HuidNB De gegevens van deze groep worden wegens opheffing of vertrek naar elders niet meer bijgehouden. De hier vermelde adresgegevens etc. kunnen sterk verouderd zijn
Informatie: Cockie de GijzelEmail: emiel@farmaresearch.nl Spel en dans: Cockie de Gijzel, Emiel Termond, Adrie Wiegers Regie: Erna Nijeboer Uit de Gelderlander Online van 5 november 1999 Theater betoverd door Argentijnse tangoTwee dansers en een oude vrouw die haar levensverhaal vertelt. De Nijmeegse theatergroep Huid maakte Sábado, een voorstelling over de Argentijnse tango.Door Ernest Mettes Danseres Cockie de Gijzel uit Horssen liep al jaren rond met het plan een voorstelling te maken over de geschiedenis van de Argentijnse tango. Ik dacht eerst simpelweg aan het op een rij zetten van stijlen en kleding uit alle decennia van de afgelopen eeuw." Ze legde het idee voor aan haar danspartner Emiel Termond (samen gaan ze als danspaar Coco y Emile door het leven). Of toneelschrijfster San Sperber voor hen wat teksten wilde schrijven om tussen de dansen voor te lezen? Sperber: Toen ik Cockie over de Argentijnse tango hoorde praten raakte ik betoverd. Ik wilde alles weten over de dans, in mijn fantasie slenterde ik door de straten van Buenos Aires en danste ik in rokerige lokalen in de sloppenwijken. "Sperber stelde voor een voorstelling met dans en theater te maken. Waarbij de geschiedenis van de Argentijnse tango verteld wordt via een hoofdpersoon. Ze schreef een poëtische monoloog: het verhaal van een oude vrouw, wiens moeder al danste voor stuivers en wiens dochter met de tango naar Europa vertrok. Regisseur Erna Nijeboer maakte het verhaal geschikt voor opvoering op het toneel, actrice Adrie Wiegers kroop in de huid van de 70-jarige Lupe Martinez. In het danslokaal van haar ouders komen de herinneringen van de oude vrouw naar boven. Een levensverhaal van drie generaties, dat gelijk met de monoloog gedanst wordt op het toneel. Kijk ze dansen, mama en papa. Hun hoofden aaneengesmolten, ze zullen elkaar nooit verlaten. Tot de dood ons scheidt, en dan nog met moeite... 'De Argentijnse tango was begin deze eeuw nog een controversiële dans. Het vol passie samensmelten van de partners werd door velen als onbetamelijk beschouwd. Maar in de Argentijnse sloppenwijken werd volop gedanst, om de ellende van het dagelijks leven te vergeten. In de jaren twintig ontdekte Europa de dans, die daar stijlvoller en gestileerder gemaakt wordt. Het zou echter nog twintig jaar duren voordat de tango in Argentinië als volwaardige dansvorm geaccepteerd werd. Beroemde vertolkers als Carlos Gardel en later Piazolla maakten de tango wereldberoemd. Intussen werd in Argentinië de dansmuziek van het volk opnieuw een tijdlang in de ban gedaan tijdens het generaalsbewind in de jaren zeventig. Nederland kent trouwens een fanatieke scene van liefhebbers van de Argentijnse tango. In Arnhem komen ze samen in tangoschool Flor de Fango, Nijmegen heeft danspaleis El Corte. Cockie de Gijzel: Vergelijk het alsjeblieft niet met die houterige, afstandelijke tango die je op stijldansen leert. De Argentijnse tango is een innig samenspel vol passie en improvisatie." In Sábado komt daar voor Coco en Emile nog acteerwerk bij, met hun danspassen verbeelden ze de personages uit het leven van Lupe.Flashbacks en sprongen in de tijd maken het verhaal niet eenvoudig. Maar een ding is duidelijk: de oude Lupe houdt iets achter voor haar kleindochter die alles wil weten. Ik ga niet zitten wachten tot een man me de schuld komt geven van zijn ellende... 'Emile leidt en laat Coco alle hoeken van de zaal zien. Cockie: Een vrouw volgt, maar geeft toch haar eigen invulling aan de tango. "Theatergroep Huid heeft met Sábado niet alleen de geschiedenis, maar ook de emoties die bij de tango horen uitgelicht: glamour, troost en ontroering, en de droom om te vluchten naar een beter leven. We hebben gedanst. In de modder. In de armen van een vreemde... Sábado van Theatergroep Huid, 20 november en 2 december 1999 in Steigertheater Nijmegen. Zaterdag 18 december 1999 in Parktheater Arnhem.
Recensie uit de Gelderlander 22 november 1999
|
