niet kan kiezen. Uiteindelijk gaat ze mee met degene die haar mooie kleren en grote rijkdom belooft. In de tijd dat ze bij hem is, komt steeds meer haar donkere kant naar boven. Van de oorspronkelijke Mariken blijft niet veel meer over. Maar de danser die de roos van haar heeft gekregen is haar natuurlijk niet vergeten... MARIKEN VAN NIEUMEGHEN wordt door Theater Madoc verbeeld met levensgrote marionetten. De kracht van de beelden maakt het gesproken woord overbodig. Muziek en beeld zullen u meevoeren in de magische wereld van de marionet.
2004Noodlanding van MadocUit De Brug van 20 oktober 2004
LENT - De Theater- en Speelgroep Madoc is weer terug in de Dorpsschuur aan de Oosterhoutsedijk 29 in Lent.
2002Mijn MeningOp de kaartUit de Gelderlander van 21 oktober 2002Op naar het 1900-jarig bestaan van Nijmegen. Dat zal Nijmegen op de kaart zetten en dan wordt alles anders. Vele miljoenen moet dat gaan kosten. Maar vanaf dat moment zal iedereen ook weten dat Nijmegen de oudste stad is van Nederland. En men hoopt natuurlijk dat er dan stromen toeristen naar Nijmegen zullen trekken. Afgelopen jaar bestond Breda 750 jaar. Ik heb daaraan meegewerkt door het beeldend theater Muzipo te regisseren. Deze groep kreeg de opdracht en het geld om speciaal voor dit feest een voorstelling te maken voor kinderen vanaf vier jaar. We lieten ons inspireren door de Reus van Breda. In veel zuidelijke steden bestaan er verhalen over reuzen die belangrijke heldendaden hebben verricht. Na afloop van de voorstelling, waarbij ook burgemeester Kutten aanwezig was, heb ik gesproken met de directeur van de organisatie 750 jaar Breda, Lidwien Hupkes. Zij vertelde mij dat Breda ook het verlangen heeft om op de kaart te komen. En ze hoopte dat het feest misschien wel voor een doorbraak zou zorgen. Wat hebben die provinciale steden toch dat ze allemaal zonodig op de kaart moeten? Door dit pogen vergeet men volgens mij wat men al in huis heeft. Door daar goed voor te zorgen en trots op te zijn, komt men vanzelf op de kaart. Ook de directeur van Breda 750 kwam met deze conclusie: "Breda staat door ons feest niet op de kaart. Maar vandaag ben ik hier in een sfeervol poppentheater waar prachtige dingen gebeuren en dat is veel meer waard voor de stad." Ik gaf haar een hand en zei: "Dit zijn mijn woorden. Zou U dat ook kunnen meedelen aan Nijmegen?" De kleine dingen maken de stad groots. Zo kom ik terug op een theater voor kinderen, het Nijmeegse Theater Madoc, een plek waar kinderen graag naar toe gingen, een plek waar ze hun eerste theaterervaring opdeden. Theater Madoc dat niet verder kon, omdat in het beloofde theater de omstandigheden zo slecht waren dat we er alleen maar op achteruit zouden gaan. De gemeente Nijmegen zegt geen ruimte te hebben voor Madoc. Of dat wel te hebben, maar dat moet dan zo veel geld opbrengen, dat dat voor Madoc onhaalbaar is. Het heeft geen zin om met de vinger naar de gemeente te blijven wijzen. Zij maakt haar eigen beleid en doet dat met goede bedoelingen, neem ik aan. Alleen heel jammer dat men soms vergeet wat men in huis heeft en zo dit waardevolle theater voor kinderen verloren laat gaan. Misschien zou het goed zijn wanneer Nijmegen eens in gesprek raakt met Breda. M. Gruter, Nijmegen Poppentheater Madoc voelt zich 'bedrogen'Uit de Gelderlander Online van 10042002
NIJMEGEN - Marionettentheater Madoc in Nijmegen voelt zich bedrogen. Ondanks eerdere afspraken kan het geen gebruik maken van het nieuwe theater aan de Papengas. Madoc staat op straat en moet noodgedwongen weer gaan reizen.Het nieuwe theater aan de Papengas, onderdeel van het Glashuisproject in de Nijmeegse Benedenstad, zou oorspronkelijk januari dit jaar opgeleverd worden. Het theater is op dit moment echter nog niet gereed. Het project wordt mede mogelijk gemaakt door een bijdrage van het EFRO uit Brussel en de gemeente Nijmegen. Aanvankelijk zou theater Madoc hoofdgebruiker worden van het nieuw te bouwen theatertje. Daarvoor heeft ze de ruimte in de Commanderie van St.-Jan opgegeven. De onderhandelingen tussen hoofdhuurder W. Alferink en Madoc zijn echter stukgelopen. Bemiddeling door de gemeente bood geen soelaas. "We hadden eerst een mooie ruimte in de Commanderie van St.-Jan", vertellen Maartje Gruter en Rieks Verhofstad van Madoc. Zij zijn de initiatiefnemers van het marionettentheater. "Toen de gemeente hoorde dat we in de Commanderie zouden trekken, reageerde men teleurgesteld. De gemeente wilde dat we ons in de Papengas vestigden." Omdat er nog lang geen duidelijkheid was over het theatertje in het Glashuisproject, ging Madoc toch eerst naar de Commanderie. Ondertussen werd er wel gesproken met gemeente en W. Alferink. Die gesprekken waren in eerste instantie zeer positief. "We zijn waarschijnlijk heel naïef geweest", zeggen Gruter en Verhofstad nu. "Omdat ons werd gezegd dat we de hoofdgebruiker zouden worden, hebben we ons huurcontract met de Commanderie opgezegd. Maar dat hadden we beter niet kunnen doen". Madoc zou zich in het nieuwe onderkomen kunnen vestigen en het artistiek beleid verder kunnen uitbouwen. "Een uitermate geschikte locatie zo in de oude binnenstad. Prima voor ons werk en voor Nijmegen. Je kunt er iets opbouwen." Om in aanmerking van Europese subsidie te komen, is de naam van Madoc diverse keren gebruikt in de aanvraag naar Brussel. Toen Madoc de huurovereenkomst echter zwart op wit wilde zetten, bleek dat er allerlei veranderingen doorgevoerd moesten worden. "We waren opeens geen hoofdgebruiker meer. Het theater moest per dagdeel verhuurbaar zijn en wij mochten uitsluitend op woensdagmiddag en zondagmiddag spelen. Daarnaast wilde Alferink dat we nog eens (toen) twee gulden per verkocht kaartje aan hem zouden afdragen", vertellen Maartje en Rieks. "Onacceptabel voor ons. Zo kun je geen bedrijf opbouwen. Daarom hebben we verleden jaar de onderhandelingen maar stopgezet. Ook bemiddeling door de gemeente heeft niets geholpen". De rol die de gemeente bij dit geheel heeft gespeeld, bevreemdt de mensen van Madoc ook. "Eerst wordt ons van alles voorgespiegeld en nu geven ze niet meer thuis." Noodlanding terug in de tijdUit De Zondagkrant van 7 december 2003
Theater Madoc speelt vandaag in De Dorpsschuur in Lent 'De noodlanding', een familievoorstelling die is geïnspireerd op de Griekse mythe 'Orpeus en Eurydice'. Het verhaal wordt op een speelse, muzikale en fantasievolle manier verbeeld met poppen.Bas is hopeloos verliefd, maar durft dat aan niemand te vertellen. En helemaal niet aan Anne waarop hij zo verliefd is. Hij denkt dat Anne hem vast hel stoer zal vinden als hij stiekem een tochtje met het vliegtuigje van zijn vader gaat maken. Helaas doet het toestel niet wat Bas wil en vliegt het alle kanten op, zodat hij een noodlanding moet maken. Bas komt terecht in een donker bos en is tot zijn verbazing duizenden jaren terug gevlogen. Zal hij Anne ooit weer terug zien? De voorstelling is geschikt voor kinderen vanaf vijf jaar. Theater Madoc speelt 'De noodlanding', zondag 7 december 2003 om 15.00 uur in De Dorpsschuur aan de Oosterhoutsedijk 29 in Lent. Leeuwenkind
Kassanga is een zorgenkind van zijn moeder. Hij begint namelijk steeds meer op een leeuw te lijken. De mensen zijn bang voor hem en uiteindelijk
wordt hij het bos ingestuurd. Gelukkig doet zijn broer Mukuluntu er alles aan om Kossanga weer thuis te krijgen.Een Afrikaanse vertelling. Geschikt voor multiculturele activiteiten. AnansiInki kan heel goed skaten en wil dat graag aan iedereen laten zien. Anansi zou ook wel willen skaten maar ja met 8 poten is dat misschien wel erg moeilijk! Wanneer hij komt vragen of hij mee mag doen, wordt hij weggejaagd. Waarom is iedereen bang voor mij? Vraagt hij zich af. Gelukkig is er een die hem begrijpt. Of zijn wens uitkomt ...Een beeldende straatvoorstelling met marionetten. VogelmeisjeIedereen noemt Mara, vogelmeisje. Dit omdat ze liever een vogel wil zijn. Dat is veel leuker want dan kun je met de vogels mee vliegen naar de warme landen.Een fantasierijke voorstelling met bijzondere kostuums die het decor vormen. Wat is er niet mooier dan vliegen met de vogels, hoog in de lucht. Dat zou het prinsesje wel willen maar ja, ze mag niet naar buiten en al helemaal niet met de vogels mee. Waarom eigenlijk niet ? Het Vogelmeisje is een fantasierijk sprookje in het blauw waarvan de kostuums het decor vormen. Dit sprookje is geschikt voor kinderen vanaf 4 tot 6 jaar, maar ook zeker voor vaders, moeders, oma's en opa's en eenieder die komt kijken. Gemaskerde marionettengastenUit De Brug Online 4 juli 2001 Nieuwe voorstelling van theater MadocUit De Brug Online 1 februari 2001NIJMEGEN - `Als ik later ridder ben` is de naam van de nieuwe productie van marionettentheater Madoc. De voorstelling voor kinderen vanaf 5 jaar wordt zondag 4 februari opgevoerd. De productie gaat over Mariken die gepest wordt op school. Ze besluit nooit meer naar school te gaan, maar zich op te sluiten op zolder. Ze krijgt het idee om ridder te worden. Daarvoor moet ze echter eerst drie opdrachten vervullen en ze gaat op weg. De kinderen uit het publiek worden actief bij de voorstelling betrokken. Ze leren de kneepjes van het riddervak en uiteindelijk worden uit het publiek een echte ridder en een jonkvrouw gekozen. `Als ik later ridder ben` begint om 15.00 uur in theater Madoc op de Franseplaats 1 in Nijmegen. Voor meer inlichtingen of reserveren: 024-3240092. Voorstellingen:PerseusPerseus, een jongen die niet geboren mocht worden omdat hij volgens het orakel zijn grootvader zou doden. Uit angst worden moeder Danaë en zoon Perseus aan de zee prijsgegeven in de hoop hen nooit meer terug te zien. Ze spoelen echter aan op het eiland Seriphos van koning Polidektes, die bij de eerste aanblik al straalverliefd is op Danaë. Met haar wil hij de meeste tijd doorbrengen en Perseus is enkel tot last. Om hem kwijt te raken geeft hij Perseus een levensgevaarlijke opdracht. Hij moet het hoofd van Gorgo Medusa halen. Medusa die met haar aanblik iedereen kan verstenen. Maar Perseus is niet bang. Perseus is immers een zoon van oppergod Zeus. Perseus gaat op weg ...............
De gevleugelde
Marionetten op zolderUit de Gelderlander van 17 januari 2000
Maartje Gruter (links) en Rieks Verhofstad laten de marionetten dansen op de zolder van de Cornmanderie van Sint Jan. Sinds kort is op deze plek in het monumentale complex aan de Franseplaats in het Nilmeegs centrum het marionettentheater Madoc ondergebracht. Door uitbater Herm Hegger van stadsbrouwerij De Hemel met open armen ontvangen, want het kleine theater geeft zijn onderneming de broodnodige culturele kleur. Dat culturele element maakt onderdeel uit van het concept voor de commanderie, waarin voorheen het gemeentemuseum was ondergebracht.Voor Madoc, dat tien jaar bestaat,is het zoldertheater met zo'n zestig zitplaatsen de basis om door te groeien tot een volwaardige culturele voorziening. Maartje Gruter ziet mogelijkheden door samenwerking met de stadsbrouwerij en het daarin gevestigde restaurant Divas. Zo wordt op zondagen gestart met een kindertheaterbrunch: na een 'flensjesfestival' biedt Madoc een voorstelling aan. Na zeven jaar vanuit het knusse theatertje in de Javastraat geopereerd te hebben, hoopt Gruter Madoc uit te bouwen tot een professioneel theaterbedrijf dat ook op bestelling en op straat voorstellingen geeft. Zij wil zich concentreren op de artistieke ontwikkeling. Daartoe behoort ook het zelf ontwerpen en bouwen van marionettenpoppen, zoals de hoofdfiguur in Melle en het grote verlangen: een meter hoog vrouwspersoon met maskergezicht en twee verrassende gedaantes. Kinderbrunch en theaterUit de Brug van woensdag 19 januari 2000 Marionettentheater speelt hoofdgerechtUit de Geldelander van maandag 21 februari 2000
NIJMEGEN - Vijf vingertjes gaan omhoog als Maartje Gruter van marionettentheater Madoc aan het publiek vraagt wie er met een koninginnekussentje op het hoofd wil lopen. Twee meisjes van ongeveer zes jaar mogen op het toneel en lopen dan kaarsrecht en geconcentreerd met een kussentje op hun hoofd rond. 'Deftige koninginnen doen dat zo om recht te leren lopen', zegt Gruter tegen de meisjes. De kinderen met de kussentjes op hun hoofd zijn waarschijnlijk niet naar de theaterbrunch in restaurant Diva's geweest. 'Na de theaterbrunch die elke zondag van een tot drie uur duurt, gaat Maartje de kinderen in het restaurant ophalen', zegt collega marionettenspeler Rieks Verhofstad. 'We laten ze met die kussentjes lopen om zo de brunch en de voorstelling die daarna komt op elkaar te laten aansluiten. Maar sommige kinderen zijn niet naar de brunch geweest, dus dan doen we dat vlak voor de voorstelling nog een keer.' Marionettentheater Madoc heeft met restaurant Diva's een samenwerkingsverband: 'Diva's doet het Flensjesfestijn waar kinderen een pannenkoek voor een tientje kunnen eten en wij doen het marionettentheater', zo zegt Gruter, zie net als Verhofstad dramadocente is geweest. 'Soms doen we na de voorstelling nog een aantal drama-activiteiten en laten we de kinderen de rol van een pop uit de voorstelling spelen.' Elke zondag wordt op de zolder van de voormalig Commanderie van Sint Jan aan de Franseplaats een voorstelling gegeven die ongeveer drie kwartier duurt. Er is plaats voor vijftig personen. Ouders zitten op stoelen, terwijl kinderen vooral vooraan op een houten bak een plaatsje zoeken. 'Alhoewel de meeste van onze voorstellingen voor kinderen tussen de vijf en acht jaar zijn, geven we ook besloten voorstellingen. Bijvoorbeel een feest voor volwassenen, waarbij het programma vooral op muziek is geënt. Maar het gaat altijd om het marionettenspel.' Madoc bestaat zo'n tien jaar. De naam Madoc is Keltisch en betekent 'de gelukkige', een verhaal uit de Middeleeuwen dat geschreven is door Willem, dezelfde auteur als van Reinaert de Vos. 'Wij maken ons eigen verhaal, waarbij we vooral onze fantasie gebruiken.' De voorstelling van deze zondag 'Ik heb wel 1000 boeken' doet menig kind in de armen van zijn moeder of vader wegduiken. Duimen gaan uit de mond, knietjes worden iets hoger opgetrokken en sommige kinderen schermen hun gezicht of oren af als de muziek wel heel eng wordt. Door vragen aan het publiek te stellen, worden de kinderen bij de voorstelling betrokken: 'Waar is Juri?', vraagt koningin Lara. 'In de mand, in de mand!', roepen de kinderen in koor. Als het verhaal is afgelopen, gaat de voorstelling nog even door. Verhofstad is een koningin die heel scherp hoort. Kinderen mogen een cadeautje bij haar wegpakken, zolang ze het maar niet hoort. 'Om een marionettentheater bij te wonen, moet je je kunnen openstellen', zegt Gruter. 'Bij kinderen gaat dat als vanzelf, maar ook volwassenen vinden het leuk. Sommigen kunnen zich helemaal in die kinderwereld verplaatsen.' Marionettentheater in Commanderie van ST. JanMadoc speelt PerseusUit de Brug van 1 maart 2000 Uit de Brug van 5 april 2000
'Libanon is een land waar je met een vliegtuig heen moet. Het is er warm en je kunt er dunne kleding aan doen. Kleine kinderen moeten er al huiswerk maken. Mijn opa vertelde er mij als kind verhalen en één ervan laat ik nu zien.'
Er klinkt Libanese muziek en een Perzisch tapijt bedekt een deel van het toneel. Allerlei soorten speelgoed zijn er uitgestald. De voorstelling gaat over een jongetje dat niet goed luistert naar zijn moeder, zijn speelgoed beu is en geen huiswerk wil maken. In een droom krijgt hij grote oren. 's Ochtends blijken ze nog steeds niet verdwenen. Met deze oren kan hij beter luisteren volgens zijn opa. 'Je hebt niet voor niets maar een mond om mee te praten en twee oren om mee te horen.' Wanneer de boodschap bij het jongetje binnenkomt krijgt hij zijn gewone formaat oren weer terug.Fanatiek Een erg moraliserend verhaal, vond Maartje van marionettentheater Madoc. Ze vatte eind vorig jaar het plan op om een voorstelling te creëren in het kader van het project 'Nijmegen gewoon anders'. Doel van dit project is het vergroten van de kennis van kinderen over aspecten van de multicuturele samenleving zoals vooroordelen, zondebokverschijnselen en discriminatie. Samen met de WHAA (Werkgroep Hulp Aan Asielzoekers en op initiatief van COS (Centrum voor Internationale Samenwerking) Gelderland zocht de poppenspeelster een geschikte kandidaat om samen een poppentheatervoorstelling in elkaar te zetten. De multiculturele verscheidenheid moest hierbij essentieel zijn. Maartje wilde kinderen in aanraking laten komen met poppentheater, gespeeld door iemand uit een andere cultuur. Wat voor verhalen komen er uit verre landen, wat voor ideeën hebben allochtonen die je hier in Nijmegen tegen het lijf loopt? Uiteindelijk is Amal Karam, uit het asielzoekerscentrum op het Limosterrein, haar partner geworden. Zij had nooit eerder met poppentheater te maken. Sinds anderhalf jaar woont ze in Nijmegen, waar ze schildert en schrijft. Ze nam de uitdaging van Maartje aan en vond de vertelling van haar opa geschikt om als verhaallijn te gebruiken voor de voorstelling. De sterk moraliserende ondertoon hoort volgens haar bij de vertellingen uit haar vaderland. 'Wanneer je een authentiek optreden wilt, moet dit ook gebeuren in de traditie van het land.' Maartje ging overstag en vanaf december werkten ze samen aan de voorstelling. Karam maakte onder haar begeleiding de poppen. Het decor werd eveneens door de Libanese vervaardigd en ze oefende hard om de stemwisselingen van de diverse poppenfiguren onder de knie te krijgen. 'Ze was erg fanatiek. Bij veel mensen zou je verwachten dat je, nadat je één afspraak gemaakt hebt om volgende week bij elkaar te komen, te horen krijgt dat er iets tussen is gekomen. Maar bij Karam niet. Zij deed alles zoals afgesproken en werkte hard door.' Uitputtingsslag Het resultaat is de afgelopen twee weken 22 keer te bewonderen geweest voor leerlingen van dertien scholen uit de omgeving. Woensdag 5 april zijn de laatste twee voorstellingen geprogrammeerd. 'Het waren meer optredens dan gepland. Het is zwaar, zoveel keer produceren in twee weken,' zucht Maartje, 'een echte uitputtingsslag.' De asielzoekster sluit haar deel van het programma af met een kort Libanees kinderliedje, waarbij de scholieren naar hartelust kunnen meezingen en bewegen. Haar optreden neemt slechts twintig minuten in beslag omdat het voor haar het debuut is als marionettenspeelster. Madoc zelf verzorgt vervolgens nog een optreden waardoor het contrast met een Nederlands stuk duidelijk wordt. Kamal zegt na het project weer te gaan schilderen èn schrijven. Ze ziet haar marionettenspel binnenkort nog geen vervolg krijgen. In juni is er weer de jaarlijkse open dag in het asielzoekerscentrum. Dat kost veel tijd en organisatie. Er is altijd veel te doen bij ons.' Poppentheater Madoc naar Commanderie De Gelderlander woensdag 23 juni 1999
|